24-08-06

150 redenen om niet op de socialisten te stemmen!

 

1 - 1973 Abel Dubois staatssecretaris SPA miljardenzwendel RTT schandaal.

2 - 1973 Edward Anseele Betrokken in de miljardenzwendel RTT schandaal.

We schrijven mei 1973 ...
RTT-SCHANDAAL, affaire die in 1973 in België ontstond door onthullingen van een geschorstehoofdingenieur-architect-directeur bij de Regie van Telegrafie en Telefonie (RTT), P. Demaegt, aan de pers over enorme verspillingen bij het optrekken en inrichten van gebouwen voor de RTT. Zijn onthullingen bevatten drie precieze beschuldigingen: 1. sedert enkele jaren is de RTT voor het optrekken van gebouwen afgestapt van het stelsel van de openbare aanbesteding. Zij laat de gebouwen nu optrekken met onderhandse contracten zonder prijsvergelijking, of door een promotor. 2. Een op de markt totaal onbekende promotor, nl. de N.V. Société d'Implantation et d'Investissements Immobiles (afgekort III), opgericht op 16 sept. 1970 met een kapitaal van 15 miljoen F, verkreeg onmiddellijk grote contracten van de RTT, voor een gezamenlijk bedrag van meer dan drie miljard F. Bij prijsvergelijking met andere gebouwen, opgetrokken volgens het klassieke RTT-aanbestedingsprocédé, zijn de III-gebouwen per vierkante meter nuttige oppervlakte ten minste tweemaal duurder. 3. Deze gang van zaken was begonnen sedert de benoeming van G. Baudrin tot administrateur-generaal van de RTT in juni 1970. De administrateur-generaal bleek trouwens ook rechtstreekse en persoonlijke
belangen te hebben in een andere pas opgerichte vennootschap, Equimo, die door de RTT-directie werd ingeschakeld bij de aankoop van meubelen voor RTT-gebouwen. Aandeelhouders in deze vennootschap bleken o.m. de echtgenote en de zoon van een staatssecretaris in functie, Abel Dubois.
Na zich tevergeefs met deze klacht tot ambtenaren en regeringsleden te hebben gewend, bezocht hoofdingenieur Demaegt verscheidene kranten- en weekbladredacties. Elementen uit het dossier verschenen op 17 mei 1973 in het weekblad Humo. De politieke wereld en de publieke opinie werden echter vooral opgeschrikt door een interview met P. Demaegt, op de eerste pagina van De Standaard van 18 mei 1973. Dit blad begon een campagne tegen de verspilling en de corruptie bij de RTT en drong in tientallen artikelen, van de hand van politiek redacteur Hugo De Ridder, aan op een grondig onderzoek en op bestraffing van de schuldigen. Op 21 mei belastte eerste-minister Leburton het Hoog Komitee van Toezicht (een onafhankelijk comité, dat tot taak heeft misbruiken in de administratie op te sporen onder de leiding van een magistraat) met een onderzoek naar de geuite beschuldigingen. Op 28 mei ging administrateur-generaal Baudrin met verlof om het onderzoek niet te storen, zulks nadat hij in
De Standaard ervan beschuldigd was bepaalde bezwarende bewijsstukken re hebben doen verdwijnen. Op 30 mei werd in Kamer en Senaat over de RTT-zaak geïnterpelleerd, en op 4 juni nam staatssecretaris Dubois ontslag. Op 22 juni had het Hoog Komitee van Toezicht voldoende bezwarende
feiten tegen administrateur-generaal Baudrin verzameld om zijn dossier aan het parket over te leggen. Op 30 juli werd Baudoin geschorst en op 31 juli werd hij samen met twee Equimo-beheerders officieel in staat van beschuldiging gesteld wegens valsheid in geschrifte en misbruik van zijn ambt. Inmiddels was gebleken dat de voormalige PTT-minister Anseele (in de regering-Leburton minister van
Verkeerswezen en voogdijminister over PTT-staatssecretaris Daems) politieke verantwoordelijkheid droeg voor het mogelijk maken van die misbruiken. De oppositie en de CVP-regeringspartner drongen aan op zijn verwijdering uit de regering. Op 23 okt. nam Anseele ontslag om gezondheidsredenen. Een
week tevoren was de schorsing van Demaegt opgeheven. Op 14 nov. overhandigde het Hoog Komitee van Toezicht zijn geheim rapport aan premier Leburton. Veertien dagen later verscheen er reeds een ruime samenvatting in De Standaard, en op 14 jan. 1974 was het rapport verkrijgbaar in de boekhandel. De parlementsleden van de bijzondere commissie, belast met het onderzoek van het rapport, hadden er
niet eens officieel kennis kunnen van nemen. Op verzoek van de regering stelde het parket een onderzoek naar het lek in. Het RTT-rapport van het Hoog Komitee van Toezicht bevestigde de aanklacht van Demaegt en ontdekte nog allerlei andere zwendelpraktijken. Voor drie III-contracten betaalde de RTT 617 miljoen F meer dan de gangbare prijs. Voor de andere onderhandse contracten werden ook honderden miljoenen teveel betaald. Het Hoog Komitee heeft echter niet achterhaald naar
wie de winst afvloeide. Het rapport vermeld slechts een verklaring van architect Henri Guchez, technisch raadgever en tevens geheim geldschieter van III, dat hij zijn dankbaarheid voor de verkregen opdrachten o.m. heeft getoond door geld te storten in het verkiezingsfonds van de socialistische partij
(alle betrokkenen in de RTT-zaak, nl. Anseele, Dubois, Baudrin, Guchez, behoren tot de BSP).


3 - 1974 W. Claes, A. Cools en H. Simonet hebben in hun functie van minister van Economische Zaken direct of indirect voordelen verleend aan Fabrique Nationale de Guerre (FN), Kalkar en World Trade Center.

4 - 1974 Alle betrokkenen in de RTT-zaak, nl. Anseele, Dubois, Baudrin, Guchez, behoren tot de BSP. 617 miljoen fr vloeit naar de partijkas.

5 - 1975 Jan Luyten algemeen partijsecretaris SPA RTT schandaal.

6 - 1988 SPA en Willy Claes 60 miljoen Agusta smeergeld.

W. Claes ontving als secretaris-generaal van de NAVO een belastingvrij nettosalaris van 540.000 frank per maand, kostenvergoeding en andere voordelen niet meegerekend.2 Ook toen Claes als gevolg van het Agusta-schandaal moest aftreden, werd hij niet naar de bedelstaf verwezen: "Claes zal kunnen genieten van het maximumpensioen van een parlementslid, namelijk 150.000 F. per maand

Tussen 1988 en 1994, de periode van het 'dolle Agusta-geld', ontvingen Willy Claes en de Limburgse SP-federatie 60 miljoen frank giften in het zwart.

In september 1992 startte het Hoog Comité van Toezicht een onderzoek naar de betaling van smeergeld bij de aankoop van 46 Agusta-helikopters in 1988. In januari 1993 belandde het dossier bij Ancia, want Cools wilde de betaling van smeergeld onthullen of zou een groter deel van de commissielonen hebben opgeëist. In december vroeg zij de opheffing van de parlementaire onschendbaarheid van de drie Guy's - Mathot, Coëme en Spitaels - wegens betrokkenheid bij het smeergeldcontract. De drie excellenties legden een maand later hun functies neer.
In februari 1995 achterhaalden de speurders het bestaan van Zwitserse rekeningen die dienden om de kassen van politieke partijen te financieren. Zakenadvocaat Alfons Puelinckx, SP-adjunct-secretaris-generaal Luc Walleyn, SP-penningmeester Etienne Mangé en Johan Delanghe, kabinetschef van voormalig minister van Economie Willy Claes, belandden in de gevangenis. Tegenstrijdige verklaringen en verbrande miljoenen dwongen de minister van Buitenlandse Zaken, Frank Vandenbroucke, tot ontslag. Op 9 maart werd het generaal Jacques Lefebvre, gewezen luchtmachtchef en kabinetsmedewerker, te veel. Hij pleegde zelfmoord in een Brussels hotel.



7 - 1988 Socialisten in Luik 11 miljoen smeergeld parkeermeterschandaal.

Als Benoît de Bonvoisin op 13 juni 1990 weer op vrije voeten komt is het kwaad al geschied. Cools heeft niet kunnen bereiken dat de Luikse onderzoeksrechter Anne Freson de resultaten van het Brusselse onderzoek zo maar naast zich neerlegde. Zo ontdekt zij zelfs dat de zwarte baron bij de Luikse drukker André Scaillet een kredietlijn van 1,000,000 frank ten voordele van de PS opende. In zijn in beslag genomen notaboekjes had Dubois in opdracht van Cools immers aangeduid wie daarvan kon profiteren : Guy Cudell (de burgemeester van Saint-Josse) en Léon Defosset (burgemeester van Etterbeek) elk voor 300,000 BF en de Brusselse coolsien en vice-premier Philippe Moureaux voor 400,000 BF.
Uiteindelijk wijst het onderzoek uit dat niet enkel de Luikse PS profiteerde van de levering van parkeermeters en andere (3 miljoen in contanten plus 5 miljoen tussenkomst in verkiezingsdrukwerken van de coolsiens), maar dat bij de installatie van bushokjes en publiciteitsborden (o.m. door de onderneming JC Decaux Belgium waarin CG Eaux voor 15 % participeert) de heren Close en Verbinnen ook nog eens mochten genieten van allerhande luxueuze snoepreisjes, b.v. naar de Mauritius-eilanden (prijs : 1,109,000 BF), naar de Seychellen (prijs 479,000 BF), naar Sardinië (prijs 482,000 BF), enzovoort (3,000,000 BF samen). In het totaal komt zo voor circa 11 miljoen frank gesjoemel aan het licht. Op 28 november 1990 werpt burgemeester Close de spons.
Het is zonneklaar dat hij in 1988 een goed deel van zijn verkiezingscampagne liet sponsoren door de ondernemingen van Jean-Claude Decaux. Teneinde het schandaal niet nog groter te maken trekt hij zich als burgemeester terug, zogezegd omdat hij niet langer in Luik woont maar zich wil terugtrekken in zijn landhuis in Herve. Dat is de prijs die de coolsiens dus betalen voor hun duivelspact. Jean-Pierre van Rossem


8 - 1988 Hermanus ontving 30 milj, Dassault smeergeld.

9 - 1989 PS-schatbewaarder François Pirot ontving 5 miljoen Dassault smeergeld.

10 - 1989 Luc Wallyn ontving 20 miljoen Agusta- en Dassault-smeergeld.

11 - 1989 Guy Spitaels 30 miljoen.

12 - 1989 Carla Galle 20 miljoen Dassault smeergeld.

13 - 1990 Socialisten spekken partijkas met 15 miljoen dollar smeergeld van 25 Belgische Mirages aan Chili.

14 - 1991 André Cools neergeschoten door mede socialisten.

15 - 1992 Guy Mathot socialist en smeergeldontvanger in het Augusta schandaal.

16 - 1992 Guy Coëme en smeergeldontvanger in het Augusta schandaal.

17 - 1992 Guy Spitaels en smeergeldontvanger in het Augusta schandaal.

18 - 1995 Frank Vandenbroucke 5 miljoen zwart geld, en pogen van bewijzen te vernietingen.

19 - 1995 Etienne Mangé SP-penningmeester smeergeldontvanger in het Augusta schandaal.

20 - 1995 generaal Jacques Lefebvre pleegt zelfmoord onder druk van de socialistische maffia.

21 - 1996 Richard Taxquet socialistisch kabinetsmedewerker medeplichtig aan moord.

22 - 1996 Pino Di Mauro socialistisch kabinetsmedewerker medeplichtig aan moord.

23 - 1997 Anissa Temsamani staatssecretaris Spa oplichting RSZ.

24 - 1997 Detiege 9 miljoen Zillion geld?

25 - 1999 Hubert Massa advocaat-generaal pleegt zelfmoord onder druk van de socialistische maffia ivm proces Cools.

26 - 1999 De socialisten hebben hun veto gesteld tegen een parlementaire onderzoekscommissie naar de moord op cools, niets mag uitlekken.

27 - 2002 Alain van der Biest pleegt zelfmoord onder druk van de socialistische maffia ivm Agusta-Dassault en de moord op Cools.

28 - 2002 Patrick Janssens tracht de sociale zekerheid op te lichten met Telepolis. In juli 2003 brengt het weekblad Humo nog een artikel over de rol van Patrick Janssens als voorzitter van Telepolis. Die vzw, waarvan Janssens de voorzitter is, voorziet de complete administratie van de stad Antwerpen, het OCMW, de haven en de OCMW-ziekenhuizen van alles wat met informatica te maken heeft. Dat gaan van computers tot gsm's, kopieertoestellen, kleurenprinters en scanners. Daar is nogal wat geld mee gemoeid: zo'n 900 miljoen frank overheidsgeld van stad Antwerpen.
Hans Coveliers, zoon van Hugo, zetelt ook in de beheerraad van Telepolis en spreekt over "een speeltuin voor topambtenaren en politici die Telepolis gebruikten als doorgeefluik om hun loon aan te vullen, bevriende vzw's te bevoordelen of cadeautjes te geven."

Coveliers junior klaagt het gesjoemel aan met een voorbeeld. Zo is er de vzw Piazza dell' Arte, die naschoolse kinderopvang organiseert. "Tot voor kort kreeg die vzw jaarlijks bijna tien miljoen frank subsidie in het kader van het Stedelijke Impulsfonds. Die subsidie wordt afgeschaft en wat gebeurt er? Plots duikt de vzw Piazza dell' Arte op in de begroting van Telepolis, die 'out of the blue' beslist er zowat 230.000 euro voor uit te trekken. Heel vreemd, want wat heeft Telepolis met kinderopvang te maken? Bij mijn weten niets."

Eén en ander wordt duidelijk als je weet wie er achter de vzw schuilgaat. Piazza dell' Arte wordt geleid door Marijke Seresia, de echtgenote van Guy Peeters. En Guy Peeters is, voor wie het niet zou weten, de grote baas van de Socialistische Mutualiteiten en de voorzitter van de Raad van Beheer van de VRT. Politieke verslaggevers omschrijven Guy Peeters als "de peetvader van de SP.a". "Om de vzw te runnen", zo gaat Coveliers verder, verdient Marijke Seresia maandelijks 4.958 euro." Zo'n 200.000 frank. De socialisten zorgen goed voor zichzelf en de vrienden ...
Het gerecht heeft alvast een onderzoek geopend naar de activiteiten van Piazza dell' Arte en de vergoeding van Marijke werd gehalveerd.



29 - 2002 Fred Nolf stadssecretaris corruptie rond JC Decaux SPA - verduistering van stadsgelden.

30 - 2002 Vakbondssocialist Faust 70.000 € verduisterd.

31 - 2002 Socialistischecentrales beleggen zwart geld in Luxemburg.

32 - 2002 Vakbondssocialist Mommens verplaatst zich met Mercedes CLK 230 coupé die elke maand aan leasing alleen al 1.050 € (42.000 frank) kost.

33 - 2002
PS'ers brengen Hitlergroet in parlement.
De PS'er Patrick Moriau bracht, samen met een vijftal companen, in volle zitting van de Kamer van Volksvertegenwoordigers een Hitlergroet op het moment dat Vlaams-nationale actievoerders protesteerden tegen de stemming van de anti-Vlaamse kieshervorming. Patrick "zeg maar Adolf" Moriau, ook bekend wegens zijn betrokkenheid in de Agusta-smeergeldaffaire, doet dat wel eens vaker. Toen hij in december '98 het onderspit moest delven in een discussie met Vlaams Blok-Kamerlid Filip De Man, was het ook al zover. De vraag is nu: gaat het centrum van pater Leman klacht indienen tegen Moriau?

Naar verluidt is de PS-fractie in de Kamer aan het repeteren om volgende keer voltallig, recht opstaand en met gestrekte rechterarm het Horst Wessellied te brengen.

Bron: E-magazine nr. 116 - 28/09/2002



34 - 2002 Vakbondstopman Faust rijdt met een BMW waarvoor hij van zijn vakbond 35.000 € (1,4 miljoen fr.) leende.

35 - 2002 Monica De Coninck socialistische OCMW-voorzitster douche van 9172 Euro op kosten van het OCMW.

36 - 2003 SPA steelt 20 miljoen uit de stadskas, onder het mom van aankoop eigendommen.
Antwerpen, 19 novembeer 2003

STADSBESTUUR KOOPT IN GROOTSTE GEHEIM TOCH EX-SPA-SECRETARIAAT EVERAERTSSTRAAT

SP.A REALISEERT WINST VAN 267% MET GELD VOOR GROOTSTEDENBELEID
In een themacommissie van de gemeenteraad is gisteren tot verbijstering van alle aanwezigen gebleken dat het stadsbestuur in het grootste geheim toch is overgegaan tot de aankoop van het voormalige SPA-secretariaat in de Everaertsstraat 105, ook al was eerder verklaard dat de aankoop niet zou doorgaan.

Even herinneren aan de chronologie:

 

2001: de SP.a zit financieel aan de grond omdat men vrijwillig de Agusta-boetes van de veroordeelden betaald heeft. Daarom wordt besloten het grote SP-secretariaat Everaertsstraat te verkopen aan de stad.

  • Oktober 2002: het Vlaams Blok brengt aan het licht dat het gebouw destijds voor 7 miljoen frank gekocht en thans voor 27 miljoen frank verkocht wordt, een winstmarge van 267%. De SPA beweert 'dat er veel kosten in gedaan zijn', maar legt daarvan tot op vandaag geen bewijzen voor. De aankoop wordt onder VB-protest goedgekeurd door de gemeenteraad.
  • 2003: in de nasleep van de VISA-crisis meldt een stadsambtenaar aan het Vlaams Blok dat het schattingsverslag van de stad, dat de waarde van het pand toevallig raamt op hetzelfde bedrag als de vraagprijs van de SP, vals is. Er wordt klacht ingediend, de betrokken ambtenaar werd intussen verhoord door het Parket.
  • Maart 2003: Guy Peeters, voorzitter van de verkopende SP-VZW, verklaart dat er niet zal worden verkocht aan de stad maar dat het pand op de privé-markt zal aangeboden worden, en beweert 'dat we daar trouwens al een koper hebben gevonden.' (GVA, 29 maart 2003)
  • April 2003: speurders nemen bij het ministerie van financiën alle dossiers in verband met deze aankoop in beslag.
  • Juni 2003: het parket bevestigt schriftelijk aan de raadsman van Filip Dewinter dat er nog steeds een onderzoek aan de gang is (bijlage 1).

