24-08-06

De socialistische vakbonds capriolen

de socialistische vakbond

Voor iedereen die de soap rond het ontslag van de socialistische vakbondstopman Albert Faust een beetje volgt, begint het stilaan tragikomisch te worden. Deze vooraanstaande Brusselse BBTK'er (Bond van Bedienden, Technici en Kaders) werd ontslagen op beschuldiging van gesjoemel. De voorzitter Christian Roland stelde dat Faust vermoedelijk in één jaar tijd 70.000 € heeft verduisterd. Faust reageerde met een proces voor laster en eerroof met als resultaat dat de vuile was van de BBTK komt buiten te hangen.

En de beschuldigingen vliegen de BBTK'ers om de oren. Faust zelf heeft het over de verschillende centrales die hun zwart geld gaan beleggen in Luxemburg. Naar onze mening is het echter de personeelschef van BBTK, Edouard Mommens die voor de leukste "vakbondsweetjes" zorgt. Hij mag het vandaag dan ook allemaal aan de onderzoeksrechter komen uitleggen.

Het "Ge versta wel da'k het ni dee veur een arremoeizaaierspree" van De Strangers wordt volgens Mommens bij de BBTK zeer letterlijk genomen. Hij zegt hierover: "Een loketbediende komt bij ons vlot aan 2.480 € (ong. 100.000 fr.) netto per maand." Maar de kopstukken leggen zichzelf nog beter in de watten. Mommens vertelt dat Faust hem soms opbelde met de mededeling dat hij binnen het uur 7.500 € (300.000 fr.) cash nodig had. Mommens moest dan naar de bank lopen en de som aan Faust bezorgen. Faust op zijn beurt leverde dan een ontvangstbewijsje met de magische woorden 'bewijsstuk volgt'. Maar er bleek niets te volgen.

Al even leuk is het wagenpark van het socialistische BBTK. Faust rijdt met een BMW waarvoor hij van zijn vakbond 35.000 € (1,4 miljoen fr.) leende. Nog leuker is het wanneer het gaat over de DIENSTWAGEN van Mommens zelf. Hij verplaatst zich met een Mercedes CLK 230 coupé die elke maand aan leasing alleen al 1.050 € (42.000 frank) kost. Hierin zit de taksen, verzekering en benzine nog niet eens verrekend. Waarom heeft die man een dergelijke dienstwagen van doen? Hij geeft zelf de verklaring: "Tot voor enkele jaren kregen wij bij de BBTK bij ons loon nog een envelop onder tafel. Voor sommigen zat daar meer in dan ze officieel verdienden. Na de affaire in Antwerpen (ook daar werd bij de socialistische vakbond gesjoemel ontdekt - n.v.d.r.) werd het ordewoord gegeven de methodes te veranderen. Ik heb dan een dienstauto gevraagd in de plaats." (...) "En omdat ik een zeer mooie envelop had moesten we wel gaan tot een Mercedes CLK 230 coupé. Met een Skoda zouden we niet aan dat bedrag geraakt zijn."

Nu gaat ook Faust met smeuïge details in het verweer. In zijn verdedigingsdossier zouden gegevens staan over flessen wijn van 750 € (30.000 fr.) die door de BBTK in Brussel werden aangekocht, over een adjunct-secretaris die bij zijn brugpensioen een extraatje van 200.000 € in 't zwart meekreeg en over de schuld bij de belastingen van bijna 1 miljoen € (meer dan 40 miljoen frank).

Wat dergelijke praktijken überhaupt nog te maken hebben met het verdedigen van de belangen van de werknemers, mag Joost weten.

Bron: VB

 

Crisis bij socialistische vakbond

Het ziet er naar uit dat met het fraudedossier rond Albert Faust (algemeen secretaris van de Brusselse afdeling van de bediendenvakbond BBTK) het topje van de ijsberg aan de oppervlakte is gekomen. Het deksel gaat van de pot en de walm ruikt niét naar rode rozen...

De meest waanzinnige verhalen lekten uit. Zo kreeg een adjunct-secretaris bij zijn brugpensioen 200.000 euro uitbetaald, in het zwart. De vakbond regelde ook nog even dat hij nadien werklozensteun kreeg. Zwarte premies waren schering en inslag en werden later omgezet in peperdure bedrijfswagens. Voor vergaderingen die nooit plaatsvonden werden onkostenvergoedingen uitbetaald.

