25-08-06

Socialisten en collaboratie

Janice Laureyssens:

Socialisten en collaboratie


‘De grootste leugen van de twintigste eeuw was dat fascisme is voortgekomen uit kapitalisme. Benito Mussolini was een socialist vooraleer hij het fascisme uitvond. De Italiaanse dictator was redacteur van de socialistische partijkrant AVANTI! En verzette zich als pacifist fel tegen Italiaanse geallieerden. Het Duitse nationaal-socialisme was precies wat de term aangeeft: socialisme op basis van nationale eenheid in plaats van klassenstrijd. De vijanden van de fascisten en nazi’s waren in de eerste plaats liberalen, kapitalisten en internationalisten. Dat ze het hardst vochten met marxisten was omdat die zich op hetzelfde electoraar richtten’(Peter Verkooijen, 17/3/2003 – Libertarian.nl)


Zowel in WOI als in WOII zijn het de socialisten die het felst hebben gecollaboreerd.

Wanneer we de correspondentie van Camille Huysmans met Lenin bekijken stellen we vast in dat Camille Huysmans in 1914, toen secretaris van de IIde Internationale, de arbeiders oproept op om het leger te boycotten.
In 1918 zal een socialistische vakbondssleider, Volckaert, in Brussel een arbeidersopstand ontketenen en zich verenigen met de muitende Duitse troepen, die plunderend en verkrachtend door het land trekken.

Tijdens WOI heeft Emiel Vandervelde, voorzitter van de socialistische partij persoonlijk verhinderd dat de Vlaamse soldaten recht werd gedaan in hun volkomen wettelijke eis voor gelijkberechtiging. Een wet die nochtans bestond sedert 1913.

In Humo van 4 januari 2005 werd de Hitlerbiograaf Joachim Fest geïnterviewd, daarin zegt hij: “Ik heb eens heel veel mensen geërgerd door in een lang stuk in de linkse Tageszeitung te betogen dat Hitler links was, niet rechts.
Hij was helemaal geen conservatief – hij had een paar conservatieve trekjes, ja, zo hield hij van de antieke wereld, maar in het algemeen was hij een socialistische revolutionair. Het is Hitler die in Duitsland van de eerste mei een feestdag heeft gemaakt. ‘De arbeider is evenveel waard als de directeur’, zei hij op 1 mei 1933: wij zijn allemaal één volksgemeenschap. Neem ‘Kraft durch Freude’, de vakantieorganisatie die de mensen met eigen boten naar de Noorse fjorden en waar al niet bracht; neem de Volkswagens, het snelwegnet; dat zijn toch allemaal socialistische projecten?”



Joachim Fest (1926, Berlijn) is journalist, historicus, vooraanstaand onderzoeker van het nazi-regime en voormalig uitgever van de Frankfurter Allgemeine Zeitung. Hij werd wereldberoemd met zijn biografie over Hitler.


De Oostenrijkse joodse intellectueel Ludwig von Mises schreef in 1944: “De nazi’s hebben van de Bolsjewieken niet alleen de tactieken overgenomen om de macht te grijpen. Zij hebben nog veel meer gekopieerd. Zij hebben uit Rusland het éénpartijsysteem geïmporteerd en de bevoorrechte rol van de partij en haar leden in het openbare leven: de almachtige positie van de geheime politie, de oprichting van gelijkgezinde partijen in het buitenland [...] het gevangenzetten en executeren van politieke tegenstanders, concentratiekampen, het straffen van de familie van bannelingen, de propagandamethoden. Ze hebben van de Marxisten zelfs absurditeiten overgenomen zoals de aanspreking “partijkameraad” – “Parteigenosse”, afgeleid van het marxistische “kameraad” – “genosse” en het gebruik van militaire terminologie voor alle onderdelen van het burgerlijke en het economische leven.De vraag is niet in welk opzicht ze verschilden...” Eén van de verschillen was dat de sovjets hun vijanden defineerden op basis van klasse en sociale afkomst, terwijl de nazi’s dat deden op basis van ras en biologische afkomst. Maar voor de slachtoffers maakte dat absoluut geen verschil.