Gisteren moest schepen Van Wallendael dan toegeven dat hij de verkopende VZW gevraagd heeft haar beslissing niet te verkopen opnieuw te wijzigen, dat intussen de aankoopacte getekend werd, en dat de stad Antwerpen dus in het grootste geheim eigenaar is geworden van het pand. De privé-koper 'die reeds werd gevonden' in maart 2003 is dus blijkbaar plotseling verdwenen…
Er werd gisteren nog geprobeerd te beweren dat 'het Vlaams Blok de aankoop in het autonoom gemeentebedrijf voor het stadseigendom (AG Vespa) mee goedkeurde', doch dat blijkt onjuist: in AG VESPA én in de gemeenteraad van vorige maand werd enkel goedgekeurd dat de AG VESPA het technische beheer op zich neemt van een enorme lijst stadseigendommen, waaronder dit pand. Op deze lijst staat als eigenaar van het pand voor het eerst vermeld: STAD ANTWERPEN (bijlage 2). De aankoop zelf werd dus hoegenaamd NOOIT door het Vlaams Blok goedgekeurd.
Het Vlaams Blok wijst op de schaamteloze hypocrisie waarmee de SP.a geld dat bedoeld is om achtergestelde wijken op te krikken misbruikt om de eigen partijkas te spekken. Bovendien werden publiek en media in maart 2003 bewust misleid met publieke verklaringen van SP-kopstukken als Guy Peeters 'dat de aankoop niet zou doorgaan' (bijlage 3), waarna onder kameraden in het geheim toch het nodige geregeld werd. De SP.a is in Antwerpen misschien wel van gezicht veranderd, maar niet van methodes. Het is een teken aan de wand dat 'witte ridder' Patrick Janssens deze bedenkelijke handelswijze indekt en goedkeurt.
Vlaams Blok-gemeenteraadslid Rob Verreycken zal hierover interpelleren in de gemeenteraad van december, en o.a. meer uitleg vragen over de mededeling van de schepen dat het gebouw niet bruikbaar is 'wegens de aanwezigheid van asbest'. De eerder geplande vestiging van een kinderdagverblijf kan daardoor niet doorgaan.
Dat is een nieuw feit waarover de gemeenteraad niet ingelicht was, en aangezien het gaat om een gebrek dat verborgen was bij de verkoop, een gebrek dat levensgevaarlijk is en grote saneringskosten met zich brengt, is de stad hierover niet correct ingelicht door de verkoper, en moet de aankoop vernietigd worden.

Filip Dewinter
Fractievoorzitter gemeenteraad



37 - 2003 Steve Stevaert gebruik van overheidsgeld voor electorale propaganda 420.000 €. Tijdens het festival rimpelrock dat dit weekend 45000 bezoekers lokte heeft Steve Stevaert zich weer laten opmerken door een nooit eerder geziene vorm van plat populisme. Tijdens het optreden van Dana Winner vond Steve Stevaert het blijkbaar nodig om het podium op te gaan en een duet te zingen met Dana Winner (de oude man en de zee).
Dit kan niet als je weet dat dit festival volledig betaald is door de Vlaamse gemeenschap m.a.w.de Vlaamse belastingbetaler. Het festival krijgt maar liefst 420.000 Euro subsidie.Vele andere festivals krijgen geen rotte cent.
Hoe komt dit ? Wel de organisatie van dit festival is volledig in SPa handen met op kop
Chokri Mahasine.
De SP.a organiseert op kosten van de belastingbetaler een feestje waar ze dan nog het lef hebben om propaganda te maken voor Steve Stevaert. Dit is de grenzen van het fatsoen ver voorbij.


38 - 2003 Richard Carlier socialist in Charleroi verduistering van 400.000 € ivm Intercommunale d'Oeuvres Sociales. De correctionele rechtbank van Brussel heeft Richard Carlier veroordeeld tot tien maanden cel met uitstel en een boete van €7500,-. Carlier is oud-voorzitter van de Parti-socialiste van Charleroi. Carlier werd schuldig bevonden aan schriftvervalsing, verduistering, oplichting en in hoofdzaak passieve corruptie in verband met de voormalige Intercommunales d'Oeuvres Sociales, die hij tot in 1994 voorzat.

Bron: GVA dinsdag 25 jan 2005


39 - 2003 Werner Daem socialist - doodsbedreigingen inbraak en intimidatie.

121 tt-TV1 121 do 25 sep 11:50:03
binnenland ­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­

DELATHOUWER WERD JARENLANG BEDREIGD
­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­
De voormalige Brusselse staatssecreta-
ris Robert Delathouwer (SP.A) heeft
jarenlang doodsbedreigingen ontvangen.
Dat schrijft Het Laatste Nieuws, en hij
heeft het bevestigd aan de VRT-radio.

Delathouwer nam deze maand ontslag in
het kader van de vernieuwingsoperatie
van de SP.A. Hij werd opgevolgd door
Pascal Smet.

Sinds het begin van zijn ambtstermijn
in 1999 kreeg Delathouwer regelmatig
brieven met doodsbedreigingen. Zijn
wagen werd vernield en in zijn huis
werd ingebroken. Volgens Delathouwer
speelden de bedreigingen een rol in
zijn beslissing om ontslag te nemen.
Sindsdien zijn de bedreigingen gestopt.

Bron: Vrt-teletekst



40 - 2003 Patrick Janssens verkwist 6.860 euro of 276.731 Bfr aan postzegels die helemaal niet nodig waren. 

Een brief van Patrick Janssens naar de 14.000 medewerkers van de stad Antwerpen zorgde voor opschudding, net als een persoonlijk tekstje van de burgemeester bij een personeelsadvertentie. "Waarom moest dit met een dure priorzegel?" vragen de medewerkers zich af. "Waarom nam Janssens dit initiatief persoonlijk?" reageren sommige schepenen.

ANTWERPEN - Burgemeester Patrick Janssens (sp.a) is groot voorstander van de priorzegel. Ongeveer 14.000 medewerkers van de stad Antwerpen kregen een brief van de burgervader in de bus. Janssens verwijst naar de voorbije stormachtige maanden en legt accenten naar de toekomst toe. De brief wekte door de hoge kostprijs wrevel op bij sommige personeelsleden. De persoonlijke aanpak van Janssens kreeg ook kritiek van een paar schepenen.

Vrijdag verscheen in de job- bijlagen van de kranten een paginagrote advertentie van de stad Antwerpen. De Scheldestad zoekt vijf mensen om topfuncties in de administratie op zich te nemen. Naar aanleiding van de advertentie schreef burgemeester Janssens een brief naar alle personeelsleden van de stad, van de diverse vzw's en van het stedelijk onderwijs.

De 14.000 brieven kosten de stadskas 6.860 euro of 276.731 Bfr. Het gebruik van de dure Priorzegel is bij een aantal medewerkers in het verkeerde keelgat geschoten. "Waarom kon dit niet gewoon via het interne communicatiesysteem?" vragen ze zich af. "We horen altijd maar dat er moet bespaard worden, maar zo'n uitgave kan plots wél."

In de brief blikt Janssens terug op de voorbije moeilijke maanden. "We kwamen allemaal in een slecht daglicht te staan door wat iedereen de Visacrisis is gaan noemen. (...) De reputatie van de stad Antwerpen heeft zwaar geleden onder de affaire."

De burgemeester legt drie accenten naar de toekomst toe: "We moeten er samen voor zorgen dat alle inspanningen die we leveren, van Antwerpen een aangename stad maken. (...) We moeten dit met zo weinig mogelijk middelen doen. (...) We moeten op een integere, correcte manier werken. En dat begint bij de top."

Bron: Peter DE MEYER 04-11-2003 Pag. 6

 

Er zijn maar 4388 mannen en 3705 vrouwen in dienst van de stad Antwerpen (2003). Samen een 8093 personen dus. Waarom heeft Patrick Janssens dan 14.000 priorzegels nodig? Die 5907 overige zegels ter waarde van 2.894 of 116.761 fr waarvoor dienen die?
Bron: Eefje - zevendedag



41 - 2003 Luc Lamine socialistisch aangestelde politiehoofdcommissaris - corruptie en Visa schandaal?

In het begin van 2003 weet de Antwerpse politiekorpschef Luc Lamine (foto) te melden dat in 2002 de misdaadcijfers teruggedrongen zijn. Zijn goednieuws-show duurt niet lang: meteen al worden de cijfers betwist, maar vooral duiken vanaf midden februari verhalen op over dure studiereizen en teambuildingsessies voor Antwerpse politiemensen. Geld dat in feite aan de politie-opleiding besteed had moeten worden.
In 2002 gaf de Antwerpse lokale politie alleen aan teambuilding 108.564 euro (4,37 miljoen frank) uit, voornamelijk door in chique locaties te verblijven, zoals het Knokse kuuroord La Réserve, het Aartselaarse Kasteel Cleydael en de Zandvlietse Sint-Martinushoeve. Ook dienstreizen (o.a. een dienstreis van Lamine met twee hoofdcommissarissen én de respectieve echtgenotes naar Toronto, ter waarde van 13.542 euro of 546.258 frank) en het onbehoorlijke gebruik van Visa-kaarten wordt de politietop aangewreven.
Op last van het ministerie van binnenlandse zaken onderzoekt het Antwerpse parket sinds 7 februari de boekhouding van de politie, die zij op 24 februari in beslag neemt. Lamine schorst voor onbepaalde tijd alle teambuildingsessies, al blijkt dat het stadsbestuur begin maart nog de goedgekeuring gegeven heeft voor een stress-cursus van liefst 14.100 euro. Minister van Justitie Verwilghen bevestigt in het parlement dat er ook een onderzoek loopt naar corruptie en misbruik van vertrouwen tegen leden van de politietop. De Antwerpse gemeenteraad vraagt een onafhankelijke audit naar de werking van de politie.
Op 18 maart worden Lamine, hoofdcommissaris Van Beylen en drie andere toppolitiemannen ondervraagd door de Centrale Dienst ter Bestrijding van Corruptie. Tegen het eind van de dacht worden Lamine en Van Beylen officieel in verdenking gesteld. Zij worden beschuldigd van privé-gebruik van hun stads-bankkaarten, maar ernstiger nog: ook van valsheid in geschrifte (omdat ze de privé-aankopen hebben willen verdoezelen). Lamine kocht met zijn Visa-kaart o.m. dameslingerie en lederwaren. Van Beylen gebruikte zijn kaart voor hotels en de huur van auto's op reis. Zij worden onmiddellijk geschorst en riskeren 5 jaar cel.
Begin mei blijkt Lamines naam nogmaals te vallen in een aantijging dat hij politiegeld gebruikt zou hebben om zijn benoeming als hoofdcommissaris meer kansen te geven. Na de gemeenteraadsverkiezingen van 1994 zou het kartel Antwerpen 94 (CVP en VU) een put hebben gehad van 10 miljoen frank. Waarop Lamine die gedempt zou hebben met door de stad toegekende middelen voor de politiewerking. Op die manier zou hij de steun van de CVP afgekocht hebben voor zijn kandidatuur als hoofdcommissaris. De CD&V ontkent echter in alle toonaarden en noemt de aantijging pure laster en een politieke truc zo vlak voor de federale verkiezingen.
Eind juni schorst Detiège het hoofd van de Antwerpse politiekschool, hoofdcommissaris Eddy Den Hondt, voor minstens vier maanden. Den Hondt werd op 23 juni door de onderzoeksrechter in verdenking gesteld van schriftvervalsing, corruptie en fraude: hij zou op kosten van de politie werken hebben laten uitvoeren aan zijn zwembad en als hoofd van de politieschool valselijk facturen hebben uitgeschreven voor eigen rekening. Detiège zegt na een onderhoud met de onderzoeksrechter dat er misschien nog meer schorsingen zullen volgen.
Overigens blijkt eind juli 2003 nog dat twee Antwerpse politiemannen in beschuldiging worden gesteld voor mishandeling van gearresteerden: ze zouden nogal uitvoerig gebruik gemaakt hebben van hun matrak bij de arrestatie. Eén van hen wordt - tijdens de dienst - opgepakt. Later komen nog meer getuigenissen van gefolterde slachtoffers naar boven. De twee worden vier maanden preventief geschorst.
Begin juli start het Antwerpse parket een nieuw onderzoek tegen onbekenden naar mogelijke strafbare inbreuken bij het toekennen van premies, vergoedingen en overuren bij de Antwerpse politie. Het onderzoek is een gevolg van de doorlichting van de Antwerpse politie die gewezen minister van Binnenlandse Zaken Duquesne na het losbarsten van de Visa-affaire in februari 2003 had gelast.

Bron: Koen DRIESSENS http://www.gva.be/dossiers/-a/schoonverdiep/dossier.asp

42 - 2003 Freddy Vandekerckhove adjunct-stadssecretaris SPA verduistering van stadsgelden.

43 - 2003 Roger Bekaert stadsontvanger SPA verduistering van stadsgelden.

44 - 2003 Kathy Lindekens Visa schandaal.

45 - 2003 Tuur Van Wallendael Visa schandaal.

46 - 2003 Guy Vrijs Visa schandaal.

47 - 2003 Steve Stevaert onkostenfraude 22.210 euro of 895.951 frank.
Steve Stevaert gaf met de kaart op zijn naam in 2002 een bedrag uit van 22.210 euro of 895.951 frank bij 97 restaurantbezoeken, of gemiddeld 2 per week, waarbij een gemiddeld bedrag van 229 euro of 9236 frank werd uitgegeven. Bij 26 bezoeken werd meer dan 250 euro neergeteld.
Grootste uitgave is die van 842 euro op 7 maart 2002 in 'Baguettes imperiales' te Brussel (1 ster Michelin), waar de SP.a-voorzitter voor één maaltijd meer uitgaf dan het maandelijks leefloon van een bestaansminimumtrekker.
September was voor de minister dan weer een erg drukke eetmaand: in één maand tijd werd maar liefst 2419 euro of 97.594 frank opgesoupeerd.
Op 4 augustus was Stevaert present op de 'gratis BBQ' in Antwerpen bij de start van de werken aan de leien. De enkele gratis worstjes die de Antwerpenaar kreeg volstonden blijkbaar voor hemzelf niet, want die dag ging hij ook eten in restaurant La Croisette in Knokke-Heist, kostprijs voor de belastingbetaler: 199,5 euro.


48 - 2003 Eric Tomas socialistisch minister in Brussel onkostenfraude waaronder bvb een poetsvrouw voor 1250 €in de maand.

49 - 2003 Tanja Smit is fractieleidster van de SP.a gebruikt manschappen, wagens, computers, enz,,, voor haar verkiezingscampagne. 
 

Edit: het stuk uit de Standaard van 27/11:
Quote:
BRUSSEL -- Het blijft schandalen en schandaaltjes regenen bij de Antwerpse politie. Een agent van de Antwerpse milieupolitie diende onlangs klacht in tegen zijn overste Jos Smit omdat die agenten zou misbruiken voor de politieke campagne van zijn dochter, Tanja Smit (SP.A).
Gisteren raakte dan bekend dat een lid van de Antwerpse milieupolitie bij het comité-P klacht indiende tegen zijn chef, commissaris Jos Smit. Volgens de klacht zou Smit geregeld agenten, wagens en computers misbruiken voor de politieke campagne van zijn dochter Tanja Smit, fractieleidster van de SP.A in de Antwerpse gemeenteraad.
Zo zou een dienstwagen van de milieupolitie tijdens de vorige verkiezingen twee weken ter beschikking van Tanja Smit hebben gestaan om drukwerk en affiches rond te brengen. De secretaresse van de milieupolitie zou de administratie van de campagne van Smit hebben bijgehouden. Agenten van de milieupolitie zouden ook geregeld klusjes hebben uitgevoerd bij vader en dochter Smit.
Tanja Smit ontkent de beschuldigingen en meent dat die het werk zijn van de ,,clan'' van de geschorste korpschef Luc Lamine. Het is een publiek geheim dat Lamine meent dat Jos Smit één van de agenten is die aan de basis van zijn val liggen. Volgens Smit wil Lamine op die manier terugslaan.
Commissaris Eddy Baelemans en burgemeester Patrick Janssens werden twee weken geleden ingelicht over de klacht tegen Smit. ,,De agenten schreven me een brief omdat ze boos zijn omdat Smit hun wachtvergoeding heeft afgeschaft. In een bijlage hebben ze ook een aantal verklaringen over hem gedaan. Ze worden nu grondig onderzocht.''

Ander artikel:

28/11/2003] - SP.a blijft sjoemelen!
Bij de jongste verkiezingen van 18 mei werden de socialisten in Antwerpen, tegen alle verwachtingen in, niét afgestraft voor de golf van schandalen waarin ze de stad jaren hadden ondergedompeld en waar ze vrolijk aan hadden meegedaan. Verwonderlijk en vooral jammer, want zo gaf de kiezer het signaal: doe maar op, het kan ons niet echt schelen ...

Bij de SP.a hebben ze dat blijkbaar goed begrepen. Het sjoemelen gaat gewoon door. Zopas stapte een agent van de Antwerpse politie naar het Comité P met een onfris dossier over de milieupolitie. Volgens de agent heeft zijn baas, commissaris Jos Smits, regelmatig wagens, computers en agenten gebruikt voor de verkiezingscampagne van zijn dochter. Tanja Smit is fractieleidster van de SP.a in de Antwerpse gemeenteraad.
De beschuldigingen zijn niet mals:
Tijdens de campagne zou twee weken lang een dienstwagen met agenten ter beschikking staan om drukwerk en affiches rond te brengen.
De secretaresse van de milieupolitie zou tijdens haar diensturen ook de administratie en de campagneboekhouding van Tanja Smit hebben bijgehouden. Begin september zouden agenten met een dienstwagen prijzen hebben opgehaald voor de tombola op het jaarlijkse bal van Tanja Smit. Voor die prijzen sprak vader Smit bedrijven of handelaars aan die wel eens in aanraking kwamen met de milieupolitie ...
Commissaris Smit zou dossiers die onderzocht werden bij de milieupolitie gesignaleerd hebben aan zijn dochter. Tanja kon bij die mensen dan haar diensten aanbieden als advocaat...
Volgens het rapport zouden agenten commissaris Smit of zijn familie ook meermaals met een dienstwagen naar Zaventem hebben gebracht, als zij op reis vertrokken.
Ook voor schilderwerken in de appartementen van de commissaris en zijn dochter zou beroep gedaan zijn op agenten.
Natuurlijk is iedereen onschuldig tot het tegendeel werd bewezen. Maar de aanwijzingen zijn zo duidelijk en zwaarwichtig dat ze in elk geval grondig onderzocht moeten worden. Eén ding is duidelijk: de SP.a-potjes blijven stinken!

50 - 2003 Johan Vande Lanotte SPA verspild 36 miljoen euro belastingsgeld aan vakantiedorpen om te laten verloederen.  

Gezien de grote instroom van vluchtelingen beslistte de ministerraad begin 2000 om drie vakantiedorpen aan te kopen voor de opvang van asielzoekers. Er werd in totaal bijna 36 miljoen euro belastingsgeld neergeteld voor Zon en Zee in Westende, Hengelhoef in Houthalen-Helchteren en Les Dolimarts in Bohan. Vandaag staan ze alledrie leeg en wil de overheid ze verkopen. Voor de helft van de prijs en zelfs nog minder.

Les Dolimarts:
Aankoopprijs: In januari 2001 kocht minister Johan Vande Lanotte het vakantiepark voor 3,1 miljoen euro.
Verkoopprijs: Nog niet bepaald, maar onder de gegeven omstandigheden (vandalen hebben er lelijk huisgehouden en meubels, sanitair en verwarming zijn gestolen) is het amper nog iets waard.

Zon en Zee:
Aankopprijs: Vande Lanotte had 13,6 miljoen euro over voor het vakantiecentrum.
Verkoopprijs: De Regie der Gebouwen hoopt 9,6 miljoen euro te krijgen voor de gebouwen.
Verlies: Minstens vier miljoen euro.