Intussen werden ook Jean-Marie Frissen en zijn vriendin aangehouden op verdenking van schriftvervalsing en misbruik van vertrouwen. Frissen is verantwoordelijk bij de BBTK voor de distributiesector en zou geld van sociale fondsen doorgesluisd hebben naar de rekening van twijfelachtige of onbestaande vzw's. De fraude wordt geschat op 1 miljoen euro.

En het houdt niet op. Het ABVV ontsloeg zopas Anne-Marie Appelmans, algemeen secretaris van de Brusselse afdeling. Zij zou maar liefst 1,5 miljoen euro verduisterd hebben.

Bart Sturtewagen stelt enkele pertinente vragen in De Standaard: "Als er zo lang op zulke schaal door zovelen kan worden gesjoemeld, gaat het om een systeem. Dan komen er pijnlijke vragen: hoe kan een vakbond zo omgaan met de bijdragen van zijn leden? Hoe kan hij nog geloofwaardig eisen dat bedrijven hun werknemers meer informatie moeten geven? Hoe kan hij nog opkomen voor een hardere strijd tegen fiscale fraude? Hoe kan hij zich nog in welk dossier ook op ethische principes beroepen?"

Niemand trekt de historische rol van de vakbonden in twijfel, maar er mogen wel eens vragen gesteld worden bij hun huidige machtspositie. En dat er eindelijk werk moet gemaakt worden van rechtspersoonlijkheid én een open boekhouding is nu wel duidelijk.

 

 

De SAP roept op voor een debat over de koers van het ABVV

Albert Faust (BBTK Brussel-Halle-Vilvoorde) ontslagen

Eerder deze week raakte bekend dat Albert Faust, algemeen secretaris van de socialistische bediendenvakbond BBTK van Brussel-Halle-Vilvoorde de laan werd uitgestuurd. Zijn ontslag betekent een volgende nederlaag voor het strijdsyndicalisme en de linkerzijde van de vakbond. Faust zelf stelt dat zijn ontslag kadert in een operatie die gevoerd wordt vanuit de top van de vakbond en die erop gericht is het 'contestatiesyndicalisme' defintief in te ruilen voor een 'integratiesyndicalisme'.

De SAP spreekt zich uit tegen de verdere verrechtsing van de socialistische vakbond en hekelt de vaak brutale en ondemocratische methodes die er gehanteerd worden om de linkerzijde de mond te snoeren. Ook in het kader van dit ontslag getuigen kritische syndicalisten over methodes van dreiging en chantage. Deze methodes horen niet thuis in de linkerzijde en in de georganiseerde arbeidersbeweging.

De SAP had in verleden geregeld meningsverschillen met Albert Faust. Vaak vonden we ons niet terug in zijn visies, standpunten of werkwijzen. Toch is Faust ontegensprekelijk een vertegenwoordiger van het contestatiesyndicalisme, een linkse en kritische vakbondsman die vaak moedige initiatieven nam en aan de vakbond een politiek-maatschappelijk project meegaf. Het debat naar aanleiding van dit ontslag gaat volgens de SAP niet enkel over de figuur Faust maar over welke koers het ABVV verder moet volgen.

Faust lanceerde ondermeer de oproep 'Solidariteit voor alles', waarmee hij binnen de arbeidersbeweging steun en solidariteit zocht voor de beklaagden van het proces Clabecq. Albert Faust stelde zeer terecht dat het proces een gevaar vormde voor de syndicale rechten en vrijheden en dat het de plicht was van de arbeidersbeweging om solidair te zijn met deze arbeiders in het beklaagdenbankje. Wat je opvatting ook is over de manier waarop de strijd in en rond Forges de Clabecq gevoerd wordt, het proces vereist solidariteit vóór alles. Dat was de houding die Faust consequent aannam. De SAP steunde deze oproep.

Albert Faust, die de BBTK van Brussel-Halle-Vilvoorde sterk deed groeien, stelde als eerste de vakbond open voor mensen zonder papieren. Op die wijze wilde hij de strijd aangaan met de zware uitbuiting waaraan mensen zonder wettelijke status zo vaak ten prooi vallen. Zijn initiatief betekende een steun én erkenning voor vele mensen zonder papieren uit de hoofdstad alsook een belangrijke stellingname in een uiterst repressief politiek klimaat.