Ook Jean-Francois Revel heeft erop gewezen dat de nazi’s zich voor hun concentratiekampsysteem hadden gebaseerd op de strafkampen zoals die in de jaren ’20 en ’30 in de Sovjetunie functioneerden. Duitse afgezanten waren naar de USSR afgereisd om het systeem in detail te bestuderen.
Dat is niet zo vreemd als het lijkt: na de Eerste Wereldoorlog, nog voor de opkomst van het nazisme, hadden Duitse officieren al deelgenomen aan militaire oefeningen in de prille Sovjetunie. Duitsland zelf mocht geen tanks of vliegtuigen hebben, dus moest men wel naar een buurland trekken om ervaring op te doen met deze veelbelovende wapens. Hitler wilde alleen een variant van het socialisme op poten zetten die efficiënter en beter georganiseerd zou zijn dan het socialisme van de Sovjets.

In 1933, wanneer de kaarten binnen de Vlaamse beweging nog niet verdeeld waren, werd nadrukkelijk opgeroepen om deel te nemen aan de IJzerbedevaart, "Tegen den imperialistischen oorlog! Voor Vlaanderens zelfbeschikkingsrecht gaande tot de losscheuring van den Belgischen Staat! Naar Dixmuide!!!"
(De Roode Vaan, 19.8.33)

Vlaamse nationalisten sloten echter eerder een pact met de duivel in hun haat tegen de het Belgicisme en de hoop (en geloof in de belofte) op een onafhankelijk Vlaanderen.Vanaf de kanselarij werd opgeroepen om tegen de Bolsjevieken te gaan strijden. Door geloof, werkloosheid en de overtuiging dat het communisme moest bestreden worden vertrokken een duizendtal Vlamingen naar het Oostfront.
Staf de Clerq was Vlaams Nationalist en Groot-Nederlander. In den beginne waren zijn politiek maatschappelijke opvattingen nog tamelijk liberaal-democratisch, in de jaren dertig ontwikkelde hij zich allengs in autoritaire zin. Een militie werd in het leven geroepen, de Grijze Brigade en ook andere organisaties zoals het Algemeen Vlaamsch Nationaal Jeugdverbond AVNJ.

Helemaal anders was het aan Waalse zijde.
Begin 1936 werd Degrelle oprichter en leider van de fascistische beweging Rex. In 1934 streefde hij naar een reorganisatie van een radicale katholieke partij. De hervorming bleef uit en teleurgesteld stapte hij op in 1935.
Vervolgens richtte hij in 1936 met geestverwanten de autoritaire en naar het fascisme neigende Rex op. een naam die hij had ontleend aan de kleine katholieke uitgeverij Christus Rex, waarvoor hij na zijn studie’s in rechten had gewerkt. Rex ageerde tegen de invloed van de grote bedrijven op de politiek, maar ook tegen het partijenstelsel en de corruptie. Hij dweepte openlijk met het fascisme in Italië en beschouwde Mussolini als zijn grote voorbeeld.

Dankzij het persoonlijk dynamisme en de welsprekendheid van Degrelle, kende hij een snel, maar kortstondig succes in het Franstalige landsgedeelte. Vijf weken nadat Duitsland en Frankrijk de wapenstilstand hadden gesloten keerde hij terug naar Wallonië. Hij was in de meidagen van 1940 naar als staatsgevaarlijk persoon overgebracht naar Frankrijk. Zijn medewerkers hadden gewacht met het innemen van een standpunt over collaboratie met de Duitsers. Aanvankelijk stond Degrelle terughoudend tegenover samenwerking met de Duitsers. Hij was wel bereid mee te werken aan een Nieuw Europa, maar vond dat België een zelfstandige positie toebedeeld moest krijgen. In januari 1941 werd de koers van de Rexisten drastisch gewijzigd. In een redevoering noemde hij het nationaal socialisme de redplank van het wankele Europa en verkondigde hij, dat de toemomst van België lag in de collaboratie met de Duitsers. Hij besloot zijn redevoering met de nazigroet.
Degrelle verbleef later in Spanje, waar hij tijdens een interview met de toenmalige BRT zei dat hij een Germaan was en deed wat hij moest doen.

Benito Mussolini werd geboren in Predapio als zoon van een gelovige katholieke onderwijzeres en een ongelovige socialistische-revolutionaire smid. Zijn anti-monarchistische vader noemde hem naar Benito Juarez een Mexicaans staatsman die keizer Maximiliaan had laten fusilleren. Mussolini was een zeer lastig kind: vechtpartijen met andere jongens en zelfs messentrekkerij dreigden een vroegtijdig einde aan zijn schoolcarrière te maken.