Hengelhoef:
Aankoopprijs: Onder luid protest van honderden vakantiehangers en omwonenden kocht de overheid het centrum in 2000 voor een recordbedrag van 19,26 miljoen euro.
Verkoopprijs: De Regie der Gebouwen hoopt tien miljoen euro te krijgen voor Hengelhoef, ongeveer de helft van de aankoopprijs. De Nederlandse groep Oostappen heeft als enige geinteresseerde een bod gedaan van amper 230.000 euro!
Verlies: Minstens negen miljoen euro. Komen er geen andere kandidaten en gaat het domein naar de Nederlandse groep kan het verlies oplopen tot 19 miljoen euro.

Pittig detail is dat in deze vakantiedorpen amper 700 asielzoekers een onderkomen vonden (380 in Zon en Zee en 320 in Hengelhoef) In Dolimarts heeft uiteindelijk nooit een asielzoeker gezeten.
Bron: GVA


51 - 2003 Tobback wordt genoemd in Oost-duitse spionagedienst STASI archieven, Laurette Onkelinx weigert een onderzoek te openen.

Louis Tobback spion voor de Stasi ?

In de Senaat stelde Wim een aantal lastige vragen aan minister van Justitie Laurette Onkelinx over de activiteiten van de sinistere Oostduitse spionagedienst STASI in ons land. Wim legde bewijzen voor, die hij haalde uit de Berlijnse Stasi-archieven, waaruit blijkt dat de Stasi van haar informant in België het bericht kreeg dat er met SP-kopstuk "t", verder aangeduid als "Tobback", wel zaken kunnen gedaan worden. Hij wilde weten of de Belgische staatsveiligheid dit reeds onderzocht had.


Wie is nu die geheimzinnige "t." ? Geheim agent "tsirlich" is zo vriendelijke het ons te vertellen. Hij beveelt zijn bazen in Oost-Berlijn aan het volgende in overweging te nemen: een kort privé-bezoek van Tobback. Tsirlich noemt het trouwens de "SP-Spitze"!, het uitsturen van een SED-vertegenwoordiger naar Brussel en een uitnodiging voor de SP-fractievoorzitter in de senaat Jos Wijninckx. "Tsirlich" was zeer optimistisch wat betreft de mogelijkheden voor "constructieve samenwerking" met leidende Vlaamse socialisten; zelfs Van Miert opperde geen bezwaar tegen gesprekken met de SED.
In het Stasi-archief van meer dan 100 pagina’s dat Wim Vereycken VB kon inkijken, stond ook veel te lezen over de contacten in 1986 en 1989 tussen DDR-afgevaardigden en leden van VAKA, Vrede, Pax Christi, Oxfam, CVP, Agalev, Volksunie, CNAPD en UBDP. VAKA en "Rencontres pour la paix" aanvaardden met plezier een uitnodiging om de DDR te bezoeken, schreef de Stasi-spion. En Agalev, stelde hij, ondersteunt ten volle een hele rits van "initiatieven van de Sovjetunie en van de socialistische landen ". Agalev werkte trouwens goed samen met VAKA, merkte hij nog op, en was trouwens in maart van datzelfde jaar al in Moskou geweest om te praten over "bewapeningsvraagstukken ".


De senaatsvoorzitter moffelde de tussenkomst weg achter de gesloten deuren van het Comité I, dat toezicht houdt op de staatsveiligheid. Laurette kwam daar vertellen dat de staatsveiligheid er niets van afwist en dat de Stasi nooit in België actief is geweest. En dat weet die dienst dus zelfs zonder onderzoek ! De dienst heeft het allicht te druk met het opsporen van Vlaamsgezinde zangeresjes...

"STASI" HAD WEL DEGELIJK BINDINGEN MET HOOGGEPLAATSTE POLITICI

[15/01/2004] - Op 12 januari kreeg ik eindelijk de gelegenheid een vraag om uitleg over de banden tussen de Stasi en hooggeplaatste politici(ingediend op 25 november 2003!) te stellen aan minister Onkelinx, niet in de plenaire vergadering van de Senaat, maar wel in het Vast Comité I. De redenen voor deze poging tot wegmoffelen moeten waarschijnlijk gezocht worden in de regime-horigheid van sommigen, waaronder de voorzitter van de Senaat, ook voorzitter van het Vast Comité I.

In haar antwoord verwees minister Onkelinx naar een onderzoek dat haar voorganger in 1994 liet uitvoeren, waaruit bleek dat in België geen Stasi-activiteiten bestonden. Wat vandaag wordt tegengesproken door het telegram van Stasi-medewerker "tschirlich" aan zijn Stasi-generaal.

De minister moest evenwel toegeven dat de Belgische Staatsveiligheidsdiensten nooit de Stasi-archieven hadden ingekeken (in tegenstelling tot bijna alle andere Westerse landen), ook niet nadat deze werden opengesteld voor onderzoek. Blijkbaar was en is - zoals ik reeds vermoedde - het bezwadderen, broodroven van zangeresjes en het aanleggen van dossiers over verkozen parlementsleden belangrijker dan het behoeden van de veiligheid van de staat.

De minister weigert dus te veroordelen dat begunstigden van de Oost-Duitse dictatuur lid kunnen zijn van een vergadering die geacht wordt onkreukbaar te zijn. Ministers van Staat mogen beste vriendjes geweest zijn met de democratie-ondermijnende Stasi; de Staatsveiligheid mag zich bezig houden met het aanleggen van dossiers over democratisch verkozenen; de administrateur-generaal van de Staatsveiligheid mag politieke initiatieven nemen; de voorzitter van de Senaat mag kritische vragen om uitleg naar een doofpotcommissie verwijzen.

Ik acht me alleszins niet gebonden door de geheimhouding die het bewuste Vast Comité I kenmerkt, en meende u mijn opmerkingen en dit relaas niet te mogen onthouden.

Wim Verreycken
Senator



52 - 2003 Sylvain Sleypen (SP.A gedeputeerde ) zou er in twee jaar tijd 23.000 euro visa geld hebben doorgejaagd. Bron - VRTnieuws.net

za 14/06/03 - Na Antwerpen is er mogelijk een nieuw geval van misbruik van VISA-kaarten door politici, dit keer bij het provinciebestuur van Limburg. Een oppositielid van de N-VA zegt dat de bestendig afgevaardigden - dat zijn de bestuurders van de provincie - onverantwoord veel geld aan eten en drank hebben uitgegeven, en dat op kosten van de provincie. De bestendige deputatie zelf ontkent.
Volgens N-VA-oppositielid Jan Peumans hebben de bestendig afgevaardigden van CD&V, SP.A en VLD in 2001 en 2002 onverantwoord veel geld aan diners uitgegeven. Hij spreekt van 57.000 euro op één jaar aan restaurantkosten. Bestendig gedeputeerde Sylvain Sleypen (SP.A) zou er in twee jaar tijd 23.000 euro doorgejaagd hebben. In een 20 bladzijden tellende nota geeft Peumans een gedetailleerd overzicht van de uitgaven van de verschillende gedeputeerden.
Peumans pleit voor de afschaffing van VISA-kaarten voor gedeputeerden, een plaffonering van de uitgaven en een duidelijke verantwoording van de deputatie over de manier waarop de uitgaven tot stand komen. "De provincie vervult een voorbeeldfunctie. Indien blijkt dat de gedeputeerden uitgaven in privé-sfeer deden, moeten ze hun conclusies trekken. Bovendien is het dan ook niet meer dan normaal dat ze die bedragen terugbetalen", zegt een strijdvaardige Peumans.
De Limburgse deputatie reageerde vrijdagavond in een inderhaast bijeengeroepen persconferentie "verontwaardigd" op de aantijgingen van Peumans. De afgevaardigden zeggen dat er bij vorige interpellaties over de uitgaven van de deputatie duidelijk gebleken is dat er geen onrechtmatige uitgaven werden gedaan. De gedeputeerden ontkenden de bedragen die Peumans noemde niet, maar stelden gezamenlijk dat het geen persoonlijke uitgaven betrof en dat elke uitgave volledig gerechtvaardigd kan worden.
De N-VA-fractieleider zal de Limburgse gedeputeerden woensdag op de provincieraad opnieuw interpelleren over hun vermeend misbruik van overheidsgelden.


53 - 2003 Piazza dell' Arte - Marijke Seresia socialistische Mutualiteiten per maand 200.000 fr + jaarlijks 9.278.177 fr.

54 - 2003 Patrick Janssens heeft Telepolis een speeltuin voor topambtenaren en politici die loon willen aanvullen.

55 - 2004 Edwin Ysebaert "Bij de Socialistische Omroep (SOM) werd ik jarenlang in het zwart betaald. Edwin Ysebaert, ex-presentator van het radioprogramma "Eenzame Hartenburo'' en van de Socialistische Omroep (SOM), diende op 10 april 2001 bij de federale politie in Gent klacht in tegen minister van sociale zaken Frank Vandenbroucke en tegen Carla Galle.

"Bij de SOM werd ik jarenlang in het zwart betaald. Carla Galle was daar de grote baas. Zij weigerde mij officieel in te schrijven. Ik kreeg voor mijn werk 25.000 frank per maand, in het zwart betaald. Na elke uitzending kreeg ik van haar een cheque die ik mocht gaan innen bij de CODEP, de bank van de partij. Bijna al wie voor de SOM werkten, werden zwart betaald.''

"Ik dacht dat de socialistische partij de partij van de kleine man was. Maar de praktijken die ik daar heb meegemaakt, hebben mijn geloof in de partij en de democratie een flinke deuk gegeven. Bovendien was ik door de schuld van Galle gedwongen om tegen de fiscus te liegen.''

"Ik heb begin jaren '90 in een onderhoud aan Frank Vandenbroucke gevraagd om mijn situatie te regulariseren maar hij antwoordde : "dat dit waarschijnlijk te duur zou zijn''.
"Ik heb er later niets meer van gehoord.''



56 - 2004 SP.a-senator Mimount Bousakla verkoopt van illegale lease beleggingen.
Volgens 'De Zondag' van 7 maart 2004 wordt SP.a-senator Mimount Bousakla beschuldigd van het verkopen van illegale lease beleggingen van de bank Labouchère, ondertussen overgenomen door Dexia Nederland, en het bewust voorliegen van cliënten. Er werd, op verzoek van de burgerlijke partij, klacht ingediend bij de Brusselse onderzoeksrechter door het Meldpunt Anti-Belgische Discriminatie en racisme.
Als volksvertegenwoordiger hield mevrouw Bousakla zich vorig jaar bezig met illegale praktijken. Ze leidde goedgelovige burgers om de tuin. Eind vorig jaar nam Bousakla ontslag als districtsschepen in Antwerpen en ondertussen werd ze senator…

De Belgische gedupeerden zullen niet vergoed worden, gezien ondertussen Labouchère overgenomen werd door Dexia Nederland. Er zouden trouwens meerdere aanklachten zijn bij de bankcommissie in Brussel. Bousakla zou een prominente rol gespeeld hebben bij het aanbrengen van cliënten. Voor de misleiding van die cliënten maakte ze gebruik van incorrecte sales grafieken van het bedrijf Spaar Select. De klanten kregen nooit juiste informatie te zien en dit met het oog op een commissie op de verkoop…


57 - 2004 Monica De Coninck socialistische OCMW-voorzitster in Antwerpen verliest 50 miljoen euro. Bij het Antwerpse OCMW vielen de voorbije dagen een paar serieuze financiële lijken uit de kast. Niet alleen lopen de tekorten voor de ziekenhuizen in de periode 2002-2003 op tot 32 in plaats van 20 miljoen euro, binnen het OCMW duikt er ook nog eens een tekort op van zowat 20 miljoen euro. De stad zal waarschijnlijk tussen 50 en 55 miljoen euro moeten bijpassen.

OCMW-voorzitster Monica De Coninck (sp.a) (op de foto tijdens de opening voor een studentenhuis voor kansarme meisjes) roept vandaag de Raad voor Maatschappelijk Welzijn samen. Tijdens dit onderhoud zal de doorlichting van de boekhouding van het OCMW en de voormalige OCMW-ziekenhuizen, die sinds januari in de vzw ZNA-Ziekenhuisnetwerk zitten, het onderwerp van gesprek vormen. Die analyse toont een weinig fraai beeld van het financieel beheer van de voorbije tien, vijftien jaar. Verschillende bronnen spreken van een onverwacht tekort bij het OCMW van 20 miljoen euro. Monica De Coninck wou zondag over het hele dossier geen commentaar kwijt. De OCMW-voorzitter wil de zaak vandaag eerst doorpraten met haar raad en een aantal personeelsleden horen.

Uit de financiële analyse van de boekhouding door Ernst & Young blijkt dat er tussen het OCMW en de ziekenhuizen duidelijk een en ander is misgelopen in het verleden. Verkeerde en onnauwkeurige facturaties hebben bijgedragen tot de nieuwe financiële put. Sommige bronnen spreken ook van mogelijke fraude. Of dit het geval zal mogelijk blijken uit het eindrapport van het auditbureau.
Het Antwerpse stadsbestuur had in begroting 2005 een tekort van 20 miljoen ingeschreven. De rekening loopt waarschijnlijk ruim 30 miljoen euro hoger op.

58 - 2004 Isabelle Simonis (PS) gebruikt gemeenschapsgeld voor stemmen te ronselen.
Het gebeurt niet veel maar deze keer hebben de Waalse socialisten zichzelf in de voet geschoten. Het is zelfs zo erg dat de voorzitster van het parlement van de Franse gemeenschap, Isabelle Simonis, gisteren ontslag moest nemen.
Een interne werknota van haar kabinet, duidelijk per ongeluk verstuurd naar de Franstalige krant Le Soir die het gisteren publiceerde, licht toe dat de PS overheidsgeld wilde misbruiken om voor zichzelf nieuwe kiezers te ronselen.
De campagne, die door de Franstalige Gemeenschap gefinancierd moest worden, zou niet alleen tot doel hebben de nieuwe Belgen te sensibiliseren voor het stemrecht, maar ook ,,de stemmen van de buitenlanders naar de Parti Socialiste" te trekken. Isabel Simonis, een lichtgewicht binnen de PS, beweerde nog dat ze de inhoud van de nota niet kende. Maar dat hielp niet en ze nam uiteindelijk ontslag.



59 - 2004 Léon Lewalle (PS) gewezen directeur-generaal van verzekeraar Omob (nu Ethias), veroordeeld tot vier jaar cel, waarvan de helft gedurende vijf jaar met uitstel. Lewalle werd tevens veroordeeld tot inbeslagname van 422.505.775 oude Belgische franken (10.473.644 euro) In het strafdossier werd melding gemaakt van 58 miljoen euro die de top van Omob achterover gedrukt zou hebben.

60 - 2004 Marie Arena (PS) gelogen dat de vernieuwing van louter haar kabinet 300.000 euro heeft gekost.

61 - 2005 Senaatsvoorzitter Anne-Marie Lizin (PS) tussenkomst in een echtscheidingszaak schreef aan een magistrate van het Luikse hof van beroep een aanbeveling , flagrante inbreuk der scheiding der machten … geen bestraffing .

62 - 2005 Socialistische vakbond sjoemelt met vakbondspremies van Sabena.

63 - 2005 Claude Despiegeleer (PS) , . is door het gerecht van Charleroi in verdenking gesteld van misbruik van publieke goederen, schriftvervalsing als ambtenaar en inbreuken op de boekhoudwetgeving. Daarnaast zouden ook merkwaardige ontslagvergoedingen gegeven zijn aan kaderleden. Zo zou de vroegere technische verantwoordelijke een vergoeding van 450.000 euro ontvangen hebben zonder dat de raad van bestuur daarvan op de hoogte werd gebracht.

64 - 2005 Waals minister-president Jean-Claude Van Cauwenberghe (PS) heeft ontslag genomen na berichten over een mogelijke betrokkenheid in de affaire rond de sociale huisvestingsmaatschappij La Carolorégienne

65 - 2005 Serge Van Bergen, de PS-schepen van Charleroi, is door het gerecht van Charleroi in verdenking gesteld van misbruik van publieke goederen, schriftvervalsing als ambtenaar en inbreuken op de boekhoudwetgeving.

66 - 2005 André Liesse (PS) wordt in verdenking gesteld voor schriftvervalsing, gebruik van valse stukken, misbruik van vertrouwen en inbreuken op de boekhoudwetgeving. Luc Frère, directeur-bestuurder van La Carolorégienne, neemt ontslag uit de functies die hij nog bekleedt bij de sociale huisvestingsmaatschappij van Charleroi, onder druk van de vakbonden.

67 - 2005 Diefstal bij onderzoeksrechter La Carolorégienne , Minister van Justitie Laurette Onkelinx heeft donderdag in de Kamer bevestigd dat bij onderzoeksrechter France Baekeland, die met het dossier “La Carolorégienne” bezig is, twee tassen met documenten gestolen zijn.

68 - 2005 Na het schandaal rond de sociale huisvestingsmaatschappij van Charleroi, wordt nu ook La Louvière getroffen door een nieuw schandaal. Vijf socialistische beheerders van de sociale huisvestingsmaatschappij Foyer Louviérois in La Louvière hebben zaterdagmorgen hun ontslagbrief overhandigd aan burgemeester Willy Taminiaux.

69 - 2005 Waals minister van Economie Jean-Claude Marcourt (PS) cumuleert zijn ministerfunctie met een reeks bestuurdersmandaten in bedrijven. Zo heeft Marcourt een jaar lang 1.000 euro per maand opgestreken als vice-voorzitter van Meusinvest. Voor hij minister werd, had Marcourt zeven betaalde bestuurdersmandaten in publieke of privé-ondernemingen.

70 - 2005 Formule 1 debacle , Ecclestone mag volgens het contract blijkbaar tot 2015 races organiseren. Prijskaart dus 211 miljoen euro. En niet onbelangrijk: Ecclestone krijgt zijn centen ook als de Waalse overheid op een bepaald moment Francorchamps niét meer organiseert…. de socialist Jean-Marie Happart (PS) tekende contract zonder enige kennis van de taal waar die in opgesteld is . het Engels .

71 - 2006 Het weekblad Le Vif onthult dat de industrieel en geldschieter Robert Wagner uit Charleroi in verdenking is gesteld van subsidiefraude en actieve corruptie. Als topman van de Wagnergroep is hij ook voorzitter van de luchthaven van Charleroi. Uit die laatste functie neemt hij ontslag. In december 2005 had Le Vif al vraagtekens geplaatst bij de banden van Wagner met Jean-Claude Van Cauwenberghe.(PS)

72. - 2006 misbruik Visa door Luiks politicus . De eerste schepen wordt verweten een Visa-kaart van de gemeentelijke administratie te hebben gebruikt voor “privédoeleinden of om representatiekosten voor andere mandaten te dekken”. Een PS-gemeenteraadslid wordt ervan beschuldigd ten onrechte met zijn vrouw in een sociale woning voor vier personen te wonen.

73 - 2006 Gemeenteontvanger Ganshoren vindt onregelmatigheden in rekeningen , Ganshoren kwam vorige maand al in het nieuws met een fraudezaak rond het OCMW. OCMW-arbeiders zouden tijdens de diensturen op een privéwerf van het diensthoofd hebben gewerkt..Ganshoren wordt bestuurd door burgemeester Michèle Carthé ( PS) Zij is lid van het terroristische gewelddadige AFF

74 - 2006 De secretaris-generaal van de Brusselse ABVV, Philippe Van Muylder, is in beschuldiging gesteld door onderzoeksrechter Michel Claise omdat hij mogelijk betrokken is bij fraude bij Setca, de socialistische vakbond voor bedienden, technici en kaders.