Ook op het vlak van het internationalisme nam Faust vaak het voortouw. Hij organiseerde vaak actieve solidariteit met arbeiders in strijd in andere werelddelen. Bovendien vond hij dat een vakbond ook kant moet kiezen voor onderdrukten in conflicten die niet in strikte zin gelinkt zijn met de arbeidersstrijd. Zijn solidariteit met het Palestijnse volk spreekt op dat vlak boekdelen.

Dit zijn slechts enkele voorbeelden van het feit dat Faust een ander project en een andere dynamiek trachtte mee te geven aan de arbeidersbeweging dan de nationale top van het ABVV. Het is duidelijk dat die opvattingen van Faust en Co steeds meer in botsing kwamen met de lauwe overleg- en integratiekoers van de top.

Samen met Faust werden nog twee andere medewerkers ontslagen. De vrees bestaat dat het hierbij niet zal blijven. Het ontslag van Faust betekent een echte verzwakking van de syndicale linkerzijde. Het betekent een aanval op de linkse posities van BBTK, en meer in het algemeen ABVV- Brussel. Brusselse betrokken syndicalisten menen ook dat Faust en Co eruit moesten omwille van hun verzet tegen een verdere regionalisering van het ABVV.

Het gaat dus over méér dan over het ontslag van één man. De SAP denkt dat een debat over welk syndicalisme we vandaag nodig hebben, zich opdringt. Het is duidelijk dat de kersverse voorzitter Mia Devits een koers wil varen gericht op een syndicalisme van begeleiding van de neoliberale politiek. Een koers van medebeheer, die in feite botst met het zelfbeheer uit de ABVV-statuten. De socialistische vakbond maakt een proces van verrechtsing door. In het belang van de hele arbeidersbeweging, in het belang van onze rechten, verworvenheden, vrijheden en belangen moet dit proces omgekeerd worden.

 BBTK-secretaris Albert Faust in het verweer tegen zijn ontslag

Albert Faust ondemocratisch aan de kant geschoven

Op maandag 8 juli werd Albert Faust, algemeen secretaris van BBTK-Brussel Halle Vilvoorde de laan uitgestuurd door het Federaal Comité van de BBTK, wegens wanbeheer en gesjoemel. Secretaris van de financiële sector en coming man van de BBTK in Brussel Thierry Nollet nam het voortouw in de operatie tegen Faust. Thierry Nollet, zoon van ex-ABVV-voorzitter Michel Nollet, bereidde de weg en wordt nu wellicht de nieuwe sterke man van de BBTK-Brussel. Gaat het nu om een politieke opkuisoperatie tegen de linkse Faust of om een poging de Brusselse BBTK terug financieel gezond te maken, zoals Nollet beweert? In ieder geval is het duidelijk dat Albert Faust op een laffe wijze in volle komkommertijd en tegen de statutaire bepalingen in werd aan de kant geschoven. Deze methodes zijn hoe dan ook onaanvaardbaar.

Door David Dessers

Dezelfde dag nog streek het Federaal Comité neer in het hoofdgebouw van de BBTK-Brussel op het Rouppeplein. Het personeel werd toegesproken, de sloten veranderd. Sindsdien is er een enorm getouwtrek aan de gang om de leiding van de Brusselse bediendenvakbond.

In dat Federaal Comité zetelen de regionale secretarissen, onder leiding van nationaal voorzitter Christian Roland. Onmiddellijk valt op dat het om een vreemde en niet-statutaire procedure gaat. De BBTK-statuten stipuleren immers dat een vakbondsverantwoordelijke slechts uit een functie kan ontheven worden door de instantie die hem verkozen heeft. In dit geval was het dus het uitvoerend bestuur van Brussel dat over Faust zijn lot zou moeten beslissen. In dat bestuur zetelen 144 delegees, die verkozen werden door het congres, door de verschillende sectoren van de BBTK-Brussel.