Mussolini studeerde voor onderwijzer, maar stond slechts korte tijd voor de klas. Het revolutionair socialisme trok hem meer aan en hij sloot zich aan bij de Socialistische Paertij van Italië (PSI). De PSI was over het algemeen een revisionistische partij, maar bezat wel een sterke, linkse en marxistische vleugel. Mussolini sloot zich aan bij de marxistische vleugel en keerde zich sterk tegen het revisionisme. De wet volgen is nu eenmaal niet eigen aan socialisten.

Om zijn dienstplicht te ontvluchten ging hij tijdelijk naar Zwitserland waar hij in contact met vooraanstaande marxisten.

Ondanks zijn antimilitarisme vervulde hij na zijn terugkeer in Italië toch nog zijn dienstplicht in 1906. In 1909 werd Mussolini secretaris van de vakbond Trentino (Zuid-Tirol). Hij schreef tal van socialistische brochures met een sterk antimilitaristisch en antiklerikaal karakter.

In 1912 werden de revisionisten uit de partij gestoten en werd Mussolini hoofdredacteur van AVANTI! , het rechtzinnige marxistische blad. Onder invloed van de oorlogstemming die het Italië van in 1915 trof, werd Mussolini een nationalist, maar bleef ook socialist. In de oorlog zag hij het doel om een socialistische revolutie te ontketenen. Hierdoor moest hij de Avanti! verlaten en stichtte hij Il Popolo d'Italia, dat later ook het leidinggevende fascistische blad zou worden. Nadat Italië deel ging nemen aan de WO I nam Mussolini als vrijwilliger deel aan de oorlog. Hij werd gestationeerd aan het front met Oostenrijk-Hongarije. Hij schopte het tot korporaal. Op 23 februari 1917 raakte hij dusdanig gewond, dat hij moest worden opgenomen in het ziekenhuis. Hij kon daarna niet meer deel nemen aan de strijd. Nadat hij weer was opgeknapt greep hij echter naar zijn voornaamste wapen, de pen.



In Il Popolo d'Italia schreef hij positief over de Russsiche revolutie en de Russische socialistenleider Alexander Kerenski. Steeds meer begon Mussolini te verlangen naar de revolutie. Hij keerde zich echter wel af van een marxistische revolutie en hij streefde naar een niet-marxistische, socialistische en nationalistische revolutie.

Na Vandervelde werden Paul-Henri Spaak en Hendrik De Man de twee grote vedetten van de SP/PS.



Op z’n 28ste flirtte Spaak nog met het trotskisme en bekritiseerde hij het reformisme van Vandervelde. “Het reformisme, dat is onze vijand. De socialistische revolutie is ons ideaal. Wij aanvaarden het principe van het privé eigendom niet, noch dat van de loonarbeid. Wij willen niet alleen de radicale omvorming van de maatschappij, maar wij denken ook dat die gewelddadig zal zijn. Door ons te steunen op de dictatuur van het proletariaat, zullen wij de hele politieke superstructuur van vandaag doen kantelen." (Huizinga, Paul-Henri Spaak - De l'émeute à l'OTAN, Ed. Paul Legrain, Brussel, 1988) (Volgens LSP is dit het te volgen model rond Moureaux en de Jongsocialisten in hun ommezwaai naar ‘radicaal links’.)

In 1934 is Hitler aan de macht in Berlijn. Spaak, toen 35 zei: "Wij moeten onze fascisten uitroeien nu dat nog kan. Alleen de kracht zal beslissen tussen socialisme en fascisme." (Idem, p. 50.) En hij vervolgt: "Wij kunnen niet aanvaarden dat sommigen van ons aanvaarden minister te worden onder een kapitalistisch regime. Weg met de regering van bankiers. De arbeidersklasse aan de macht!"
(1941, p. 297-299.)

Amper drie maanden later werd Spaak minister in de regering van nationale eenheid onder Van Zeeland. En een jaar later, in 1936, weigert Spaak als minister van Buitenlandse Zaken, de wettige Spaanse regering te steunen tegen de fascistische opstand van Franco. In de Kamer geeft hij volgende verklaring: "Ik heb beslist mijn ideologische voorkeur totaal te vergeten."
(Idem, p. 76.)