75 - 2006 PS-schepen Lucien Cariat en de financiële directeur van ICDI, Christian Blondeel, worden aangehouden voor schriftvervalsing, gebruik van valse stukken, misbruik van goederen en verduistering..

76 - 2006 Patrick Henseval kabinetschef van Jacques Van Gompel, ( PS) en voorzitter van de volleybalclub Les Dauphines. is in verdenking gesteld van schriftvervalsing, gebruik van valse stukken, actieve corruptie, verduistering van overheidsgeld en bendevorming.

77 - 2006 Jacques Van Gompel, de burgemeester van Charleroi, heeft zijn ontslag ingediend. Hij stelt zijn mandaat ter beschikking van zijn partij (de PS) en de inwoners van Charleroi.

78 - 2006 Jean-Pierre De Clercq, bestendig afgevaardigde van de PS in de provincie Henegouwen, wordt in verdenking gesteld in verband met zijn voormalige bezigheden als curator.

79 - 2006 burgemeester Bernard Anselme (PS) onder vuur , De krant Vers l'Avenir stelt maandag aan de kaak dat de maîtresse van Anselme, Rita Maillard, bestuurster is van verschillende vennootschappen die vaak werden weerhouden voor grote aanbestedingen in Namen en in de omgeving van de Waalse stad. Vooral het studiebureau Sotegec komt daarbij in beeld. De krant stelt zich ook vragen over huisvestingsmaatschappij 'La joie du foyer', waarvan Anselme voorzitter is en zijn zoon, Olivier Anselme, voorzitter-uitbater is

80 - 2002 Albert Faust algemeen secretaris van BBTK-Brussel Halle Vilvoorde de laan uitgestuurd door het Federaal Comité van de BBTK, wegens wanbeheer en gesjoemel.

81 - 2002 Jean-Marie Frissen en zijn vriendin aangehouden op verdenking van schriftvervalsing en misbruik van vertrouwen. Frissen is verantwoordelijk bij de BBTK voor de distributiesector en zou geld van sociale fondsen doorgesluisd hebben naar de rekening van twijfelachtige of onbestaande vzw's. De fraude wordt geschat op 1 miljoen euro. Het ABVV ontsloeg Anne-Marie Appelmans, algemeen secretaris van de Brusselse afdeling. Zij zou maar liefst 1,5 miljoen euro verduisterd hebben.

82 - 2002  Edouard Mommens ontslagen door Nationaal, wegens wanbeheer en gesjoemel. Mommens diende trouwens klacht in tegen Nollet en Christian Roland, de nationale voorzitter

83 - 2002  Een gepensioneerde vakbondsman, die beweert gedwongen te zijn een schuldbekentenis te ondertekenen voor een bedrag van 125.000 euro. Toen de rechtbank werd ingeschakeld om de man te dwingen het bedrag te betalen, gaf zijn advocaat hem de raad op zijn beurt naar het gerecht te stappen.
Onderzoeksrechter Claise heeft voorlopig niemand aangehouden of onder verdenking geplaatst. Het gerecht weigert te verklappen over hoeveel geld in het dossier sprake is.

84 - 2002 "Tot voor enkele jaren kregen wij bij de BBTK bij ons loon nog een envelop onder tafel. Voor sommigen zat daar meer in dan ze officieel verdienden.” Volgens personeelschef van BBTK, Edouard Mommens.

85 - 2002 ABVV Schuld bij de belastingen van bijna 1 miljoen € (meer dan 40 miljoen frank).

86 - 2002 Terwijl Faust altijd ontkend heeft dat hij financieel sjoemelde, gaf Appelmans meteen toe dat er geld van de vakbond is overgeheveld naar "sociale nevenactiviteiten". Op 16 oktober werd Anne-Marie Appelmans, algemeen secretaris van de ABVV-Intergewestelijke Brussel, ontslagen door de nationale leiding.

87 - 1994 In 1994 was er het schandaal bij BBTK Antwerpen. Daar werden "zwarte premies" uitbetaald aan vakbondsbonzen. In de zaak van BBTK Brussel werd een topman gearresteerd op verdenking van witwassing, schriftvervalsing, fiscale fraude, bendevorming en misbruik van vertrouwen. De algemene secretaris van de Brusselse intergewestelijke werd ontslagen wegens fraude en wanbeheer. Het BBTK-nationaal doet intussen alles om de zaak in de doofpot te stoppen en andere sjoemelaars de hand boven het hoofd te houden. Iedereen die daar kritische vragen over heeft gesteld, werd onmiddellijk ontslagen

88 - 2006 ABVV laat autochtonen betalen voor lidgeld dat illegalen gratis krijgen. Het reinste racisme.

89 – 2006 Nepotisme ten top PS'er wordt nieuwe baas luchthaven Charleroi
Edmée Degroeve volgt Robert Wagner op als voorzitter van de luchthaven van Charleroi. Degroeve heeft 30 jaar ervaring opgedaan in de privésector bij Sigma Coating in Manage. Hij heeft ook ervaring als consulair rechter van de rechtbank van koophandel van Charleroi. " PS Edmée Degroeve is lid van het PS-bureau, beheerder van Sofico en de autonome haven van Henegouwen (Paco), en voorzitter van een van de koepelstructuren van de NMBS. De Waalse regering zal haar kandidatuur voor het voorzitterschap volgende week bekrachtigen.

90 – 1977 Guy Mathot, in december 1977 laat Mathot, toen minister van openbare werken, een extra-rijtuig koppelen aan een trein naar Zwitserland om met vakantie te gaan.

91 – 1979 Guy Mathot In 1979 is er de affaire rond het «Centre Albert» in Charleroi, een gebouw dat door de nationale pensioenkas langs een omweg via een immobiliënmaatschappij verkocht wordt aan de Regie der Gebouwen. Zowel de pensioenkas als de regie maken op de ingewikkelde transactie verlies, maar de immobiliënmaatschappij maakt een winst van 212 miljoen. Achteraf blijkt dat minister van openbare werken Guy Mathot, in een periode van lopende zaken, de transactie geregeld heeft.

92 – 1979 Guy Mathot tekent een contract met de promotoren van het WTC voor de huurkoop van een te bouwen WTC-toren in de Noordwijk. De minister verbindt de staat voor in totaal 10 miljard - 6 miljard huur, honderden miljoen voor aanpassingswerken en nog eens 3 miljard voor aankoop - voor een gebouw dat in 2068 sowieso eigendom van de stad Brussel wordt omdat het op grond staat die in erfpacht gegeven werd.

93 - 1982 Guy Mathot en de affaire Mosbeux. De patron van de privé-club «Gotha» wordt opgepakt voor fraude. Hij ontsnapt, wordt terug opgepakt in Nederland, maar het verzoek tot uitlevering komt te laat. De vrouw van Mosbeux blijkt samen met mevrouw Mathot een winkel uit te baten in Luik. Guy Mathot is ondertussen vice-premier geworden en wordt verondersteld te waken over 's lands begroting...

94 - 1982 is er de schilderijenzwendel met een valse Jeroen Bosch, waarin naast Mathot's vriendin Eliane Van Vreckom ook de politicus zelf en de Brusselse vastgoedkoning Charly De Pauw betrokken zouden zijn.

95 – 1982 Guy Mathot en het dossier van de vernieuwing van het circuit van Francorchamps, waar onregelmatigheden gebeurd zijn.

96 - 1982 Tussendoor zijn er geruchten over dure BMW's die de minister Guy Mathot en zijn kabinetsleden «in onderdelen» kopen op kosten van het kabinet. Voor facturen beneden de 100.000 frank is immers het visum van het Rekenhof niet nodig...

97 - 1983 Guy Mathot: hij is dan al geen minister meer - wordt Guy Mathot zelfs op heterdaad betrapt en voorgeleid in het onderzoek naar de financiële put bij voetbalclub Seraing. Mathot zou bezwarende documenten hebben laten verdwijnen. Hij wordt vrijgelaten na een persoonlijke tussenkomst van Kamervoorzitter Defraigne.


98 - 1982 Guy Mathot: En dan is er de affaire Feluy. Begin jaren '80 daagde de Oostenrijker Ernst Polley op als koper van een door Chevron afgedankte olieraffinaderij in het Waalse Feluy. Polley bleek een oplichter te zijn, en de cheques waarmee hij voor de raffinaderij zou betalen waren vals. De cheques, van 10 miljoen dollar elk, bleken getikt met een typemachine van Guy Mathot, en zijn vriendin Eliane Van Vreckom probeerde een van de cheques te laten verzilveren in Genève.
Tijdens het onderzoek zou Mathot Van Vreckom ooit «gered» hebben van arrestatie, door haar - voor de neus van de rijkswacht - in de koffer van zijn auto te laten ontsnappen. Uiteindelijk belandden toch alle betrokkenen in de gevangenis en werden ze ook veroordeeld, behalve de onschendbare Mathot.


99 - 1980 Volgens Jean Pierre Van Rossem - zelf betrokken in enkele «affaires» - beschuldigt Van Vreckom er haar toenmalige vriend Guy Mathot van een partij goudstaven ter waarde van een half miljard, schenking van Charly De Pauw aan de PS, te hebben achterover gedrukt. Mathot had volgens Van Vreckom zelfs het juweel gepikt dat hun dochtertje bij haar geboorte had gekregen van haar peter Charly de Pauw.

100 – De socialistische Franse Gemeenschap voor veel geld een prestigieus kantoor gebouwd heeft aan het Madouplein, dat nu te koop staat omdat de Gemeenschap het niet kan betalen.

101 – 2002 De familie van schrijver Marnix Gijsen betichtte Marc Galle ervan ongeveer 2,5 miljoen euro en enkele schilderijen, waaronder twee van René Magritte, te hebben verduisterd. Valselijk. Hij zou de bijna blinde weduwe van Marnix Gijsen in 1996 een testament hebben laten ondertekenen. Onvoorstelbaar. Het Brusselse gerecht onderzoekt de zaak, sinds mei 2002. Marc Galle: Gewezen SP-minister.

102 – 2006 Christian Blondel,die sinds 18 mei al vastzat wegens fraude bij de afvalintercommunale,is nu ook beschuldigd van het bezit van kinderporno.Dit is ontdekt bij het screenen van zijn computer. Het zou gaan om erg jonge kinderen.

103 - 2001 Zo werd Carla Galle in beroep vrijgesproken wegens schriftvervalsing in juli 1991. Ze was hiervoor in juni 2001 in eerste aanleg veroordeeld na een proces dat zeven jaar op zich had laten wachten. De zaak verjaarde in juli 2001. Zo werd Omob-topman Léon Lewalle op 22 september vorig jaar veroordeeld wegens het verduisteren van 2,3 miljard frank in 1994. Een deel van het geld is nog steeds niet terecht, maar ook Lewalle is in beroep gegaan en heeft reeds aangekondigd dat hij daarna naar Cassatie trekt waardoor hij weet dat hij uiteindelijk wegens verjaring de dans zal ontspringen.

104 - 1994 De OMOB-fraudezaak:
Onderzoeksrechter Véronique Ancia ontdekt een fraudezaak bij de socialistische verzekeringsmaatschappij OMOB (Onderlinge Maatschappij der Openbare Besturen). De voormalige directeur-generaal Leon Lewalle wordt beschuldigd van valsheid in geschrifte en verduistering van gelden van de verzekeringsmaatschappij. Ook zijn voorganger Joseph Haverland, de Zwitserse bankier Leon Genoud en zijn handlanger Claude Laurent staan voor dezelfde feiten terecht. Volgens het parket hebben de vier via herverzekeringscontracten 58 miljoen euro verdonkeremaand, dat inmiddels wel al werd teruggestort.
De vier hadden een geheime 'matras' voor de verzekeringsmaatschappij aangelegd, waarbij een procentje van de bijhorende commissielonen op hun persoonlijke rekening verdween. In 1994, toen de fraude werd ontdekt, hield onderzoeksrechter Ancia even rekening met de mogelijkheid dat ze het motief voor de moord op Cools had gevonden: Cools stond op het punt de fraude te ontdekken, Lewalle wou hem daarom uitschakelen? Op de dag van de moord had Cools een afspraak met Willy Claes in de Hasseltse Omob-zetel. Maar die hypothese liet Ancia later varen, toen ze in '96 via een tipgever richting kabinet-Van der Biest gestuwd werd.
Begin 2003 komt het eindelijk tot een proces rond de fraudezaak. Lewalle, die altijd zijn onschuld staande houdt, wordt veroordeeld tot vier jaar cel met uitstel voor wat betreft de voorhechtenis. Joseph Haverland en Léon Genoud krijgen dertig maanden celstraf met uitstel.

105 – 1991 Het dossier BX: in september 1991 verdwijnt een geldkoerier spoorloos die met voor 20 miljoen frank aan Zwitserse waardepapieren op weg was van de luchthaven van Zaventem naar een vestiging van de Morgan Bank. Ook bij privé-personen worden in 1990 kasbons gestolen die naderhand opduiken bij wisselagenten in Luik. Silvio de Benedictis zou hierin de hand hebben gehad. Na onderzoek blijkt dat Pino Di Mauro de Citroën BX van het kabinet gebruikte om in '91 de gestolen waardepapieren naar Vaduz (Liechtenstein) te brengen. De benzine wordt betaald met kredietkaarten van het kabinet... Palermo aan de Maas...

106 - Het knoeiende kabinet: het Hoog Comité van Toezicht boog zich over het bestuur van het kabinet en vond onkostennota's voor reizen die nooit plaatsvonden, restaurantrekeningen die in de boekhouding van het kabinet niet thuishoorden, een verjaardagsbanket (324.108 fr.), een dubbele facturering voor de bedrijfswagen van Lambert Verjus, brandstof voor de privé-wagen van Corinne Rulmont (124.000 fr.), terugbetaling van het treinabonnement van Richard Taxquet (111.800 fr.), terugbetaling van privé-telefoonrekeningen, facturen in het kader van de kiescampagne (22.500 fr. voor bloemen, 80.630 fr. voor de huur van bestelwagens, 85.700 fr. voor inkomtickets voor de 24 uur van Francorchamps), facturen voor de inrichting van een verkiezingssteunpunt (44.513 fr. voor een koelkast, 324.258 fr. voor meubelen) en de aankoop van reclame-artikelen (40.000 ballonnen van 3,5 fr., 15.000 drinkbekers van 65 fr.).
Van der Biest zou met het geld van het kabinet 959 exemplaren van zijn boek "La saison des pluies" (5.001 fr.) hebben gekocht, juwelen (36.900 fr.), vulpennen (10.640 fr.), poëzieboeken (2.332 fr.), postzegels (36.000 fr.) en sigaretten (15.550 fr. in 1991 en 41.850 fr. in 1992). Verder zijn in de boekhouding van het kabinet van Van der Biest o.a. scheerschuim, tandpasta, kattenvoer, een pyjama én het bubbelbad van André Cools (215.659 frank) terug te vinden.

107 - Het Centre d'Excellence: drie studies naar het Waalse waterbeheer (goed voor 7,7 miljoen frank, maar eigenlijk slechts 400.000 frank waard) worden toegekend aan het echtpaar Uhoda. Uhoda beheert veel parkeerplaatsen in Luik en tal van vennootschappen. Hij werd veroordeeld in de zaak van de vroegere PS-minister Vanderbiest wegens het onverantwoord uitgeven van overheidsmiddelen, onder meer aan studies over openbare werken. De heer Uhoda heeft met name ook een studiebureau. Hier is dus duidelijk een politieke link met de Luikse PS en de kringen rond de heer Vanderbiest. ..

108 - 2006 SP.A-corruptie via VDAB-WORKHOLDING Het verhaal is straf: de voormalige topman van VDAB, naar verluidt van SP.a-signatuur, ging op pensioen. Meteen werd hij gebombardeerd tot dagelijks bestuurder van de NV Workholding en bestuurslid van de NV T-groep, twee afgesplitste filialen van de VDAB. Voor de eerste ‘taak’ kreeg hij 60.000 euro per jaar, voor de tweede 178.000 euro per jaar. Op het ogenblik dat ik mijn eerste schriftelijke vraag stelde (januari 2005) had hij zo globaal 360.000 euro verdiend op 25 maanden… Uiteraard bovenop zijn pensioen als topambtenaar dat gewoon doorliep. Nu wordt gezegd dat T-groep actief is, maar uit de antwoorden op mijn eerdere vragen is met zekerheid gebleken dat de NV Workholding geen enkele nuttige activiteit ontwikkelt. Het doel ervan is officieel ‘de sociale tewerkstelling bevorderen’, maar in 2005 kwam de club niet verder dan 4 nietszeggende projecten die leidden tot de tewerkstelling van welgeteld 1 persoon. En daarvoor werd dus 60.000 euro uitbetaald…

109 - 2006 04/06 Voorzitter PS-afdeling Sint-Joost had 2 fictieve woonplaatsen
Roger Leclere, voorzitter van de PS-afdeling in Sint-Joost-ten-Node, beschikte over twee fictieve woonplaatsen om al zijn politieke mandaten te kunnen uitoefenen. Dat heeft een journalist van de RTBF zondagavond onthuld. Leclere, die ook raadgever is van het OCMW in Sint-Joost, heeft de feiten al bekend en heeft beslist om ontslag te nemen uit het OCMW. Hij overweegt nog om ook zijn mandaat van lokale PS-voorzitter op te geven.  De man is ook auditeur bij het Rekenhof en voorzitter van de sociale huisvestingsmaatschappij van Sint-Joost

110 - 2006 PS Politie-inspecteur Charleroi tipte mogelijk bankovervallers Een inspecteur van de lokale politie van Charleroi wordt ervan verdacht bankovervallers getipt te hebben. De man is aangehouden en zou ook geschorst zijn. Dat meldden verscheidende media, waaronder La Dernière Heure, RTL-TVi en "Het Nieuws" van VTM, zaterdag. Onderzoekers van het parket van Namen zouden bij de inspecteur kogelvrije vesten, scanners en inbraakmateriaal gevonden hebben. Dat materiaal zou gebruikt zijn bij een tigerkidnapping op een bankkantoor van ING in Spy op 3 december 2005. Drie gewapende en gemaskerde mannen gijzelden toen de man van een bediende van het ING-kantoor. De daders dwongen de man het bankkantoor te openen. De vrouw bonden ze vast. Volgens bepaalde media zou de politie-inspecteur de daders getipt hebben en hen materiaal gegeven hebben.

111 - 2006 West-Vlaamse schepen van cultuur betrapt op winkeldiefstal Maddelein verscheen eerder al in het nieuws, als curiosum. Hij is namelijk een hevige fan van de zingende non Soeur Sourire. Schepen van Jeugd en Cultuur Luc Maddelein (sp.a) uit Langemark-Poelkapelle werd donderdagmorgen betrapt bij een banale winkeldiefstal in het tuincentum Floralux in Moorslede. Hij stak naast zijn andere aankopen een fietsslot van amper 1,40 euro in zijn zak.

112 - 2006 Leuvense schepen veroordeeld voor dronken rijden
De politierechter heeft Leuvens schepen Denise Vandevoort (sp.a) veroordeeld tot 3 maanden rijverbod en 2.200 euro boete voor rijden onder invloed. De vrouw werd in maart vorig jaar in haar straat slapend aangetroffen in haar auto met draaiende motor. Ze bleek bij controle 2,11 promille in het bloed te hebben.