Bij haar aantrede als voorzitter riep Mia Devits op om het ABVV politiek te 'normaliseren' en de strijd aan te binden met wat volgens haar vormen van 'politiek extremisme' zijn. Het ziet er dus naar uit dat met deze niet-statutaire en volstrekt ondemocratische ingreep vanuit de BBTK-nationaal een eerste slag op dat vlak werd thuisgehaald. Het is immers duidelijk dat Faust een heel wat linksere koers voorstond dan de ABVV-top. Faust zelf noemt het een conflict tussen contesta-tiesyndicalisme en integratiesyndicalisme. Elkeen die met het syndicalisme begaan is zou zich moeten verzetten tegen dergelijke autoritaire ingrepen vanuit de top.

Druk

Inmiddels heeft een rechtbank tijdens een uitgesponnen juridische strijd beslist dat het inderdaad het uitvoerend bestuur is dat definitief uitsluitsel zal moeten brengen over het lot van Albert Faust. Nu heerst er dus bij BBTK-nationaal de lichte schrik dat Faust het daar zal halen, wat tot een volledige patstelling zou leiden. Indien het Bestuur er niet in slaagt om tot een beslissing te komen, valt die eer volgens de rechter te beurt aan het uitvoerend Bureau van Brussel, waarin Faust hoe dan ook een nederlaag zal lijden. In dat Bureau zetelen de 13 Brusselse BBTK-secretarissen alsook 12 delegees.

Daarbij valt dus inderdaad op dat Faust het vertrouwen van zijn collega-secretarissen kwijtraakte. Hierbij is het duidelijk dat er een enorme druk vanuit BBTK-nationaal uitging om te plooien. Vaak werd daarbij de eigen boekhouding van de betrokken secretarissen als breekijzer gebruikt... Ook is duidelijk dat Thierry Nollet een man is die niet terugdeinst voor het afdreigen van medesyndicalisten.

Omkoping

Veelzeggend voorbeeld is misschien wel Edouard Mommens, de vroegere bestuurlijk directeur van BBTK-Brussel, die recentelijk verklaringen heeft afgelegd die bezwarend zouden zijn voor Faust. De man koos aanvankelijk het kamp van Faust, maar werd onmiddellijk zeer zwaar onder druk gezet door Thierry Nollet, die hem afdreigde met laag-bij-de-grondse methodes. Uiteindelijk werd ook Mommens net als Faust ontslagen door Nationaal, wegens wanbeheer en gesjoemel. Mommens diende trouwens klacht in tegen Nollet en Christian Roland, de nationale voorzitter.

Nu trekt hij die klacht echter weer terug in en legt hij bezwarende verklaringen af tegen Faust, na een deal met Nollet en co. Er werden ondermeer afspraken met de man gemaakt over betere 'vertrekmodaliteiten'. Hiervoor bestaat een woord: omkoping.

Het voorbeeld zegt veel over de kampen-sfeer die er gegroeid is. Nollet tracht by any means necessary iedereen naar zijn kant te trekken. Die sfeer maakt het natuurlijk heel erg moeilijk voor de delegees en de militanten van BBTK-Brussel. Delegees worden verplicht stelling in te nemen zonder vaak goed geïnformeerd te zijn over wat er gaande is. De wildste verhalen doen de ronde, de grens tussen fictie en realiteit, roddel en feiten is volledig vervaagd. Uiteraard gaat het hier om een erg negatief avontuur voor de Brusselse bediendencentrale en de militanten vrezen dan ook het ergste voor de komende sociale verkiezingen.

Thierry Nollet

Thierry Nollet is BBTK-secretaris van de financiële sector in Brussel sinds 1999. Hij volgde er Claude Deblock op. Nollet werd toen deel van het leidende triumviraat bij de financiële sector samen met Freddy Roultiaux voor de verzekeringen en Michelle Seutin. Roultiaux was al een aantal keren in opspraak gekomen en werd vanuit het ABVV gepusht om weg te gaan. Hij werd opgevist door ABVV-Brussel, waar hij nu nog steeds werkt.

Zeer snel deelde Thierry Nollet dus de lakens uit in de sector financiën, een sterke sector die erg zwaar doorweegt op de congressen van de Brusselse BBTK. Michelle Seutin nam een jaar geleden de wijk, omdat ze niet langer wenste samen te werken met Nollet. Ze werd vervangen door een Nollet-getrouwe. Vanaf dat moment beschikte Thierry Nollet over een echte machtsbasis en bereidde hij een machtsgreep voor. Nollet staat gekend als een keiharde werker, een man die de syndicale knepen kent en weet dat je over krachtsverhoudingen moet beschikken om als vakbond iets te bereiken. Hij startte zijn carrière als secretaris met een sectorale staking in de banksector. Dit geeft hem een strijdbaar imago, al is duidelijk dat de man een aanhanger is van de koers van ABVV-nationaal. Tijdens het recente BBTK-congres onderwierp hij 'zijn' delegees aan een kadaverdiscipline en trok hij ten strijde tegen alle progressieve politiek-maatschappelijke stellingnamen van Faust.