Toen in 1938 de oorlog almaar dreigender werd, zei Spaak: "Sommigen willen ons meetrekken in een politiek van solidariteit van de democratieën tegen de fascistische staten. Ik wens daar niet aan mee te doen." Aanvankelijk waren zowel de communisten als de socialisten opgetogen over het niet-aanvalspact tussen de Sovjet Unie en Nazi-Duitsland, maar later weigerde Spaak eveneens een verbond met de Sovjet-Unie tegen het nazisme. En hij besloot: "Als Groot-Brittannië en Frankrijk Tsjecho-Slowakije ter hulp willen snellen door Duitsland via België binnen te vallen, dan zullen zij hier beschouwd worden als invallers."
(Idem, p. 84 et 92.)

(PS-voorzitter Busquin zei dat 'de verdeling in het linkse kamp enkel extreem-rechts ten goede komt'. Die uitspraak heeft als doel het historische feit te verbergen dat de sociaal-democratie op actieve wijze het fascisme geholpen heeft. De Belgische sociaal-democratie heeft de Spaanse republikeinse regering die tegen de fascistische opstand vocht, in de rug gestoken. De sociaal-democratie heeft het verbond met de Sovjet-Unie en zelfs de alliantie met Engeland en Frankrijk om de oorlogsplannen van Hitler te verhinderen bekampt.)

1940: de voorzitter van de SP/PS stelt zich in dienst van de nazi's

In de jaren 1935-1939 vormden Spaak en De Man een onafscheidelijk duo. In mei 1939 werd De Man tot voorzitter van de partij gekozen dankzij de steun van Spaak. Samen verdedigden zij hun programma van 'nationaal socialisme' dat "verkondigde dat het socialisme zich enkel inspireerde aan het gemeenschappelijk welzijn en het nationaal belang" en dat "alle productieve klassen op dezelfde voet plaatste".
"In 1939, zegt De Man, eisten Spaak en ik een 'autoritaire democratie'. Wij stelden dat men er fout aan deed de 'fascistische' bewegingen te beschouwen als pogingen tot restauratie door de reactie terwijl zij in werkelijkheid een revolutionaire rol speelden."
Toen Hitler België bezette, publiceerde Hendrik De Man, de voorzitter van de SP/PS, in naam van zijn partij een Manifest: "Ziehier wat ik u vraag te doen. Geloof niet dat er weerstand moet geboden worden aan de bezetter. Aanvaard eerder het feit van zijn overwinning en probeer er lessen uit te trekken. Voor de werkende klassen en voor het socialisme is deze ineenstorting van een vermolmde wereld verre van een ramp te zijn een bevrijding. De weg ligt open voor de twee doelstellingen die de verzuchtingen van het volk samenvatten: de Europese vrede en de sociale rechtvaardigheid."

Men zegt ons dat de Partij van de Arbeid 'het spel van uiterst rechts speelt' door de kapitalistische en imperialistische politiek van de leiders van SP en PS te kritiseren en te bekampen. Dat is eenvoudig intoxicatie. Al in 1939 waren de twee denkers van de SP/PS, Spaak en De Man, al zo hardnekkige verdedigers van het kapitalisme en het imperialisme geworden, dat ze de 'revolutionaire rol' van de fascistische partijen begroetten! In 1940 was de socialistische partij zo ontaard dat ze zich verbond met het Hitler-fascisme. De 23ste augustus 1940 ondertekende Achiel Van Acker, die later eerste-minister werd van een 'democratische' regering, het Manifest van De Man en hij sprak zich uit 'ten gunste van de nieuwe orde'.

Eenmaal dat de oorlog voorbij was werden Spaak en Van Acker, de twee oude sympathisanten van het fascisme, eersterangs figuren in het 'nieuwe' democratische België. Uit vrees voor de ontwikkeling van een revolutionaire beweging, verklaarde eerste-minister Van Acker op 19 mei 1945: "Agitatoren die onze democratische instellingen willen vernietigen voeren in het hele land propaganda om de economische herneming te stoppen. De Belgische regering heeft beslist dat drie dagen lang iedere staking verboden is. Vanaf morgen zullen alle provocateurs en alle agenten van de vijfde colonne aangehouden worden."
(Recueil de Documents établi par le secrétariat du Roi 1936-1949)