113 - 2006 HLN 9 mei 2006 SP.A gemeenteraadslid Mieke Wellens (51) uit Leuven is zaterdagnacht achter het stuur geklist met 1,88 promille in haar bloed. haar rijbewijs werd onmiddelijk voor 15 dagen ingetrokken. Na de korpschef en de SP.A-cultuurschepen, is Wellens al de 3de dronken chauffeur uit het Leuvense stadhuis die tegen de lamp loopt.

114 - 2005 Senator veroordeeld voor dronken rijden SP-A senator Mimount Bousakla moet haar rijbewijs twee maanden inleveren en 1.375 euro boete betalen omdat ze een half jaar geleden met haar auto tegen het verkeersplein op de Mechelsesteenweg in Kortenberg knalde. Na een alcoholtest bleek dat de senator 1,84 promille in het bloed had.

115 - 2003 Minister Eric Tomas geeft zichzelf een tussenkomst in de huur van zijn woning (400 euro per maand) én daarenboven nog eens 1250 euro per maand (!) voor zogenaamd huishoudelijke kosten. Kortom, naast zijn loon krijgt de minister jaarlijks nog eens een 20.000 euro extra om zijn woning te betalen en te onderhouden. 30/01/2004  Vertegenwoordigers van de zelfverklaarde democratische partijen die uw en mijn belastinggeld over de balk smijten voor eigen profijt en gewin: het is zeker geen privilege van Antwerpse schepenen of ministers in de Vlaamse regering.
Ook in de schoot van de regering van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest wordt gesjoemeld en met geld gesmeten dat het niet mooi meer is.

Onlangs kreeg het Vlaams Blok de boekhouding van de kabinetten van Brussels PS-minister Eric Tomas in handen. Die boekhouding vertelt ons een waar verhaal van corruptie, gesjoemel, en persoonlijk geldgewin op de kap van de Brusselse belastingbetaler. Torenhoge restaurantrekeningen, massale aankoop van kledij, bedenkelijke Visa-uitgaven, en zelfs de minister die zijn verkeersboetes met belastinggeld betaalt. Het staat er allemaal in.

Kaviaar-socialisme

Minister Eric Tomas, hierin nijverig bijgestaan door een aantal van zijn kabinetsmedewerkers, slaagde erin om op één jaar tijd voor maar liefst meer dan 21.000 euro eten en drank te verteren in diverse binnen- en buitenlandse restaurants en op het kabinet zelf.
Sommigen slaagden er zelfs in om twee keer per dag uitgebreid op restaurant te gaan tafelen. Zelfs op oudejaarsavond.
Maar minister Tomas vergeet ook zijn vrienden niet. Zo werd een delegatie van zijn eigen PS een diner aangeboden voor om en bij de 600 euro, of bijna 25.000 frank. En ook PS-minister Di Rupo mocht op kosten van de Brusselse belastingbetaler uitgebreid de benen onder tafel schuiven. Kortom, de gauche-caviar op zijn best!
En ook de buitenlandse vrienden werden niet vergeten. Een delegatie uit de socialistische dictatuur Cuba mocht voor 1.500 euro gaan tafelen op onze kosten. Nu kan het wel zijn dat dit restaurantbezoek plaatsvond in het kader van de werkzaamheden van de zogenaamde “werkgroep ter bevordering van de democratische waarden” van het Brussels Gewest. Misschien dat minister Tomas graag van zijn gasten vernam hoe hij politieke tegenstrevers best kan gevangenzetten of elimineren, zoals het regime in Cuba dat ook doet.

Poetsvrouw van 1.250 euro per maand
Naast deze vrijgevigheid voor de politieke vrienden bedienen de Brusselse ministers ook graag zichzelf, zo blijkt. Naast zijn toch reeds vrij riante loon als minister krijgt minister – waarschijnlijk zoals nog andere ministers in de Brusselse regering – een tussenkomst in de huur van zijn woning (400 euro per maand) én daarenboven nog eens 1250 euro per maand (!) voor zogenaamd huishoudelijke kosten. Kortom, naast zijn loon krijgt de minister jaarlijks nog eens een 20.000 euro extra om zijn woning te betalen en te onderhouden.

Maar een mooi huis alleen is ook niet alles natuurlijk. De mens en zijn medewerkers moeten er al wel eens een beetje deftiger dan anders bijlopen, en daarom koopt het kabinet van minister Tomas op een jaar tijd ook voor meer dan 7.000 euro kledij. Uiteraard ook weer met belastinggeld.
En bij een mooi pak past een mooie boekentas. Daarom werd door het kabinet een lederen boekentas van 1.100 euro aangekocht. En dan zeggen dat er in het Brussels Gewest zeer veel mensen zijn die met minder per maand moeten zien rond te komen!

Geen last van flitspalen
En omdat je als minister ook al wel eens af en toe je gezicht moet laten zien op allerhande activiteiten kan je nooit genoeg wagens hebben natuurlijk. Minstens zeven worden er door het kabinet van minister Tomas geleased. Zelf beschikt de heer minister over een vrij imposante BMW. Op kosten van… U raadt het al.
En dan kan het al eens gebeuren dat de heer minister soms een beetje te snel rijdt. Of zit te telefoneren achter het stuur. Of zijn wagen parkeert waar het niet mag. Maar geen nood, ook de verkeersboetes die minister Tomas kreeg bezorgde hij netjes aan zijn kabinet, die weerom met belastinggeld de boetes van de minister betaalde.

Zulks is uiteraard ronduit schandalig te noemen. Een minister die een verkeersovertreding begaat moet zijn boetes net zoals iedereen ZELF betalen. Dat minister Tomas zijn verkeersboetes afwentelt op de maatschappij getuigt van een absolute minachting voor de rechtstaat en voor de belastingbetaler; een minachting die blijkbaar iedere socialistische minister, schepen of burgemeester aangeboren blijkt te zijn.

En dan zijn er natuurlijk ook nog de onvermijdelijke Visa-kaarten. In de begroting van zijn kabinet voor de Brusselse Hoofdstedelijke Raad zijn er geen sporen van Visa-gebruik terug te vinden. Nochtans zien we wel dat de kabinetsmedewerkers op het einde van het jaar de kosten, verbonden aan het gebruik van een Visakaart, inbrengen in de boekhouding van het kabinet. Een hoogst merkwaardige situatie!
Voor wat betreft de boekhouding van zijn kabinet voor de COCOF telden we een Visagebruik van 8560 euro; cent voor cent opgesoupeerd door één en dezelfde persoon, namelijk een medewerkster op het kabinet van Eric Tomas, die naast haar goedbetaalde baan én haar Visa-extraatjes ook nog eens administrator is bij het BITC, lid is van het Verbindingsbureau Brussel-Europa, en dies meer.

Dure cocktails
Wanneer het Vlaams Blok dit misbruik van belastinggeld wou aanklagen in het Brusselw Parlement kreeg het nul op het rekest van parlementsvoorzitter De Galan – niet toevallig ook van de PS. Het Vlaams Blok mocht hierover geen enkele vraag stellen en werd doorverwezen naar het Rekenhof, goed wetende dat de kabinetsuitgaven voor het jaar 2002 – waarover de boekhouding ging – van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest nog niet waren neergelegd bij datzelfde Rekenhof.
Het is dus overduidelijk dat de meerderheidspartijen – de maffiapartij PS op kop – veel te verbergen heeft, en dat de stinkende potjes van het gesjoemel en gefoefel met belastinggeld zedig bedekt moeten blijven.

Tot slot nog een uitsmijter die kan tellen. In oktober 2002 organiseerde minister Tomas een cocktailavond, gesponsord door weerom de Brusselse belastingbetaler. Het feestje dat de minister in al zijn gulheid organiseerde kostte ons maar liefst 3.800 euro.
We kunnen maar hopen dat het gesmaakt heeft.




116 - 2003 Minister Eric Tomas koopt op een jaar tijd voor meer dan 7.000 euro kledij. Uiteraard ook weer met belastinggeld. En bij een mooi pak past een mooie boekentas. Daarom werd door het kabinet een lederen boekentas van 1.100 euro aangekocht.

117 - 2003 Minister Eric Tomas kan nooit genoeg wagens hebben natuurlijk. Minstens zeven worden er door het kabinet van minister Tomas geleased. Zelf beschikt de heer minister over een vrij imposante BMW. Op kosten van… U raadt het al. En dan kan het al eens gebeuren dat de heer minister soms een beetje te snel rijdt. Of zit te telefoneren achter het stuur. Of zijn wagen parkeert waar het niet mag. Maar geen nood, ook de verkeersboetes die minister Tomas kreeg bezorgde hij netjes aan zijn kabinet, die weerom met belastinggeld de boetes van de minister betaalde.

118 - 2004 Brussels PS-staatssecretaris Emir Kir is notoir revisionist. Op 29 mei 2004 werd in Brussel een manifestatie georganiseerd ontkent hij de volkerenmoord op de Armeniërs Eind negetiende eeuw

119 - 2004 Emin Özkara (PS) Eveneens een revisionist. Op 29 mei 2004 werd in Brussel een manifestatie georganiseerd ontkent hij de volkerenmoord op de Armeniërs Eind negetiende eeuw.

120 - 2006 Knack bewijst dat de domste minister aller tijden Freya Vandenbosche haar diploma op onrechtmatige manier verkregen heeft. Haar thesis is niet de hare, fraude zoals we van de socialisten gewoon zijn.

121 - 2006 Georges Dumortier ex Directeur van den Botanique (PS) fraude 40.000 Euro (vooral restaurant nota's tot 5 maal voor dezelfde dag aangerekend) - beschikt over 3 mandaten.

122 - 2006 Van Cauwenberghe ex-minister-president. Noemt vrouwelijke journalisten die kritisch nieuws naar buiten brengen "sletten" en "kutwijven". Het is wel geen financieel schandaal maar zulke uitspraken zijn eveneens een schande voor een ex-minister-president. Zelfs voor die van Wallonië.

123 - 2006 Wagner quitte la SRIW. Inculpé par la justice carolorégienne qui le soupçonne d'avoir indûment empoché un subside de 840.000 euros , Robert Wagner, l'homme d'affaires et ami de Jean-Claude Van Cauwenberghe (PS) poursuit la remise au net de ses différents mandats. Après avoir quitté la présidence de BSCA (l'aéroport de Charleroi) le mois dernier, Wagner, selon La Libre, a décidé de lâcher son mandat d'aministrateur indépendant au sein de la SRIW (la Société régionale d'Investissement de Wallonie) ou il avait été nommée en 1999. Le ministre Marcourt prépare sa succession

124 2006 Kabinetschef Di Rupo oefent verboden mandaat uit. kabinetchef van Elio Di Rupo, is voorzitter van een Waals hospitaal, wat bij decreet verboden is.

125 - 2006 BRUSSEL - Er bestaat serieuze twijfel over de noodzakelijke deontologische waterdichtheid tussen de privé- en publieke zaken van Michel en Frédéric Daerden. Dat schrijft Le Soir dinsdag. De krant baseert zich op tientallen getuigenissen uit de omgeving van het tweetal. Waals minister van Financiën Michel Daerden heeft zijn kabinet van bedrijfsrevisoren overgedragen aan zijn zoon Frédéric, die Waals volksvertegenwoordiger is. Het kabinet, dat zeer welvarend is, is gespecialiseerd in de openbare sector. Verscheidene personen, die ondervraagd werden door Le Soir, menen echter dat niet alles er volgens het boekje verloopt. Verschillende revisoren bevestigen dat wanneer het kabinet Daerden kandidaat is voor een intercommunale of openbaar bedrijf, ze op voorhand weten dat hun aanbod niet zal weerhouden worden. Volgens Frédéric Daerden komt dat omdat zijn kabinet gespecialiseerd is in dat soort zaken. Sommige revisorenverslagen kunnen niet opgesteld worden door een openbaar mandataris. In die gevallen laat Michel Daerden een van zijn revisoren in zijn plaats tekenen, maar toch strijkt hij een groot deel van de honoraria op, aldus Le Soir. Volgens de revisoren doet het probleem van de onafhankelijkheid tussen beide Daerdens zich vooral voor bij de SLF, het economische werktuig van de Luikse intercommunales, waarvan Michel Daerden voorzitter is en Frédéric Daerden de rekeningen controleert. Frédéric Daerden ontkent dat er een ,,onafhankelijkheidsprobleem'' is.
bava (belga)27/06/2006

126 - 2006 BRUSSEL - De Brusselse minister-president Charles Picqué (PS) duikt op in een corruptiezaak rond de renovatie van de site van het vroegere militaire hospitaal in Elsene.
Bij de renovatiewerken in Elsene van 1989 tot 2002 is op grote schaal is geknoeid. Er zouden onrechtmatig subsidies zijn toegekend en bouwfirma's zouden met voorkennis contracten hebben verkregen.

127 - November 2003:
Ondanks negatieve adviezen van de Staatsveiligheid en het Comité I benoemt minister Onkelinx acht van de zestien leden van de Moslimexecutieve die niet van integratie willen weten. De malaise binnen de executieve (fraude, vechtpartijen, complete desorganisatie) blijft aanslepen tot 2005, mede omdat Onkelinx de allochtone gemeenschap in Brussel niet tegen de haren wil strijken.

128 - Maart 2005:
Het weekblad Knack brengt in kaart hoe de Brusselse grondwetspecialist Marc Uyttendaele, echtgenoot van Onkelinx, door de overheid met opdrachten verwend wordt. De minister reageert verontwaardigd, maar niemand ontkent dat het kantoor van Uyttendaele een pak overheidsopdrachten krijgt.

129 - Augustus 2005:
Farid Bamouhammad gijzelt zijn dochter en ex-schoonmoeder 33 uur in een Brussels appartement, terwijl hij in Aarlen een jarenlange gevangenisstraf uitzit wegens gijzeling. Farid 'Le fou' had net een ,,uitgaanspermissie'' gekregen.

130 - Augustus 2005:
De Franstalige pers stort zich op het buitenhuis dat Onkelinx en haar man bouwen: 320 vierkante meter in het peperdure Lasne in Waals Brabant, op een terrein van 21,5 are. Een paar dagen tevoren had ze haar liberale collega's verweten ,,rijke mensen te zijn die met een energiecheque van 75 euro een vaas in hun buitenverblijf kunnen kopen''.

131 - December 2005:
John Vanacker, de chef gevangenissen, neemt ontslag uit zijn functie. Volgens diverse bronnen zouden er tussen Vanacker en het kabinet van minister van Justitie Onkelinx conflicten zijn geweest.

132 - Maart 2006:
De Turkse DHKPC-militante Fehriye Erdal verdwijnt in het niets, meteen nadat ze veroordeeld is tot vier jaar effectieve celstraf. Volgens de rechter is ze ,,fanatiek'' en ,,blijvend gevaarlijk'', maar Erdal ontsnapt aan het oog van de Belgische Staatsveiligheid. Turkije reageert verbolgen. Volgens de oppositie had Erdal vastgehouden kunnen worden voor de uitspraak, volgens minister van Justitie Onkelinx niet.

133 - April 2006:
Oppositiepartijen CD&V en Vlaams Belang zien in de rapporten van de Comités P en I over de zaak-Erdal voldoende argumenten om het ontslag van minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael (VLD) en justitieminister Onkelinx te vragen. Volgens CD&V bewijst het rapport dat de regering alle waarschuwingen voor een mogelijke vlucht van Erdal heeft genegeerd.

134 - Juni 2006:
De twee Luikse stiefzusjes Nathalie en Stacy verdwijnen en worden vermoord teruggevonden. Hoofdverdachte Abdallah Ait-Oud had in 1994 een nichtje verkracht, in 2001 was een veertienjarig meisje zijn prooi. Als ontoerekeningsvatbare werd hij vier jaar geïnterneerd, om vervolgens zonder enige opvolging ,,gezond'' te worden verklaard. CD&V acht de minister van Justitie Onkelinx 'moreel verantwoordelijk'. ,,Het geplande onderzoekscentrum naar zware criminelen had al lang moeten bestaan, het budget is er zelfs al'', zegt Tony Van Parys.

135 - 2006 -- 20.07.2006 Gisteren moest justitieminister Laurette Onkelinx (PS), nadat de advocaat van Kaplan Murat zijn mond had voorbijgepraat, schoorvoetend toegeven dat haar kabinet onderhandelde met de ontsnapte gangster over zijn terugkeer naar de gevangenis.

136 - 2006 NAMEN - Woensdagmorgen 19 juli heeft de politie een huiszoeking uitgevoerd in het kabinet van de Naamse burgemeester Bernard Anselme. Ook verschillende diensten van het gemeentebestuur kregen speurders over de vloer. De huiszoekingen kaderen in het Sotegec-dossier. Burgemeester Anselme zou het studiebureau Sotegec bevoordeeld hebben bij openbare aanbestedingen. Het is niet bekend of er klacht is ingediend bij het parket van Namen. De grote bazin van sotegec is het lief van anselme. de andere bureaus maakten geen kans bij overheidsaanbestedingen.

137 - 2006 Patrick Janssens bedriegt vrouw en kinderen met agente van federale dienst. Als hij in staat is vrouw en kinderen te bedriegen zal hij er zeker niet voor terugschrikken om de Antwerpenaar te bedriegen.

138 - 2006 23 augustus. HUY PS voorzitster Michèle Delhalle van het OCMW begaat een ongeval in de rue des Vignes te Huy in staat van dronkenschap, vluchtmisdrijf pleegt en een nacht opgesloten wordt om tenslotte de intrekking van haar rijbewijs op te lopen.

139 - 2005 10 oktober HUY PS voorzitster Michèle Delhalle van het OCMW. De voorzitster van het OCMW en haar metgezel brengen de avond door in een café op la Grand-Place van Huy, de Baril Bar. Tijdens een ruzie, trekt een man een mes. De politie van Huy wordt opgeroepen. Het is 4h30 wanneer de ordekrachten ingrijpen. Een politieagente probeert de OCMW-voorzitster te bedaren, maar die wil niet horen. Zij scheldt de politieagente de huid vol en verzet zich tegen de politieagenten die verplicht worden haar te boeien en over te brengen naar het politiekantoor.

HUY Une présidente d’un CPAS de la taille de celui de Huy qui commet un accident en état d’ivresse, qui opère un délit de fuite et qui passe la nuit au frais pour finalement écoper d’un retrait de permis, ce n’est évidemment pas du meilleur effet à deux mois des élections, surtout si la présidente est candidate à sa propre succession.

Reste que son parti, le PS, passe l’éponge, prétextant une petite incartade. Il n’a donc aucune raison d’écarter Michèle Delhalle, même si, dans la nuit du 11 au 12 août, complètement éméchée, elle a perdu le contrôle de sa voiture qui est allée percuter un véhicule en stationnement, rue des Vignes, à Huy, et qui a projeté cette même voiture contre une façade.

Mais cet accident prend une autre dimension quand l’on apprend l’existence d’un antécédent tout aussi peu glorieux. Toujours dans un état d’alcoolémie avancé, cette même Michèle Delhalle avait commis ce qui a été qualifié de rébellion.