Albert Faust

Albert Faust kwam in 1986 aan het hoofd te staan van BBTK-Brussel Halle Vilvoorde. De man volgde als secretaris in ieder geval een linksere koers dan BBTK-nationaal of de nationale leiding van het ABBV (waar de BBTK deel van uitmaakt). Vandaag beweert Faust dat deze perikelen samen te vatten zijn als een opkuisoperatie van de top tegen deze linkse koers, tegen elk contestatiesyndicalisme. In ieder geval is het duidelijk dat de linkse koers van het BBTK-Brussel een doorn in het oog was van Michel Nollet en Mia Devits.

Faust liet zich opmerken met heel wat knappe initiatieven. Telkens viel op dat hij een brede politiek-maatschappelijke invulling gaf aan zijn syndicaal werk. Hij organiseerde solidariteit met arbeidersstrijd in andere werelddelen, bereidde moties rond solidariteit met Palestina voor, stelde de vakbond open voor mensen zonder papieren en bleef solidariteitswerk met die van Clabecq steunen, diametraal tegen het standpunt van de leiding van het ABVV in. Faust verzette zich ook tegen het zogenaamde Herenakkoord rond het stakingsrecht en tegen de geregionaliseerde cao's.

Tegelijkertijd was Faust voor vele delegees een man die ze slechts af en toe eens tijdens congressen zagen. Voor de rest hadden ze er weinig band mee. Hij kwam geregeld eens een woordje verkopen, gaf een strijdbare indruk maar buiten in enkele bedrijven in de handelsector, waar zijn eigen roots liggen, had hij in feite weinig directe band met de delegees.

Benarde financiële situatie

Reeds lange tijd circuleerden er verhalen over de slechte financiële situatie bij de BBTK in Brussel. Toen die verhalen maar bleven aanzwellen, en aangewakkerd werden door Nollet en co, spraken een aantal delegees Faust hierover aan. Die stelde dat het om schulden gaat, vooral aan... de BBTK-nationaal, die de sector met zich meesleepte uit het verleden. Ook tijdens het congres van BBTK-Brussel van 6 en 7 mei werden er vragen gesteld over de financiële problemen. Faust heeft toen gerepliceerd met de aankondiging van twee 'open dagen', dagen waarop iedereen die wilde de boeken zou kunnen inkijken.

Tijdens dat congres in mei wilde Nollet reeds een machtsgreep forceren, wat mogelijk was omdat de financiële sector het makkelijkst al haar congresmandaten ingevuld krijgt en Nollet dus makkelijk overwicht zou halen. Het uitvoerend bureau kon via een niet-statutair kunstgreepje die machtsgreep verhinderen (het reduceerde het aantal mandaten). Die aanfluiting van de statuten kwam de populariteit van Faust niet ten goede.

Faust organiseerde vervolgens twee open dagen eind mei. Wel is het duidelijk dat niet zomaar iedereen met kennis van zaken een boekhouding kan uitpluizen. Hier dient nog aan toegevoegd dat de commissie van delegees-revisoren die jaarlijks de boekhouding moeten controleren al eerder klachten hadden geuit over het feit dat ze niet alles onder ogen kregen. Het is duidelijk dat er financiële problemen zijn bij BBTK-Brussel en dat Faust hierover onduidelijk bleef naar andere verantwoordelijken toe.

Hangende kwestie

De financiële perikelen kwamen dus niet als een duiveltje uit een doosje opduiken. De zaak sleept al een hele tijd aan. Als je de rapporten van de Finaciële Commissie (Cofi) bekijkt, merk je dat de aanmaningen naar BBTK-Brussel allerminst nieuw waren. Schulden hebben is op zich geen misdaad. Maar als een vakbond schulden blijft opstapelen, kom je vroeg of laat in de problemen. Faust heeft kennelijk die problemen niet onder controle gekregen.