In 1950 is de oude 'revolutionair' Spaak uit puur opportunisme nauw verbonden met Amerika, de enige macht die de Europe economie terug op gang kon trekken. De strijd in de Derde Wereld tegen het kolonialisme en de strijd die de arbeidersklasse voor de revolutie voerde, bedreigden de macht van de burgerij. Spaak zei toen: "Het Europa waar wij over praten is een Europa waar zowel Azië als Afrika tegen revolteren, een Europa dat sinds vijf jaar in angst leeft voor de Russen."
(Huizinga, Paul-Henri Spaak, p. 251)

In 1956 bieden de Amerikanen Spaak de post aan van secretaris-generaal van de Navo. Een vertrouwenspost.
De SP/PS bleef trouw aan de Belgische kolonisatie van Kongo, van de eerste tot de laatste dag!
Zo kon men tijdens een debat in de Kamer in 1960 volgende woorden horen, uitgesproken door de toenmalige voorzitter Collard: "Als mijnheer Lahaye (een liberaal) zegt dat wij, de Socialistische Partij, al jarenlang de Kongolezen aanzetten tot onafhankelijkheid, dan wil ik hier toch wel benadrukken dat dat precies het tegenovergestelde is van de waarheid.

(“Heel goed!”, op de socialistische banken.)

Op geen enkel ogenblik en evenmin 'sinds jaren' hebben wij de Kongolezen ertoe aangezet de onafhankelijkheid te vragen. Wij hebben in Kongo nooit campagnes, bewegingen of organisaties opgezet die op open of clandestiene wijze het Kongolese volk ertoe aanzetten de onafhankelijkheid te vragen."

In 1964 speelt Spaak opnieuw als minister van Buitenlandse Zaken een doorslaggevende rol in het op poten zetten van een internationale interventiemacht in Kongo. Die interventiemacht was samengesteld uit Zuid-Afrikaanse, Rhodesische en Europese huurlingen, Katangese gendarmes, Belgische soldaten en Amerikaanse piloten. Die troepenmacht smoorde de volksopstand die door Pierre Mulele geleid werd in het bloed.

Eigenaardig dat sommige nationalisten “vrijheidsstrijders” worden genoemd, en in eigen land rechtse collaborateurs. Terwijl de Ieren eveneens gecollaboreerd hebben, voornamelijk omdat ze van de Duitsers wapens kregen.
De vader van Audry Hepburn was bijvoorbeeld zo’n ‘vrijheidsstrijer’.

De term “nationaal-socialisme” wordt ook begrijpelijker als we hem in de politieke context van zijn tijd zien.
De communistische beweging werd verscheurd door de tegenstelling tussen de ‘internationalisten’, zoals Trotzky, doe de communistische revolutie zo snel mogelijk naar andere landen wilden exporteren, en de voorstanders van ‘socialisme in één land’, die eerst een sterke machtsbasis wilden uitbouwen in de Sovjet-Unie, om dan als grote mogendheid het communisme aan de kleinere landen op te leggen, en tenslotte zelfs aan de grootmachten van die tijd.

Stalin was voorstander van dit ‘socialisme in één land’ en hij won tenslotte het pleit. Men moet de terminologie echt niet forceren om Stalin als een nationaal-socialist te omschrijven en Trotzky als een internationaal-socialist.
Dit beeld wordt natuurlijk vertroebeld doordat nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie vier jaar lang een bloedige oorlog hebben uitgevochten. Het lijkt dan logisch te veronderstellen dat zij ook op ideologisch en politiek vlak elkaars antipolen moeten zijn geweest, dat zij aan twee verschillende uitersten van het politieke spectrum stonden. Maar dat is onjuist.

Vele bittere oorlogen zijn uitgevochten tussen politieke of religieuze strekkingen die niet of nauwelijks van elkaar verschilden. De strijd tussen de nazi’s en de sovjets was een oorlog tussen twee verwante ideologische systemen, tussen twee rivaliserende totalitaire socialistische broers. Net zoals de strijd tussen stalinisten en trotzkisten. Net zoals de oorlog tussen Viëtnam en Cambodja, of zoals een oorlog tussen de Sovjetunie en China zou zijn geweest. (Die altijd vijandelijk tegenover elkaar stonden)

Men moet het overigens niet ingewikkeld maken. Natuurlijk waren de nazi’s socialisten. Anders zouden zij hun partij toch niet Nationaal Socialistische Duitse Arbeiders Partij hebben genoemd?