Un flash-back s’impose. Nous sommes le 10 octobre dernier, la présidente du CPAS et son compagnon passent la soirée dans un café à proximité de la Grand-Place de Huy, le Baril Bar. Alcool aidant, les esprits s’échauffent. Dans la bagarre, un homme sort un couteau. La police de Huy ne tarde pas à être alertée. Il est 4h30 lorsque les forces de l’ordre interviennent. Une policière tente alors de tenir à l’écart la présidente du CPAS qui ne l’entend pas de cette oreille. Elle injurie copieusement la policière et résiste physiquement aux policiers qui sont obligés de la menotter et de la ramener au poste.

Cet épisode a été passé sous silence, mais ne restera pas pour autant sans suites car, pour le parquet, ce genre de méfait est pour le moins “dérangeant”. Même si personne ne désire s’exprimer longuement sur le traitement du dossier, une source digne de foi confie que cette scène de rébellion ne sera pas traitée devant le tribunal correctionnel. Et ajoute qu’elle s’est scellée soit par une médiation pénale, soit par une transaction financière.
(La dernière heure, 23/08/2006)


140 - 2006 - Door het bar slechte beleid van minister van Justitie Laurette Onkelinx (PS) zijn de gevangenissen niet meer in staat hun gevangen naar behoren te bewaken. Achtentwintig gevangenen zijn in de nacht van vrijdag op zaterdag 17 augustus rond 02.00 uur ontsnapt uit de gevangenis van Dendermonde in Oost-Vlaanderen.

141 - 2006 Minister van Justitie Laurette Onkelinx (PS) doet het weer. Op 21 augustus ontsnapte 2 gevangenen uit de instelling in Verviers. Haar beleid blijft falen en de Premier doet niets.

142 - 2006 Minister van Justitie Laurette Onkelinx (PS) blijft blunderen. Een crimineel, veroordeeld tot 25 jaar opsluiting na de moord in 1997 op zijn vriendin, doet – na amper 8 jaar gevangenis – beroep op de wet op de voorwaardelijke invrijheidsstelling. De nabestaanden van het slachtoffer beseffen natuurlijk maar al te goed dat zij de crimineel op basis van de wet niet kunnen beletten vrij te komen. “We hadden twee belangrijke eisen: dat hij zijn schadevergoeding volledig zou betalen én dat hij niet meer in West-Vlaanderen zou komen wonen. We hadden goede hoop”, vertellen de ouders in Het Laatste Nieuws (23.08.2006). De ouders – én hun advocaat – dachten dat de normale procedure zou gevolgd worden, waarbij hun vooraf advies zou worden gevraagd en waarbij zij hun eisen konden duidelijk maken vooraleer de moordenaar vrij kwam. Toen zij in de gevangenis werden ontvangen voor een zitting van de zogenaamde Commissie voor Voorwaardelijke Invrijheidstelling (CVI), kwam de kat op de koord. De voorzitter vertelde dat er ‘een probleempje’ was: “Over de verblijfplaats van de veroordeelde, moet ik u zeggen dat hij op zowat 10 km woont van de moordplek bij een nieuwe vriendin . En nog iets: de man is al een maand vrij, onder elektronisch toezicht.” De man was dus een maand voor de advieszitting al vrij . De zoveelste blunder van Onkelinx. Het gevangeniswezen, onder leiding van de minister, liet zomaar een moordenaar vrij. Tegen alle regels in” (Het Laatste Nieuws).

143 - 2005 De twintig jaar jongere Sabine S., blondje van de federale politie, werd na een ‘selectiegesprek’ op 1/9/2005 door Patrick Janssens SP.a voorgedragen voor de functie van ‘Bestuursdirecteur Veiligheid’ van de stad Antwerpen. De gemeenteraad keurde haar aanstelling goed op 12/9/2005. Er werd geen ‘examen’ afgelegd. Dat is gebruikelijk voor die functie. Sabine S. was de enige kandidaat. Dat is niet gebruikelijk. De functie van Bestuursdirecteur Veiligheid wordt in en rond het Antwerps stadhuis en door de personeelsleden van de stad Antwerpen beschouwd als de ‘afvalbak voor liefjes’.

144 - 2001 Minister Bert Anciaux Spiritist en socialist wil boeken uit de bibliotheken halen die niet stroken met zijn mening. In een beleidsnota aan de bibliotheekverantwoordelijken maant hij aan om alles wat racistisch en negationistisch gelinkt zou kunnen worden om dat uit de rekken te halen. Dit is een boekverbranding zoals opper-socialist Hitler het graag zou hebben.

 

145 - 2006 Augustus PS minister Onkelinckx laat een moordenaar met begeleider naar een rode duivels match gaan zien. Mariusz O. (16), die samen met Adam G. (17) verdacht wordt van de moord op Joe Van Holsbeeck (17), heeft op woensdag 16 augustus de match van de Rode Duivels tegen Kazachstan bijgewoond, begeleid door een opvoeder.
In speurderskringen wordt gechoqueerd gereageerd: "Wat als de ouders of vrienden van Joe toevallig ook in het stadion zaten?"
Mariusz O. wordt er samen met de Poolse Adam G. van verdacht vier maanden geleden Joe Van Holsbeeck in het Centraal Station van Brussel te hebben vermoord voor zijn MP3-speler. Beiden zitten in afwachting van hun proces opgesloten in de gesloten instelling van Kasteelbrakel.
Begrijpe wie kan, maar toch zat diezelfde Mariusz O. op woensdag 16 augustus in de tribune van het Constant Vanden Stock-stadion in Anderlecht, voor de match België-Kazachstan. De jeugdrechter had zijn toestemming gegeven voor dit 'uitstapje', in het kader van een educatief programma in de instelling van Kasteelbrakel.
Het parket had hiertegen echter beroep aangetekend. De jeugdbescherming wist dus dat het hof van beroep zich nog voor of tegen het bijwonen van de match moest uitspreken. Het werd tegen, maar het vonnis viel pas op 17 augustus, een dag ná de match. Mariusz O. mag dan begeleid zijn geweest door een opvoeder, velen die bij het onderzoek betrokken zijn vinden het choquerend dat de minderjarige verdachte gewoon tussen de 18.000 supporters van de Rode Duivels heeft kunnen plaatsnemen. "Stel je voor dat de ouders of de vrienden van Joe toevallig ook de match hadden bijgewoond en het pad van de verdachte hadden gekruist," zeggen sommige speurders, die ook vrezen voor het geheim van het onderzoek.Bron GVA

 

147 - [28/09/2004] - Patrick Janssens sust
Gisteren kon u al op onze webstek lezen dat de twee zonen van Patrick Janssens aan de lijve geconfronteerd werden met het subjectieve gevoel van onveiligheid en de multiculturele verrijking. Toen ze van de tram stapten werden de jongens (16 en 19 jaar oud) door allochtone stads- en leeftijdsgenoten getrakteerd op een pak slaag. Een modieus Bikkembergs T-shirt, een gsm en nog wat euro's verwisselden van eigenaar.
Patrick Janssens reageert erg koel op het voorval: "Ach, no big deal. Wij zijn een Antwerps gezin zoals elk ander. We hebben al een woninginbraak, een autodiefstal en nu een overval achter de rug."
Bij het lezen van die sussende woorden van burgemeester Janssens donderde Luc Van der Kelen bijna van zijn stoel. In Het Laatste Nieuws lucht hij zijn onbegrip en verontwaardiging: "Ik weet niet hoe dat met het modale Antwerpse gezin zit, maar ik ben toch blij dat ik niet meer in Antwerpen woon, maar in een gemeente waar de burgemeester wel een 'big deal' maakt van inbraken, overvallen en autodiefstallen. Een slechter signaal kan een burgemeester niet geven."
"Wat moet een stad met een burgemeester die het blijkbaar niet zo erg vindt dat gezinnen worden bestolen?" Het is een goede vraag ...


 

148 - 2006 In Namen is een rapport uitgelekt in de fraudezaak rond PS-burgemeester Bernard Anselme. Die zou het studiebureau van zijn vriendin bevoordeeld hebben bij het toekennen van overheidsopdrachten. Het rapport, een intern onderzoek van de gemeentesecretaris dat in handen is gekomen van de oppositie, bevestigt dat er geen openbare aanbesteding is gebeurd in acht van de elf opdrachten die het bureau Sogetec heeft gekregen. In een aantal gevallen was Sogetec zelfs al aan het werk gegaan voordat de gemeenteraad de opdracht officieel had toegewezen. Volgens de gemeentesecretaris wijst dat er op dat het bureau zeker was dat het de opdracht zou krijgen.
Ook de sociale huisvestingsmaatschappij La Joie du Foyer, waarvan de zoon van burgemeester Anselme directeur is, kreeg opdrachten toegespeeld van het studiebureau. Anselme zelf was er voorzitter, maar nam daar al ontslag.
(bron : hln.be)

149 - 2006 donderdag 07 september 2006
Topman ACOD -Limburg ontslagen Gust Haverbeke, de ACOD-topman in Limburg, is ontslagen wegens financieel misbruik . Dat meldt het weekblad Trends . Chris Reniers, algemeen secretaris van de socialistische ambtenarencentrale , bevestigt dat het ontslag in juni is gevallen. Haverbeke kan terug naar het onderwijs, van waaruit hij gedetacheerd werd. ,,Er waren kleinigheden die financieel niet correct waren'', zegt Reniers aan Trends . ,,Het ging om kleine bedragen, maar ik wil binnen de ACOD een rechte lijn inzake financiën en boekhouding. Ook kleine misbruiken kunnen niet. Er is geen sprake van een georganiseerd circuit van zwart geld.'' Haverbeke lag in conflict met sommige ACOD-sectoren. Zijn syndicalisme - Haverbeke wordt omschreven als de meest linkse secretaris van Vlaanderen - werd niet door iedereen gevolgd. Zo steunde hij allerlei internationale projecten en dat raakte in onevenwicht met het meer pragmatische vakbondswerk dat van hem werd verwacht.(<standaard.be)

 

150 - 2006

Nu is ook Luc Frère, voormalig directeur van de sociale huisvestingsmaatschappij La Carolorégienne, door onderzoeksrechter France Baeckeland in staat van beschuldiging gesteld.  (belga) - Dat schrijft La Nouvelle Gazette dinsdag. Frère nam ontslag in oktober 2005. Hij wordt beticht van vervalsing, valsheid in geschrifte en verduistering.

Frère was ook betrokken in het beheer van La Carolorégienne via Coreva, die de boekhouding voor de huisvestingsmaatschappij deed en werd bestuurd door zijn echtgenote. Eerder was al André Liesse (PS) in verdenking gesteld voor schriftvervalsing, gebruik van valse stukken, misbruik van vertrouwen en inbreuken op de boekhoudwetgeving. (zie punt 66)

 

151 - 2006 PS-verkozenen beschuldigd van gesjoemel
BRUSSEL - In Gerpinnes worden enkele PS-verkozenen beschuldigd van nepotisme, met name in het toekennen van sociale woningen in de gemeente. De directeur-generaal van de Waalse huisvestingsdienst heeft daarover een klacht ontvangen van Jean-Jacques Cambier. Dat schrijft Vers l'Avenir.
De schepen van Openbare Werken Serge Quintart wordt ervan beschuldigd vier van zijn familieleden een plaats te hebben gegeven in huizen van de Société du Logis Moderne. Daarnaast zou OCMW-voorzitter Alain Struelens zijn eigen moeder met prioriteit een plaats gegeven hebben.
De klacht viseert ook voormalig PS-schepen Lucia Dogot en de PS-verantwoordelijke voor vastgoed in Gerpinnes, M. Quairiaux.
kld (belga)16/09/2006

11:43 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

De socialistische vakbonds capriolen

de socialistische vakbond

Voor iedereen die de soap rond het ontslag van de socialistische vakbondstopman Albert Faust een beetje volgt, begint het stilaan tragikomisch te worden. Deze vooraanstaande Brusselse BBTK'er (Bond van Bedienden, Technici en Kaders) werd ontslagen op beschuldiging van gesjoemel. De voorzitter Christian Roland stelde dat Faust vermoedelijk in één jaar tijd 70.000 € heeft verduisterd. Faust reageerde met een proces voor laster en eerroof met als resultaat dat de vuile was van de BBTK komt buiten te hangen.

En de beschuldigingen vliegen de BBTK'ers om de oren. Faust zelf heeft het over de verschillende centrales die hun zwart geld gaan beleggen in Luxemburg. Naar onze mening is het echter de personeelschef van BBTK, Edouard Mommens die voor de leukste "vakbondsweetjes" zorgt. Hij mag het vandaag dan ook allemaal aan de onderzoeksrechter komen uitleggen.

Het "Ge versta wel da'k het ni dee veur een arremoeizaaierspree" van De Strangers wordt volgens Mommens bij de BBTK zeer letterlijk genomen. Hij zegt hierover: "Een loketbediende komt bij ons vlot aan 2.480 € (ong. 100.000 fr.) netto per maand." Maar de kopstukken leggen zichzelf nog beter in de watten. Mommens vertelt dat Faust hem soms opbelde met de mededeling dat hij binnen het uur 7.500 € (300.000 fr.) cash nodig had. Mommens moest dan naar de bank lopen en de som aan Faust bezorgen. Faust op zijn beurt leverde dan een ontvangstbewijsje met de magische woorden 'bewijsstuk volgt'. Maar er bleek niets te volgen.

Al even leuk is het wagenpark van het socialistische BBTK. Faust rijdt met een BMW waarvoor hij van zijn vakbond 35.000 € (1,4 miljoen fr.) leende. Nog leuker is het wanneer het gaat over de DIENSTWAGEN van Mommens zelf. Hij verplaatst zich met een Mercedes CLK 230 coupé die elke maand aan leasing alleen al 1.050 € (42.000 frank) kost. Hierin zit de taksen, verzekering en benzine nog niet eens verrekend. Waarom heeft die man een dergelijke dienstwagen van doen? Hij geeft zelf de verklaring: "Tot voor enkele jaren kregen wij bij de BBTK bij ons loon nog een envelop onder tafel. Voor sommigen zat daar meer in dan ze officieel verdienden. Na de affaire in Antwerpen (ook daar werd bij de socialistische vakbond gesjoemel ontdekt - n.v.d.r.) werd het ordewoord gegeven de methodes te veranderen. Ik heb dan een dienstauto gevraagd in de plaats." (...) "En omdat ik een zeer mooie envelop had moesten we wel gaan tot een Mercedes CLK 230 coupé. Met een Skoda zouden we niet aan dat bedrag geraakt zijn."

Nu gaat ook Faust met smeuïge details in het verweer. In zijn verdedigingsdossier zouden gegevens staan over flessen wijn van 750 € (30.000 fr.) die door de BBTK in Brussel werden aangekocht, over een adjunct-secretaris die bij zijn brugpensioen een extraatje van 200.000 € in 't zwart meekreeg en over de schuld bij de belastingen van bijna 1 miljoen € (meer dan 40 miljoen frank).

Wat dergelijke praktijken überhaupt nog te maken hebben met het verdedigen van de belangen van de werknemers, mag Joost weten.

Bron: VB

 

Crisis bij socialistische vakbond

Het ziet er naar uit dat met het fraudedossier rond Albert Faust (algemeen secretaris van de Brusselse afdeling van de bediendenvakbond BBTK) het topje van de ijsberg aan de oppervlakte is gekomen. Het deksel gaat van de pot en de walm ruikt niét naar rode rozen...

De meest waanzinnige verhalen lekten uit. Zo kreeg een adjunct-secretaris bij zijn brugpensioen 200.000 euro uitbetaald, in het zwart. De vakbond regelde ook nog even dat hij nadien werklozensteun kreeg. Zwarte premies waren schering en inslag en werden later omgezet in peperdure bedrijfswagens. Voor vergaderingen die nooit plaatsvonden werden onkostenvergoedingen uitbetaald.

Intussen werden ook Jean-Marie Frissen en zijn vriendin aangehouden op verdenking van schriftvervalsing en misbruik van vertrouwen. Frissen is verantwoordelijk bij de BBTK voor de distributiesector en zou geld van sociale fondsen doorgesluisd hebben naar de rekening van twijfelachtige of onbestaande vzw's. De fraude wordt geschat op 1 miljoen euro.

En het houdt niet op. Het ABVV ontsloeg zopas Anne-Marie Appelmans, algemeen secretaris van de Brusselse afdeling. Zij zou maar liefst 1,5 miljoen euro verduisterd hebben.

Bart Sturtewagen stelt enkele pertinente vragen in De Standaard: "Als er zo lang op zulke schaal door zovelen kan worden gesjoemeld, gaat het om een systeem. Dan komen er pijnlijke vragen: hoe kan een vakbond zo omgaan met de bijdragen van zijn leden? Hoe kan hij nog geloofwaardig eisen dat bedrijven hun werknemers meer informatie moeten geven? Hoe kan hij nog opkomen voor een hardere strijd tegen fiscale fraude? Hoe kan hij zich nog in welk dossier ook op ethische principes beroepen?"

Niemand trekt de historische rol van de vakbonden in twijfel, maar er mogen wel eens vragen gesteld worden bij hun huidige machtspositie. En dat er eindelijk werk moet gemaakt worden van rechtspersoonlijkheid én een open boekhouding is nu wel duidelijk.

 

 

De SAP roept op voor een debat over de koers van het ABVV

Albert Faust (BBTK Brussel-Halle-Vilvoorde) ontslagen

Eerder deze week raakte bekend dat Albert Faust, algemeen secretaris van de socialistische bediendenvakbond BBTK van Brussel-Halle-Vilvoorde de laan werd uitgestuurd. Zijn ontslag betekent een volgende nederlaag voor het strijdsyndicalisme en de linkerzijde van de vakbond. Faust zelf stelt dat zijn ontslag kadert in een operatie die gevoerd wordt vanuit de top van de vakbond en die erop gericht is het 'contestatiesyndicalisme' defintief in te ruilen voor een 'integratiesyndicalisme'.

De SAP spreekt zich uit tegen de verdere verrechtsing van de socialistische vakbond en hekelt de vaak brutale en ondemocratische methodes die er gehanteerd worden om de linkerzijde de mond te snoeren. Ook in het kader van dit ontslag getuigen kritische syndicalisten over methodes van dreiging en chantage. Deze methodes horen niet thuis in de linkerzijde en in de georganiseerde arbeidersbeweging.

De SAP had in verleden geregeld meningsverschillen met Albert Faust. Vaak vonden we ons niet terug in zijn visies, standpunten of werkwijzen. Toch is Faust ontegensprekelijk een vertegenwoordiger van het contestatiesyndicalisme, een linkse en kritische vakbondsman die vaak moedige initiatieven nam en aan de vakbond een politiek-maatschappelijk project meegaf. Het debat naar aanleiding van dit ontslag gaat volgens de SAP niet enkel over de figuur Faust maar over welke koers het ABVV verder moet volgen.

Faust lanceerde ondermeer de oproep 'Solidariteit voor alles', waarmee hij binnen de arbeidersbeweging steun en solidariteit zocht voor de beklaagden van het proces Clabecq. Albert Faust stelde zeer terecht dat het proces een gevaar vormde voor de syndicale rechten en vrijheden en dat het de plicht was van de arbeidersbeweging om solidair te zijn met deze arbeiders in het beklaagdenbankje. Wat je opvatting ook is over de manier waarop de strijd in en rond Forges de Clabecq gevoerd wordt, het proces vereist solidariteit vóór alles. Dat was de houding die Faust consequent aannam. De SAP steunde deze oproep.