Ondertussen circuleren er allerhande smeuïge verhalen over snoepreisjes en persoonlijke verrijking, maar vooralsnog bestaat er daar geen bewijs van. Bovendien staat het vast dat er een hele dosis hypocrisie aan te pas komt. Het is volgens ons weldegelijk een probleem dat vakbondssecretarissen zich absoluut in grote BMW's willen verplaatsen. Maar het is even duidelijk dat Faust hierin geen uitzondering was. Ook de andere secretarissen -en ook Thierry Nollet- rijden rond in dikke bakken. Bovendien bleek Faust één van de weinigen die zijn auto zelf betaalde en niet in een door de vakbond geleasde kar rondreed.

Recent konden een groepje delegees uit de financiële sector de boeken van BBTK-Brussel inkijken. Deze mensen, zeker niet allemaal ja-knikkers en vaak toch onderlegd in boekhouding, beweren dat ze inderdaad heel wat onduidelijkheden aantroffen in de boekhouding. Maar ook hier weer, weinig duidelijkheid, weinig te verifiëren.

Structureel probleem

Er is binnen de BBTK in ieder geval al langer een structureel probleem inzake beheer. Eerst was er de Antwerpse affaire, dan rommelde het in Hasselt, in Bergen enz. Binnen de BBTK bestaat er een bedrijfscultuur die maakt dat dit soort van dingen te gemakkelijk gebeuren. Eén en ander heeft te maken met een te gecentraliseerde macht bij de secretarissen en te weinig controle vanuit de basis. Hierop vormde de BBTK van Brussel, ondanks haar linkse koers geen uitzondering.

In ieder geval had Albert Faust er beter aan gedaan om duidelijkheid te verschaffen over de financiële problemen van BBTK-Brussel. Zeker een linkse secretaris heeft daar alle redenen voor. Hij weet dat financiële onduidelijkheden te makkelijk tegen hem kunnen aangewend worden.

Maar hoe je het ook draait of keert, deze problemen moesten behandeld worden in de gepaste instanties. Daar moest het debat op een democratische wijze gevoerd worden, ver weg van journalisten en camera's. In dit soort van zaken is het de basis, in dit geval bijvoorbeeld het bestuur met de 144 verkozenen, die de klachten moet behandelen. Albert Faust werd gekozen door een congres, wel laat dat congres dan ook beslissen over zijn verdere lot.

Syndicale democratie!

Volgens de SAP moet de democratie in de vakbond uitgebreid worden en moet er steeds geopteerd worden voor collectieve leidingen, waarbij niet langer één persoon een hele reeks verantwoordelijkheden cumuleert. Stemmingen rond gevoelige kwesties moeten geheim gebeuren. En er moet wat gedaan worden aan de autoritaire manier van leiden binnen de syndicale structuren.

Dit alles mag ons echter niet doen vergeten dat het belangrijkste probleem hier de ondemocratische handelswijze van BBTK-nationaal, onder leiding van Christian Roland, vormt. Door Faust aan de kant te schuiven zullen de zaken er niet op verbeteren. Integendeel. BBTK-Brussel telt 80.000 leden. Overigens is ook dat Faust zijn verdienste. Welnu, die 80.000 leden wegen zeer zwaar door. Een koerswijziging van BBTK-Brussel wijzigt de krachtverhoudingen fundamenteel binnen het hele ABVV. Het ontslag van Faust betekent dus een overwinning voor de nationale vakbondsleiding.

Inmiddels is het allemaal erg moeilijk geworden. Door de blitzkrieg-aanpak van Nollet en van BBTK-nationaal, werd de zaak uitgesmeerd in de media, liepen de gemoederen hoog op en werd een intern vakbondsconflict uiteindelijk voor de burgerlijke rechtbank verdergezet. Verzoening zit er nu niet meer in.

Volgens de SAP had er nochtans een onderscheid kunnen gemaakt worden tussen de financiële perikelen waarin de BBTK verzeild was geraakt en de politiek leiding van Faust. Dit alles doet de BBTK en het syndicalisme in het algemeen geen goed. Voor wat BBTK-Brussel betreft is het duidelijk dat de collectieve leiding slechts een voorlopige oplossing is en dat de machtsgreep van Nollet en co zal voortgezet worden.