Bron: gedeelte uit een tekst van Marc Joris in Kort Manifest

Bron: Janice Laureyssens 

http://janice-laureyssens-visie.skynetblogs.be/

13:17 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Eerste Collaborateur H.De Man genoot heel wat gezag bij de gewone werkman. Hij is de eerste die tot collaboratie aanzette. Vele arbeiders zijn dan ook naar het Oostfront getrokken!

Gepost door: jefke | 09-07-07

Sovjet-Unie Europa heeft gered!!!Er wordt nog steeds een hoop onzin over de Sovjet Unie verteld.Hoog tijd om eens wat dingen op een rij te zetten.Geschiedenis is een verzameling leugens, die vanuit een bepaalde richting zijn verteld, cq opgeschreven en aangepast aan degene zijn zienswijze die het op papier zet zoals hij het graag zou willen dat het was, en niet hoe het was of is op dat moment.Echt zielig als je sommige volwassen mensen hoort praten over geschiedenis.Er zijn zelfs schrijvers die, zonder enig bewijs, Stalin er van beschuldigen net als Hitler een Endlösung op touw te hebben gezet.De oorlog tegen Hitler in Europa werd voornamelijk gevochten door de USSR en het Rode Leger. De Britten en Amerikanen waren het grootste deel van de oorlog louter toeschouwers.Pas in juni 1944 vond de invasie in Normandië plaats, die in de westerse propaganda als beslissend wordt voorgesteld.Tijdens de antifascistische oorlog hebben 23 miljoen Sovjetburgers zich opgeofferd om de rest van de wereld van het fascisme te bevrijden.Stalingrad is de meest beslissende slag in de militaire geschiedenis, een slag tussen twee Europese supermachten die de uitkomst van de Tweede Wereldoorlog bepaalde. Het betekende dat de Sovjet-Unie de belangrijkste overwinnaar in de Tweede Wereldoorlog was, wat de vorm van Europa bepaald heeft. (Bron: The Guardian, februari 2003). Begin 1929 wordt Hitler gevraagd of hij met Amerikaanse financiële ondersteuning de macht wil grijpen. In juni 1929 vergaderen hierover de leden van de Federale Reserve Banken (FED) met Carter van de Guaranty Trust Company, vijf onafhankelijke bankiers waaronder de zoon van Rockefeller en een zekere Glean van de Koninklijke Nederlandse Shell.Ford, General Motors, ITT, Standard Oil (Exxon),Texaco en de andere grote Amerikaanse corporations, die in Washington toen al heel veel invloed hadden, leverden brandstof en allerlei oorlogsmateriaal zonder hetwelk nazi-Duitsland geen Blitzkrieg had kunnen voeren, en hun filialen in Duitsland zelf, zoals GM’s Opel en de Fordwerke, produceerden ook na Pearl Harbour tanks en vliegtuigen voor Hitlers oorlogsmachine.In juli 1945,Churchill wilde Rusland aanvallen met Duitse Waffen-SS’ers.Churchill, miljoenen doden veroorzaakte tijdens de ontelbare Britse koloniale oorlogen in onder meer Zuid-Afrika, Irak, India, Rusland, Kenia en Griekenland.DREZDEN: Vaststaat dat de stad toendertijd volzat met vluchtelingen uit Pruisen. Wat wel een feit is, is het gegeven dat deze stad doelbewust gebombardeerd zonder een miltiare aanleiding; een oorlogsmisdaad dus,genocide,ca 1/3 van de bevolking zijn omgekomen. het was er alleen maar puin en lijken.,en hij is nu held.Je hoort nooit iemand over het uitmoorden van de Russische krijgsgevangenen[3,5 miljoen Sovjet krijgsgevangenen stierven ].Hoe komt dat?De “historicus”/propaganda Conquest “schatte” dat er 3,5 miljoen e Goelag-koelakken werden “uitgeroeid” in de werkkampen terwijl er niet meer dan 1.317.000 mensen in de werkkampen gezeten heeft, waarvan de meeste door natuurlijke omstandigheden en door epidemieën stierfen.Rusland had met zijn 23 miljoen doden, waaronder ca. 10 miljoen jonge militairen een schreeuwend tekort aan arbeidskrachten. HET TOTAAL AANTAL EXECUTIES ONDER