Albert Faust, die de BBTK van Brussel-Halle-Vilvoorde sterk deed groeien, stelde als eerste de vakbond open voor mensen zonder papieren. Op die wijze wilde hij de strijd aangaan met de zware uitbuiting waaraan mensen zonder wettelijke status zo vaak ten prooi vallen. Zijn initiatief betekende een steun én erkenning voor vele mensen zonder papieren uit de hoofdstad alsook een belangrijke stellingname in een uiterst repressief politiek klimaat.

Ook op het vlak van het internationalisme nam Faust vaak het voortouw. Hij organiseerde vaak actieve solidariteit met arbeiders in strijd in andere werelddelen. Bovendien vond hij dat een vakbond ook kant moet kiezen voor onderdrukten in conflicten die niet in strikte zin gelinkt zijn met de arbeidersstrijd. Zijn solidariteit met het Palestijnse volk spreekt op dat vlak boekdelen.

Dit zijn slechts enkele voorbeelden van het feit dat Faust een ander project en een andere dynamiek trachtte mee te geven aan de arbeidersbeweging dan de nationale top van het ABVV. Het is duidelijk dat die opvattingen van Faust en Co steeds meer in botsing kwamen met de lauwe overleg- en integratiekoers van de top.

Samen met Faust werden nog twee andere medewerkers ontslagen. De vrees bestaat dat het hierbij niet zal blijven. Het ontslag van Faust betekent een echte verzwakking van de syndicale linkerzijde. Het betekent een aanval op de linkse posities van BBTK, en meer in het algemeen ABVV- Brussel. Brusselse betrokken syndicalisten menen ook dat Faust en Co eruit moesten omwille van hun verzet tegen een verdere regionalisering van het ABVV.

Het gaat dus over méér dan over het ontslag van één man. De SAP denkt dat een debat over welk syndicalisme we vandaag nodig hebben, zich opdringt. Het is duidelijk dat de kersverse voorzitter Mia Devits een koers wil varen gericht op een syndicalisme van begeleiding van de neoliberale politiek. Een koers van medebeheer, die in feite botst met het zelfbeheer uit de ABVV-statuten. De socialistische vakbond maakt een proces van verrechtsing door. In het belang van de hele arbeidersbeweging, in het belang van onze rechten, verworvenheden, vrijheden en belangen moet dit proces omgekeerd worden.

 BBTK-secretaris Albert Faust in het verweer tegen zijn ontslag

Albert Faust ondemocratisch aan de kant geschoven

Op maandag 8 juli werd Albert Faust, algemeen secretaris van BBTK-Brussel Halle Vilvoorde de laan uitgestuurd door het Federaal Comité van de BBTK, wegens wanbeheer en gesjoemel. Secretaris van de financiële sector en coming man van de BBTK in Brussel Thierry Nollet nam het voortouw in de operatie tegen Faust. Thierry Nollet, zoon van ex-ABVV-voorzitter Michel Nollet, bereidde de weg en wordt nu wellicht de nieuwe sterke man van de BBTK-Brussel. Gaat het nu om een politieke opkuisoperatie tegen de linkse Faust of om een poging de Brusselse BBTK terug financieel gezond te maken, zoals Nollet beweert? In ieder geval is het duidelijk dat Albert Faust op een laffe wijze in volle komkommertijd en tegen de statutaire bepalingen in werd aan de kant geschoven. Deze methodes zijn hoe dan ook onaanvaardbaar.

Door David Dessers

Dezelfde dag nog streek het Federaal Comité neer in het hoofdgebouw van de BBTK-Brussel op het Rouppeplein. Het personeel werd toegesproken, de sloten veranderd. Sindsdien is er een enorm getouwtrek aan de gang om de leiding van de Brusselse bediendenvakbond.

In dat Federaal Comité zetelen de regionale secretarissen, onder leiding van nationaal voorzitter Christian Roland. Onmiddellijk valt op dat het om een vreemde en niet-statutaire procedure gaat. De BBTK-statuten stipuleren immers dat een vakbondsverantwoordelijke slechts uit een functie kan ontheven worden door de instantie die hem verkozen heeft. In dit geval was het dus het uitvoerend bestuur van Brussel dat over Faust zijn lot zou moeten beslissen. In dat bestuur zetelen 144 delegees, die verkozen werden door het congres, door de verschillende sectoren van de BBTK-Brussel.

Bij haar aantrede als voorzitter riep Mia Devits op om het ABVV politiek te 'normaliseren' en de strijd aan te binden met wat volgens haar vormen van 'politiek extremisme' zijn. Het ziet er dus naar uit dat met deze niet-statutaire en volstrekt ondemocratische ingreep vanuit de BBTK-nationaal een eerste slag op dat vlak werd thuisgehaald. Het is immers duidelijk dat Faust een heel wat linksere koers voorstond dan de ABVV-top. Faust zelf noemt het een conflict tussen contesta-tiesyndicalisme en integratiesyndicalisme. Elkeen die met het syndicalisme begaan is zou zich moeten verzetten tegen dergelijke autoritaire ingrepen vanuit de top.

Druk

Inmiddels heeft een rechtbank tijdens een uitgesponnen juridische strijd beslist dat het inderdaad het uitvoerend bestuur is dat definitief uitsluitsel zal moeten brengen over het lot van Albert Faust. Nu heerst er dus bij BBTK-nationaal de lichte schrik dat Faust het daar zal halen, wat tot een volledige patstelling zou leiden. Indien het Bestuur er niet in slaagt om tot een beslissing te komen, valt die eer volgens de rechter te beurt aan het uitvoerend Bureau van Brussel, waarin Faust hoe dan ook een nederlaag zal lijden. In dat Bureau zetelen de 13 Brusselse BBTK-secretarissen alsook 12 delegees.

Daarbij valt dus inderdaad op dat Faust het vertrouwen van zijn collega-secretarissen kwijtraakte. Hierbij is het duidelijk dat er een enorme druk vanuit BBTK-nationaal uitging om te plooien. Vaak werd daarbij de eigen boekhouding van de betrokken secretarissen als breekijzer gebruikt... Ook is duidelijk dat Thierry Nollet een man is die niet terugdeinst voor het afdreigen van medesyndicalisten.

Omkoping

Veelzeggend voorbeeld is misschien wel Edouard Mommens, de vroegere bestuurlijk directeur van BBTK-Brussel, die recentelijk verklaringen heeft afgelegd die bezwarend zouden zijn voor Faust. De man koos aanvankelijk het kamp van Faust, maar werd onmiddellijk zeer zwaar onder druk gezet door Thierry Nollet, die hem afdreigde met laag-bij-de-grondse methodes. Uiteindelijk werd ook Mommens net als Faust ontslagen door Nationaal, wegens wanbeheer en gesjoemel. Mommens diende trouwens klacht in tegen Nollet en Christian Roland, de nationale voorzitter.

Nu trekt hij die klacht echter weer terug in en legt hij bezwarende verklaringen af tegen Faust, na een deal met Nollet en co. Er werden ondermeer afspraken met de man gemaakt over betere 'vertrekmodaliteiten'. Hiervoor bestaat een woord: omkoping.

Het voorbeeld zegt veel over de kampen-sfeer die er gegroeid is. Nollet tracht by any means necessary iedereen naar zijn kant te trekken. Die sfeer maakt het natuurlijk heel erg moeilijk voor de delegees en de militanten van BBTK-Brussel. Delegees worden verplicht stelling in te nemen zonder vaak goed geïnformeerd te zijn over wat er gaande is. De wildste verhalen doen de ronde, de grens tussen fictie en realiteit, roddel en feiten is volledig vervaagd. Uiteraard gaat het hier om een erg negatief avontuur voor de Brusselse bediendencentrale en de militanten vrezen dan ook het ergste voor de komende sociale verkiezingen.

Thierry Nollet

Thierry Nollet is BBTK-secretaris van de financiële sector in Brussel sinds 1999. Hij volgde er Claude Deblock op. Nollet werd toen deel van het leidende triumviraat bij de financiële sector samen met Freddy Roultiaux voor de verzekeringen en Michelle Seutin. Roultiaux was al een aantal keren in opspraak gekomen en werd vanuit het ABVV gepusht om weg te gaan. Hij werd opgevist door ABVV-Brussel, waar hij nu nog steeds werkt.

Zeer snel deelde Thierry Nollet dus de lakens uit in de sector financiën, een sterke sector die erg zwaar doorweegt op de congressen van de Brusselse BBTK. Michelle Seutin nam een jaar geleden de wijk, omdat ze niet langer wenste samen te werken met Nollet. Ze werd vervangen door een Nollet-getrouwe. Vanaf dat moment beschikte Thierry Nollet over een echte machtsbasis en bereidde hij een machtsgreep voor. Nollet staat gekend als een keiharde werker, een man die de syndicale knepen kent en weet dat je over krachtsverhoudingen moet beschikken om als vakbond iets te bereiken. Hij startte zijn carrière als secretaris met een sectorale staking in de banksector. Dit geeft hem een strijdbaar imago, al is duidelijk dat de man een aanhanger is van de koers van ABVV-nationaal. Tijdens het recente BBTK-congres onderwierp hij 'zijn' delegees aan een kadaverdiscipline en trok hij ten strijde tegen alle progressieve politiek-maatschappelijke stellingnamen van Faust.

Albert Faust

Albert Faust kwam in 1986 aan het hoofd te staan van BBTK-Brussel Halle Vilvoorde. De man volgde als secretaris in ieder geval een linksere koers dan BBTK-nationaal of de nationale leiding van het ABBV (waar de BBTK deel van uitmaakt). Vandaag beweert Faust dat deze perikelen samen te vatten zijn als een opkuisoperatie van de top tegen deze linkse koers, tegen elk contestatiesyndicalisme. In ieder geval is het duidelijk dat de linkse koers van het BBTK-Brussel een doorn in het oog was van Michel Nollet en Mia Devits.

Faust liet zich opmerken met heel wat knappe initiatieven. Telkens viel op dat hij een brede politiek-maatschappelijke invulling gaf aan zijn syndicaal werk. Hij organiseerde solidariteit met arbeidersstrijd in andere werelddelen, bereidde moties rond solidariteit met Palestina voor, stelde de vakbond open voor mensen zonder papieren en bleef solidariteitswerk met die van Clabecq steunen, diametraal tegen het standpunt van de leiding van het ABVV in. Faust verzette zich ook tegen het zogenaamde Herenakkoord rond het stakingsrecht en tegen de geregionaliseerde cao's.

Tegelijkertijd was Faust voor vele delegees een man die ze slechts af en toe eens tijdens congressen zagen. Voor de rest hadden ze er weinig band mee. Hij kwam geregeld eens een woordje verkopen, gaf een strijdbare indruk maar buiten in enkele bedrijven in de handelsector, waar zijn eigen roots liggen, had hij in feite weinig directe band met de delegees.

Benarde financiële situatie

Reeds lange tijd circuleerden er verhalen over de slechte financiële situatie bij de BBTK in Brussel. Toen die verhalen maar bleven aanzwellen, en aangewakkerd werden door Nollet en co, spraken een aantal delegees Faust hierover aan. Die stelde dat het om schulden gaat, vooral aan... de BBTK-nationaal, die de sector met zich meesleepte uit het verleden. Ook tijdens het congres van BBTK-Brussel van 6 en 7 mei werden er vragen gesteld over de financiële problemen. Faust heeft toen gerepliceerd met de aankondiging van twee 'open dagen', dagen waarop iedereen die wilde de boeken zou kunnen inkijken.

Tijdens dat congres in mei wilde Nollet reeds een machtsgreep forceren, wat mogelijk was omdat de financiële sector het makkelijkst al haar congresmandaten ingevuld krijgt en Nollet dus makkelijk overwicht zou halen. Het uitvoerend bureau kon via een niet-statutair kunstgreepje die machtsgreep verhinderen (het reduceerde het aantal mandaten). Die aanfluiting van de statuten kwam de populariteit van Faust niet ten goede.

Faust organiseerde vervolgens twee open dagen eind mei. Wel is het duidelijk dat niet zomaar iedereen met kennis van zaken een boekhouding kan uitpluizen. Hier dient nog aan toegevoegd dat de commissie van delegees-revisoren die jaarlijks de boekhouding moeten controleren al eerder klachten hadden geuit over het feit dat ze niet alles onder ogen kregen. Het is duidelijk dat er financiële problemen zijn bij BBTK-Brussel en dat Faust hierover onduidelijk bleef naar andere verantwoordelijken toe.

Hangende kwestie

De financiële perikelen kwamen dus niet als een duiveltje uit een doosje opduiken. De zaak sleept al een hele tijd aan. Als je de rapporten van de Finaciële Commissie (Cofi) bekijkt, merk je dat de aanmaningen naar BBTK-Brussel allerminst nieuw waren. Schulden hebben is op zich geen misdaad. Maar als een vakbond schulden blijft opstapelen, kom je vroeg of laat in de problemen. Faust heeft kennelijk die problemen niet onder controle gekregen.

Ondertussen circuleren er allerhande smeuïge verhalen over snoepreisjes en persoonlijke verrijking, maar vooralsnog bestaat er daar geen bewijs van. Bovendien staat het vast dat er een hele dosis hypocrisie aan te pas komt. Het is volgens ons weldegelijk een probleem dat vakbondssecretarissen zich absoluut in grote BMW's willen verplaatsen. Maar het is even duidelijk dat Faust hierin geen uitzondering was. Ook de andere secretarissen -en ook Thierry Nollet- rijden rond in dikke bakken. Bovendien bleek Faust één van de weinigen die zijn auto zelf betaalde en niet in een door de vakbond geleasde kar rondreed.

Recent konden een groepje delegees uit de financiële sector de boeken van BBTK-Brussel inkijken. Deze mensen, zeker niet allemaal ja-knikkers en vaak toch onderlegd in boekhouding, beweren dat ze inderdaad heel wat onduidelijkheden aantroffen in de boekhouding. Maar ook hier weer, weinig duidelijkheid, weinig te verifiëren.

Structureel probleem

Er is binnen de BBTK in ieder geval al langer een structureel probleem inzake beheer. Eerst was er de Antwerpse affaire, dan rommelde het in Hasselt, in Bergen enz. Binnen de BBTK bestaat er een bedrijfscultuur die maakt dat dit soort van dingen te gemakkelijk gebeuren. Eén en ander heeft te maken met een te gecentraliseerde macht bij de secretarissen en te weinig controle vanuit de basis. Hierop vormde de BBTK van Brussel, ondanks haar linkse koers geen uitzondering.

In ieder geval had Albert Faust er beter aan gedaan om duidelijkheid te verschaffen over de financiële problemen van BBTK-Brussel. Zeker een linkse secretaris heeft daar alle redenen voor. Hij weet dat financiële onduidelijkheden te makkelijk tegen hem kunnen aangewend worden.

Maar hoe je het ook draait of keert, deze problemen moesten behandeld worden in de gepaste instanties. Daar moest het debat op een democratische wijze gevoerd worden, ver weg van journalisten en camera's. In dit soort van zaken is het de basis, in dit geval bijvoorbeeld het bestuur met de 144 verkozenen, die de klachten moet behandelen. Albert Faust werd gekozen door een congres, wel laat dat congres dan ook beslissen over zijn verdere lot.

Syndicale democratie!

Volgens de SAP moet de democratie in de vakbond uitgebreid worden en moet er steeds geopteerd worden voor collectieve leidingen, waarbij niet langer één persoon een hele reeks verantwoordelijkheden cumuleert. Stemmingen rond gevoelige kwesties moeten geheim gebeuren. En er moet wat gedaan worden aan de autoritaire manier van leiden binnen de syndicale structuren.

Dit alles mag ons echter niet doen vergeten dat het belangrijkste probleem hier de ondemocratische handelswijze van BBTK-nationaal, onder leiding van Christian Roland, vormt. Door Faust aan de kant te schuiven zullen de zaken er niet op verbeteren. Integendeel. BBTK-Brussel telt 80.000 leden. Overigens is ook dat Faust zijn verdienste. Welnu, die 80.000 leden wegen zeer zwaar door. Een koerswijziging van BBTK-Brussel wijzigt de krachtverhoudingen fundamenteel binnen het hele ABVV. Het ontslag van Faust betekent dus een overwinning voor de nationale vakbondsleiding.

Inmiddels is het allemaal erg moeilijk geworden. Door de blitzkrieg-aanpak van Nollet en van BBTK-nationaal, werd de zaak uitgesmeerd in de media, liepen de gemoederen hoog op en werd een intern vakbondsconflict uiteindelijk voor de burgerlijke rechtbank verdergezet. Verzoening zit er nu niet meer in.

Volgens de SAP had er nochtans een onderscheid kunnen gemaakt worden tussen de financiële perikelen waarin de BBTK verzeild was geraakt en de politiek leiding van Faust. Dit alles doet de BBTK en het syndicalisme in het algemeen geen goed. Voor wat BBTK-Brussel betreft is het duidelijk dat de collectieve leiding slechts een voorlopige oplossing is en dat de machtsgreep van Nollet en co zal voortgezet worden.

De situatie is nog het moeilijkst voor de delegees, die dit allemaal aan hun achterban moeten uitgelegd krijgen. Er moet vanuit de delegees aan een eigen weg getimmerd worden. De linkse koers moet voortgezet en verdedigd worden, maar dan wel in al zijn aspecten permanent gecontroleerd door de syndicale basis.

 

[21/08/2002] - Socialistische hypocrisie

De socialisten en hun verenigingen vertonen met momenten toch wel ambigue denkpatronen. Zo gaat de zorgverzekering vanaf oktober 2002 hulpbehoevenden in rusthuizen financieel een duwtje in de rug geven.

De OCMW-ziekenhuizen willen dat die financiële bijdrage rechtstreeks aan hen wordt gestort; de zogenaamde derdebetalerregeling. De socialistische mutualiteiten zien dat niet zitten en willen dat de premies van de Vlaamse zorgverzekering rechtstreeks aan de patiënten wordt uitbetaald. Als argument gebruiken ze daarvoor dat de mensen anders niet beseffen dat ze geld krijgen van de zorgverzekering. Lees: ze beseffen niet dat het de gulle paars-groene regering is, die hen dat extraatje bezorgt.

Van de kant van de socialistische mutualiteiten is dat wel een merkwaardige redenering. Wie zijn er immers al decennia lang de kampioenen van het derdebetalersysteem? Juist, de mutualiteiten. Samen met de vakbonden. Dus vragen wij ons af waarom een rechtstreekse betaling alleen zou moeten gelden voor de premies van de zorgverzekering? Waarom ook niet met het remgeld? Of met werkloosheidssteun? Waarom moeten de mutualiteiten en de vakbonden hier wel dienen als derdebetaler?

Het antwoord is eenvoudig: het brengt de mutualiteiten en de vakbonden massa's geld op. En dan interesseert het hen hoegenaamd niet of de mensen wel weten vanwaar hun centen komen.

Lees ook 'Vivan de vakbond'.

 

[09/09/2004] - Verdeeldheid en fraude

Op woensdag 15 september moeten de militanten van het ABVV een nieuwe algemene secretaris kiezen. Deze verkiezingen vinden plaats in een sfeer van schandalen en interne conflicten, dikwijls met een communautaire bijsmaak.