De situatie is nog het moeilijkst voor de delegees, die dit allemaal aan hun achterban moeten uitgelegd krijgen. Er moet vanuit de delegees aan een eigen weg getimmerd worden. De linkse koers moet voortgezet en verdedigd worden, maar dan wel in al zijn aspecten permanent gecontroleerd door de syndicale basis.

 

[21/08/2002] - Socialistische hypocrisie

De socialisten en hun verenigingen vertonen met momenten toch wel ambigue denkpatronen. Zo gaat de zorgverzekering vanaf oktober 2002 hulpbehoevenden in rusthuizen financieel een duwtje in de rug geven.

De OCMW-ziekenhuizen willen dat die financiële bijdrage rechtstreeks aan hen wordt gestort; de zogenaamde derdebetalerregeling. De socialistische mutualiteiten zien dat niet zitten en willen dat de premies van de Vlaamse zorgverzekering rechtstreeks aan de patiënten wordt uitbetaald. Als argument gebruiken ze daarvoor dat de mensen anders niet beseffen dat ze geld krijgen van de zorgverzekering. Lees: ze beseffen niet dat het de gulle paars-groene regering is, die hen dat extraatje bezorgt.

Van de kant van de socialistische mutualiteiten is dat wel een merkwaardige redenering. Wie zijn er immers al decennia lang de kampioenen van het derdebetalersysteem? Juist, de mutualiteiten. Samen met de vakbonden. Dus vragen wij ons af waarom een rechtstreekse betaling alleen zou moeten gelden voor de premies van de zorgverzekering? Waarom ook niet met het remgeld? Of met werkloosheidssteun? Waarom moeten de mutualiteiten en de vakbonden hier wel dienen als derdebetaler?

Het antwoord is eenvoudig: het brengt de mutualiteiten en de vakbonden massa's geld op. En dan interesseert het hen hoegenaamd niet of de mensen wel weten vanwaar hun centen komen.

Lees ook 'Vivan de vakbond'.

 

[09/09/2004] - Verdeeldheid en fraude

Op woensdag 15 september moeten de militanten van het ABVV een nieuwe algemene secretaris kiezen. Deze verkiezingen vinden plaats in een sfeer van schandalen en interne conflicten, dikwijls met een communautaire bijsmaak.

Het is al een tijdje schering en inslag bij het ABVV: als het federaal secretariaat een standpunt inneemt, dan neemt de Waalse intergewestelijke het tegengestelde standpunt in. Eén van de hete hangijzers is de fraudezaak in BBTK Brussel. Het gerechtelijk onderzoek is nog niet afgerond, maar het zal waarschijnlijk niet bij dat éne geval van fraude blijven. Waarschijnlijk is dat slechts het topje van de ijsberg. Mia De Vits was voorstander van een modernere, transparante structuur, maar haar plannen werden gedwarsboomd door de Walen. Er zijn in het ABBV tientallen autonome afdelingen die bestuurd worden als echte baronieën, zonder enige controle van hogerhand. Dat is natuurlijk een ideale voedingsbodem voor gesjoemel.

In 1994 was er het schandaal bij BBTK Antwerpen. Daar werden "zwarte premies" uitbetaald aan vakbondsbonzen. In de zaak van BBTK Brussel werd een topman gearresteerd op verdenking van witwassing, schriftvervalsing, fiscale fraude, bendevorming en misbruik van vertrouwen. De algemene secretaris van de Brusselse intergewestelijke werd ontslagen wegens fraude en wanbeheer. Het BBTK-nationaal doet intussen alles om de zaak in de doofpot te stoppen en andere sjoemelaars de hand boven het hoofd te houden. Iedereen die daar kritische vragen over heeft gesteld, werd onmiddellijk ontslagen.

Ook binnen het ABVV vragen velen zich luidop af hoeveel schandalen van dat soort er nog aan het licht zullen komen als de geldstroom ooit volledig transparant wordt... Als dat ooit gebeurt.

11:33 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Hi there
On-line pharmacy,offering online-prescription medication

and more. Buy from internet,drugius without prescription,at affordable discount prices.Order pill here now!
Goodluck!!!
http://med-pills.info

Gepost door: mefsfdsfmyed | 13-07-10

Gepost door: v1ga0lr0 | 08-10-10

De commentaren zijn gesloten.