STALIN TUSSEN 1921 EN 1953, INCLUSIEF TERECHTSTELLINGEN VOOR GEWONE MISDADIGERS EN COLLABORATEURS GEDURENDE DE TWEEDE WERELDOORLOG, WAS VOLGENS EEN ONDERZOEK: 799.455. ONDERZOEK VAN: J. ARCH GETY, GABOR RITTERSPORN, EN VICTOR ZEMSKOV, “VICTIMS OF THE SOVIET PENAL SYSTEM IN THE PRE-WAR YEARS:WAAR ZIJN AL DIE MILJOENEN TOCH GEBLEVEN?Stalin was extreem hard/ Stalin was geen Rus, maar een Georgiër/, maar dat is voor een deel ook de redding van de Sovjet-Unie/ook Europa/ geweest.Het Sovjet-Duitse pact is een grijpklare kans voor de bourgeoisie om de communisten te isoleren en meer nog, als landverraders te brandmerken en te vervolgen.Het is eveneens nuttig voor ogen te houden dat zowel Groot-Brittannië als Frankrijk een niet-aanvalspact hebben met nazi-Duitsland.Toen de Anglo-Franse en Noordamerikaanse pers aan het stoken was over «plannen» van een Duitse verovering van Sovjet-Oekraïne, zei Stalin: «Het is duidelijk dat dit gestook tot doel heeft de woede van de Sovjetunie op te wekken tegen Duitsland, de atmosfeer te vergiftigen en een conflict uit te lokken met Duitsland.Hitler’s politieke visie is altijd gebaseerd geweest op veroveringen in het oosten, dat was al zo in 1921. Had Hitler anders besloten, dan was het Soviet-Nazi blok een onverslaanbare combinatie geweest.Is de betekenis van het Sovjet-Duitse niet-aanvalspact dan zo moeilijk te begrijpen? Het afsluiten van het niet-aanvalspact met nazi-Duitsland was een tactische fase in de oorlog.Het is een fabeltje dat communisten religieuze mensen zouden willen vervolgen. Zelfs onder Stalin gebeurde dat niet.In artikel 52 van de Grondwet van de Sovjet-Unie werd "het recht elke of geen enkele godsdienst te belijden en religieuze erediensten te houden of antigodsdienstige propaganda te maken" uitdrukkelijk gegarandeerd.Artikel 39 Grondwet van de DDR: "Iedere burger van de DDR heeft het recht, een religieus geloof aan te hangen en religieuze handelingen te verrichten. De kerken en andere religieuze gemeenschappen regelen hun aangelegenheden en oefenen hun activiteiten uit in overeenstemming met de grondwet en de wettelijke bepalingen van de DDR".Artikel 4 lid b Statuten van de Communistische Partij van Nederland: "Godsdienstige overtuiging of lidmaatschap van een kerk zijn geen beletsel voor het lidmaatschap van de partij".U moet niet alles geloven wat ze u voorhouden.Opmerkelijk dat er zo weinig aandacht wordt besteed met bevrijdingsdag in Nederland en in de rest van het Westen aan de inspanningen van de Sowjet-Unie in de strijd tegen Nazi-Duitsland.Vandaag wordt Stalin met schande overladen en Hitler wordt gerehabiliteerd….. De sovjetoverwinning heeft in de strikte zin van het woord het leven gered van honderden miljoenen mensen in de wereld en zonder de opoffering van het Rode Leger in de Tweede Wereldoorlog zou Europa nu waarschijnlijk een groot concentratiekamp zijn geweest.Toen het socialisme in de Sovjet-Unie implodeerde werd ook door historici handenwringend gespeculeerd dat nu eindelijk "de hele waarheid" over het communisme en dan vooral over Stalin aan het licht zou komen. De gesloten archieven zouden opengaan en verschrikkelijke dingen zouden onthuld worden.We zijn nu [in 2011] meer dan twintig jaar later. En tot hiertoe is geen enkel dergelijk nieuw gegeven ontdekt.Zo hoor je ook altijd over Amerikanen als bevrijders, en nooit hoor je dat het hen geen moer kon schelen, die oorlog in Europa. Totdat Pearl Harbour werd aangevallen en ze meegesleurd werden in Wereld Oorlog II.Je moet liegen, liegen en nog eens liegen, er blijft altijd wel iets van hangen,dat zei Goebbels.

Gepost door: Max | 28-08-11

De commentaren zijn gesloten.