Het is al een tijdje schering en inslag bij het ABVV: als het federaal secretariaat een standpunt inneemt, dan neemt de Waalse intergewestelijke het tegengestelde standpunt in. Eén van de hete hangijzers is de fraudezaak in BBTK Brussel. Het gerechtelijk onderzoek is nog niet afgerond, maar het zal waarschijnlijk niet bij dat éne geval van fraude blijven. Waarschijnlijk is dat slechts het topje van de ijsberg. Mia De Vits was voorstander van een modernere, transparante structuur, maar haar plannen werden gedwarsboomd door de Walen. Er zijn in het ABBV tientallen autonome afdelingen die bestuurd worden als echte baronieën, zonder enige controle van hogerhand. Dat is natuurlijk een ideale voedingsbodem voor gesjoemel.

In 1994 was er het schandaal bij BBTK Antwerpen. Daar werden "zwarte premies" uitbetaald aan vakbondsbonzen. In de zaak van BBTK Brussel werd een topman gearresteerd op verdenking van witwassing, schriftvervalsing, fiscale fraude, bendevorming en misbruik van vertrouwen. De algemene secretaris van de Brusselse intergewestelijke werd ontslagen wegens fraude en wanbeheer. Het BBTK-nationaal doet intussen alles om de zaak in de doofpot te stoppen en andere sjoemelaars de hand boven het hoofd te houden. Iedereen die daar kritische vragen over heeft gesteld, werd onmiddellijk ontslagen.

Ook binnen het ABVV vragen velen zich luidop af hoeveel schandalen van dat soort er nog aan het licht zullen komen als de geldstroom ooit volledig transparant wordt... Als dat ooit gebeurt.

11:33 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Het Dassault schandaal

Midden 1995 stelt raadsheer Fischer van het hof van Cassatie Mathot en Coëme in beschuldiging. Spitaels blijft buiten schot. Aan de beschuldiging voegt Fischer het Dassault-dossier toe. De Franse vliegtuigbouwer zou 10 miljoen Franse frank gestort hebben om PS en SP gunstig te stemmen voor het project Carapace, een miljardencontract voor de beveiliging van F-16's. Navo-baas Willy Claes werd net als Coëme door Cassatie verdacht van betrokkenheid bij de smeergeldoperaties, en nam op 20 oktober 1995 ontslag. In mei van dit jaar vaardigde het gerecht een internationaal aanhoudingsbevel uit tegen Serge Dassault.
Tussen de onderzoeken Agusta en Dassault door stelde het gerecht in 1994 een verduistering van nagenoeg twee miljard frank vast ten nadele van de verzekeringsmaatschappij Omob. Oud-directeurs Léon Lewalle en José Haverland, en de Zwitserse zakenman Leon Génoud werden beschuldigd van oplichting en verduistering. André Cools was jarenlang voorzitter van de raad van bestuur van Omob. Kwam hij hun praktijken op het spoor en werd hij daarom vermoord? Net als in de twee andere dossiers ontbreken onweerlegbare bewijzen.

Merry Hermanus. Die ontving voor de PS 30 miljoen Dassault-smeergeld. Hermanus zegt dat hij 3 schijven van 5 miljoen frank aan PS-schatbewaarder François Pirot heeft overgemaakt, waarna een saldo van 17 miljoen overbleef. Maar Pirot verklaart slechts 4 miljoen ontvangen te hebben...

Luc Wallyn, voormalig adjunct nationale secretaris van de SP, heeft aan het gerecht bekend dat hij 15 tot 20 miljoen frank Agusta- en Dassault-geld voor zichzelf achterover heeft gedrukt. Daarmee betaalde hij de verbouwingswerken aan zijn villa in het Zuid-Franse Condorcet. De verbouwingskosten, inclusief de aanleg van een zwembad, bedroegen ongeveer 20 miljoen.4 De totale waarde van de villa mag men dus rond de 30 miljoen ramen.

Smeergeld en Belgische Mirage-vliegtuigen

BRUSSEL 10/02 (BELGA) = Volgens het Chileense gerecht is 15 miljoen dollar smeergeld betaald bij de verkoop begin jaren '90 van 25 Belgische Mirages aan Chili. Chileense politieagenten zijn sinds kort in ons land om terzake een onderzoek te verrichten. Dat staat dinsdag in de krant "La Dernière Heure".Volgens de Chilenen zou de maatschappij waarvoor generaal Lefebvre (die in 1995 zelfmoord pleegde) werkte, 500.000 dollar hebben ontvangen. Een Fransman die aan het hoofd stond van een maatschappij die advies gaf op het vlak van luchtvaartkunde, zou 150.000 dollar hebben gekregen, en een Belg met een bedrijf in Chili, 1,5 miljoen dollar. Twee andere tussenpersonen, een Belg die in Londen woont en een Chileense militair, zouden elk 2,5 miljoen dollar hebben opgestreken. Jacques Lefebvre. Chef-staf van de luchtmacht. Hij werd genoemd als een van de hoofdrolspelers in de Agusta-affaire. Op 1 maart 1995 pleegde hij op 64-jarige leeftijd zelfmoord.
Hij was kabinetsmedewerker van Frank Vandenbroucke

Politieke beslissingen genomen in het kader van het plan Delcroix zorgen voor een verlengde levensduur van de Mirage dankzij het Mirsip programma. Dit moderniseringsprogramma zou onze machines van betere “avionics” moeten voorzien, evenals canards die de aërodynamica ten goede komen. Uiteindelijk valt de beslissing : het programma zal uitgevoerd worden maar deze voortreffelijke toestellen zullen verkocht worden aan Chili, terwijl de overblijvende « oude » Mirages afgevoerd en gestockeerd zullen worden te Weelde.

 

De Mirages worden volledig gemoderniseerd volgens het Mirsip programma. Het Mirage Safety Improvement Program (MirSIP) voert een upgrade uit van de Mirage V gevechtsvliegtuigen van de Belgische Luchtmacht. De verouderde elektronica wordt vervangen door een modernere uitrusting, en voor het onderhoud van de nieuwe elektronische systemen wordt een op maat geschre-ven Automated Test Equipment (ATE) ontworpen. Eveneens voor de Belgische Luchtmacht, ditmaal voor de F-16 toestellen, ontwikkelt E2S een Electronic Counter Measure System (ECM), een detectiesysteem dat sneller en effi-ciënter vijandelijke radarinstallaties kan herkennen en lokaliseren. Volgens gegevens van het Forum voor Vredes-actie werd een gelijkaardig systeem eerder ontworpen voor Dassault Electronique.

Maar de Belgische piloten zijn daar niets mee want de gemoderniseerde toestellen worden verkocht aan chili. Het Mirsip programma is één van die duistere kantjes waar de socialisten liever niet teveel ruchtbaarheid aan geven.

In 1993 Chile started negotiations with the Belgian Air Force for the acquisition of 10 Mirage 5BA that had been recently updated under the MirSIP program, plus another five already scheduled for conversion. In the end, another five unmodified planes were added to the deal (four of recconaisance and one training two-seater).

Mirage 5 MD, Serial 718, photographed in Belgium by Dirk LamarqueThe contract was signed on July 19, 1994 , between the belgian Defense Minister Leo Delcroix, and the FACH General Jaime Estay Viveros. This contract is worth 54 US$ millions, to be paid over a period of 18 months. The detail of the planes sold is as follows:

  • 15 Mirage 5MA, single-seat, updated under the MirSIP program.
  • 5 Mirage 5 MD, two-seater, also updated to MirSIP standard.
  • 4 Mirage 5 BR, reconaissance variant, unmodernized.
  • 1 Mirage 5 BD, two-seater, unmodernized.

Mirage 5 MA, Serial 714 at its base in Cerro Moreno, Antofagasta.In addition, a contract was signed with the Belgian Air Force, worth 1.5 US $ million, to provide training and technical assistance to eight chilean pilots plus ground personnel. To this effect, in April 1994 a training unit was formed at Brustem/St. Truiden in Belgium , denominated  Detachment MirSIP and equipped with 5 MirSIP Mirages (BD-03, -04, -15 y BA-56 y -62). The training lasted until March 1995.

The deliveries to Chile of the Mirage Elkan started on March 1995 and were completed by March 1996. The aircraft were transported to Chile onboard an Antonov An-124 wich could transport five Mirages at a time. The Atar test facility that the Belgian Air Force had at Bierset (and that was also sold along with the aircraft) was disasembled and transported by sea, arriving to Chile on June 1996.

Mirage Elkan cockpitThe four recce planes were used to replace the obsolete Hawker Hunter FR.Mk 71 used by the Air Group N° 8, with the lone Mirage 5 BD serving as the training craft for this group. Since the Mirage 5 BR uses the same british cameras (Vinten 626/636) that the Hunter had, the same ground facilities for film processing and image assesment can be used.

The remaining Mirages replaced the Hawker Hunter that were still serving with the Group N° 8, based at Antofagasta, leaving Zimbabwe as the last Air Force still using the Hawker Hunter as a first-line combat aircraft.

On November 7th, 1999 , a Mirage Elkan of the Air Group N° 8 chrashed during its landing at President Ibáñez airport, in Punta Arenas . The fighter was part of a six-ship unit that were taking part on integrated exercises at the Magallanes zone. The aircraft was being piloted by the officer Uzcategui, who ejected safely after the plane touched down, at 18:10 hrs. The pilot was uninjured, but the Mirage came to rest 200 meters beyod the runway's end, suffering great damage. This is the first accident of this type of airplane since her service entry four years ago, no information was released about the plane's identity number.


Serial Numbers:

FACH serial 

Subtype 

Belgian Serial

Notes 

701 

5 MA 

BA-01 

Mirage 5BA prototype, built by Dassault. 

702 

5 MA 

BA-04 

Mirage 5MA Elkan prototype

703 

5 MA 

BA-11 

 

704 

5 MA 

BA-23 

 

705 

5 MA 

BA-37 

 

706 

5 MA 

BA-39 

 

707 

5 MA 

BA-46 

 

708 

5 MA 

BA-48 

 

709 

5 MA 

BA-50 

 

710 

5 MA 

BA-52 

 

711 

5 MA 

BA-56 

First MirSIP delivered to Chile

712 

5 MA 

BA-57 

 

713 

5 MA 

BA-59 

 

714 

5 MA 

BA-60 

MirSIP prototype.

715 

5 MA 

BA-62 

 

716 

5 MD 

BD-01 

Mirage 5BD prototype, built by Dassault. 

717 

5 MD 

BD-03 

 

718 

5 MD 

BD-04 

 

719 

5 MD 

BD-14 

Mirage 5MD Elkan prototype

720 

5 MD 

BD-15 

 

721 

5 BR 

BR-13 

Mirage 5 BR unmodernized 

722 

5 BR 

BR-25 

Mirage 5 BR unmodernized 

723 

5 BR 

BR-26 

Mirage 5 BR unmodernized 

724 

5 BR 

BR-27 

Mirage 5 BR unmodernized 

725 

5 BD 

BD-12 

Mirage 5 BD unmodernized 

 The Belgian justice emulates to Garzón.

Knowing the fact that the British imperialism does not has motives to go against Pinochet but to the contrary - and it is being seen - once totally surpassed the contentious Chilean Hispanic in wheel to the appropriation process of Enersis by Endesa Spain in April - May of the last year, the Spanish factitious powers consider ended the assignment of their justice appliance represented in this and many more cases by their " star judge", Baltasar Garzón. As of that moment, the destination of Pinochet seemed become exclusive issue of a cannon to three bands of the secret diplomacy between London , Madrid and Santiago of Chile. But the solution of the case there has of be delayed because the Belgian capitals of the armament have decided to arbitrate in the matter giving extra work to some of their judges.

According to reports the journalist Tortoro, currently there is a judicial investigation opened in Belgium with respect to a millionaire business of combat planes that the Chilean Air Force acquired in 1994. It is considered twenty planes Mirage Mirsip. The data of the judicial investigation have been provided by pesquistas judicial Belgian inquiries and by the investigation that accomplished the journalists Philippe Brewaeys and Frank Garbely, a labor of precedents summary to which has been added the Chilean magazine Final Point.

The case has had its origins in the twilights of the decade of 80, when the Chilean Air Force decided to substitute the ancient hunts Hawker Hunter of its Group Nº 8. Until 1993, the specialists had on table alternative several and offers: Kfir C-2 and C-7 of Israel; Jaguar of the British Aerospace; south african Cheetah ;Gripen of Sweden; Mig-29 and - 27 Russian; American F-16. Offers were exceeding, and finally the FACH was decided by the Mirage of the French Marcel Dassault, property planes of the Belgian air force that they had been modernized by the local company SABCA.

Always according to Tortoro, in 1994 began the long commercial dealings chain, commissions and deposit payments in banking accounts with which was materialized the business. The thing was thus: First, the Belgian government sold the planes to the company SABCA. The operator of the transaction was the general in Belgian withdrawal, Jacques Lefebvre, who not only accomplished the sale, but furthermore mediated in the modernization operation of the appliances. Little before this negotiated, Lefebvre had been come performing as chief of the cabinet of the Defense minister of the president Paul Vanden Boeynants. During the operation, this ex Belgian military bureaucrat acted as general manager of the French marketing company of weapons, Europavia , at the same time associated with recognized two international weapon merchants called Philippe Chauveau and Mohamad Bashi.

 Such it was as the Mirage, property of the Belgian SABCA, they were sold jointly for this company and the French Europavia (represented by Lefebvre), to a third part by a total of 109 million of dollars, by intermediate of a company called Berthier International, with headquarters in the Islands British Vírgenes and with postal address in the city of Miami. According to statements of the own general Lefebvre, this company was a " Chilean device" that was operating in coordination with other company, Combak S.A., located in Santiago (Seminar 790, 2º Floor To), directed by a Belgian citizen, Francois of Smet d'Olbecke, who resides in Chile from 1948 and it is proprietary of thousands of hectares in the extreme south. For intermediate of this last company, Berthier facilitated the sale of the planes to the FACH, serving as intermediary the Chilean entrepreneur of Hungarian origin, Carlos Honzik, owner of the company DECOPAL (Mint 812, office 801), devoted to the Swiss companies representation of manufacture of war material.

 According to the data provided by Tortoro, the commissions by this business reached 15 million of dollars, of those which 14,5 million went to stop to accounts administered by the mysterious Berthier International, the " Chilean device", and to a Swiss bank. The Belgian researchers discovered documents that were indicating that the commissions had been deposited in the Clariden Bank of Zurich .

 When it was demanded to Lefebvre that it explained the destination and reasons of these monies, the general answered with a memorandum: "the documents related to Chile of those which speak are confidential; their/its/your/his publication would be catastrophic inasmuch as reveal to our Chilean counterpart and our agents would be seen in serious difficulties". Lefebvre was committed suicide on the following day of drafting this note.

 The commissions had followed the call " green path", metaphor with which the magazine Swindle has baptized the procedure with which is possible to make to disappear the track from million from dollars and let a so opaque track that result impossible to reconstruct the route. The mentioned "path", in bulk terms, operates of the following manner: who wants to make to disappear a strong adds of money must begin by making deposits, using to a white stick or untruthful name, in the local account of an international bank. From there the deposits are transferred to an account of "concentration" in the counterfoil house of the bank in New York , and sent to the accounts of a " ghost company" registered in some site as the Cayman Islands or the Islands Vírgenes. These accounts, protected by the banking secret, they are assigned as investment titles, in actions and bonds, to accounts deprive in the Swiss banking, English or of Luxembourg .

If as is certain according to has been seen, that the military bureaucracy directed by Pinochet maintains the control over the weapons trade between Chile and the rest of the world, the Belgian justice in this case, the same as the Spanish in the case Enersis, though to " past bull" have exceeded motives to brandish the "defense of the human rights" in the strategic perspective of finishing as soon as possible with the residual effects of the dictatorship in that country. Is that, as have explained already continuing to Lenin, in the measure in which become disproportionly onerous the acts of bribe and characteristic bribe of the fusion between the governments and the Bag in the stage of the late capitalism, the outstanding bureaucratic political privileges in countries as Chile, Yugoslavia or Iraq, anyone will be its ideology hamper and detain the unavoidable centralization of the imperialistic capital. And this results intolerable for the bourgeois system in its joint, mastered currently by that historical trend irreversible objective; still more in a key market as the Chilean, that rides today on prolific two material supports of direct production of surplus, as electrical energy and the armaments.

 BRUSELAS (Agencias).- Un portavoz del Tribunal de Primera Instancia de Bruselas confirmó hoy que la policía federal belga se encuentra investigando el presunto pago de comisiones ilegales por la venta de 25 caza-bombarderos "Mirage 5" a Chile en 1994. Según el diario "Le Soir", los intermediarios en esta operación -que ascendió a los 109 millones de dólares- habrían recibido 15 millones de dólares en comisiones a través de la sociedad Berthier International, con sede en las Islas Vírgenes y con dirección postal en Miami, Estados Unidos.  

 

Smeergeldonderzoek Mirages in Chili uitgesteld
BRUSSEL (belga) De Brusselse onderzoeksrechter Daniel Fransen heeft zijn reis naar Chili uitgesteld. De magistraat moet volgens de Chileense pers onderzoeken wat is fout gegaan bij de verkoop door ons land van 25Mirage-gevechtsvliegtuigen aan de Chileense luchtmacht in 1994. Bij die verkoop zou vijftien miljoen dollar smeergeld zijn betaald.

De Chileense krant El Sur schrijft dat Fransen zijn Chileense ambtgenoot in Santiago, Sandra Riojas, per e-mail heeft laten weten dat hij zijn reis uitstelt. Volgens El Sur zijn de drie onderzoekers van een Chileense rogatoire commissie die sinds begin februari in ons land waren, eind vorige week teruggekeerd naar Chili.

De smeergeldaffaire rond de 25 Mirages maakte aanvankelijk deel uit van het onderzoek door het Luikse gerecht naar de corruptiezaken Agusta en Dassault. Dat onderzoek werd afgerond in 1998. Het Mirage-onderdeel was op dat moment nog onvoldoende uitgewerkt om door de rechtbank te worden behandeld.

In 2002 speelde het Hof van Cassatie het dossier door aan het Brusselse parket, dat onderzoeksrechter Daniel Fransen aanstelde. Fransen boog zich over de omstreden transactie, die zich afspeelde in 1994 en 1995.

In 1994 verkocht de toenmalige federale minister van Defensie, Leo Delcroix (CD&V), de toestellen aan Sabca voor 54 miljoen dollar. Sabca verkocht ze vervolgens, na modernisering, door aan Chili voor 109 miljoen dollar.

In 1995 kwam door beschuldigden in het dossier Agusta-Dassault aan het licht dat bij het contract smeergeld zou zijn betaald. Volgens de Chileense justitie gaat het om een bedrag van vijftien miljoen dollar.

Verscheidene namen van Belgische politici zouden zijn gevallen, evenals die van de voormalige generaal Jacques Lefebvre, die op 8 maart 1995 zelfmoord pleegde in een Brusselse hotelkamer nadat hij door het Belgische gerecht was ondervraagd.

Aan Chileense zijde is het voornamelijk senator Ramon Vega die onder vuur ligt. Vega was destijds de hoogste in functie bij de Chileense luchtmacht. Volgens El Sur verdenkt de Chileense defensie de schoonzoon van de senator ervan 2,5 miljoen dollar op zak te hebben gestoken.
 

Bron: Luc Jacquemyn.

10:54 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |