26-12-06

De PS stopt het ooit?

"Deze week werd bekend dat gedelegeerd bestuurd Rovillard (PS, maar dat had u ondertussen al geraden) van het AWIPH of Agence walonne pour l’intégration des personnes handicapés geld van het agentschap gebruikte om onder andere een grote BMW aan te kopen en ‘studiereizen’ naar allerlei exotische bestemmingen te betalen " lees ik.

 

Corrupt... corrupter... corruptst... PS


Welke strategie zit hierachter?

Raar maar waar, welke strategie zit hierachter?

De man van Laurette Onkelinx minster van justitie, Marc Uyttendaele schreef een boek waarin hij de PS vergelijkt met de USSR. De partij van zijn vrouw, de partij die hem een hele reeks overheidsopdrachten toeschuift.

 

Het boek “Dossier 2006. Quand politique et droits'eminent”,  van Marc Uyttendaele en Anne Feyt, heeft het uitgebreid over de fraudedossiers in Charleroi. De almachtige PS in Charleroi wordt vergeleken met de USSR, zijn apparatsjiks, baronnen en verduisteringen.

"Nochtans zal Van Cau niet de Gorbatsjov van het socialisme zijn, maar wel de Lodewijk XVI", luidt het in het boek. "Hij is bereid enkele schijnbare toegevingen te doen om zijn macht veilig te stellen en al zijn medestanders op hun post te houden, zelfs al belichamen ze de minst eerbare manier van politiek".

De auteurs herinneren aan de ellenlange lijst van dossiers die de PS in Charleroi in opspraak bracht: de afvalintercommunale ICDI, la Carolorégienne, Jean-Pierre De Clerq, les Spirou...
Oud-burgemeester Jacques Van Gompel wordt niet gespaard van kritiek, evenmin als Olivier Chastel (MR). "Het zou niet gepast zijn hem door het slijk te halen voor zijn rol in het dossier van la Carolo", vinden de auteurs.
Maar bij de ICDI, waar hij zetelde, wordt zijn stilte omschreven als "drie kleine aapjes die niets willen zien, horen of zeggen".
Marc Uyttendaele vraagt zich af waarom de oppositie, de pers en het gerecht "de kat niet eerder de bel hebben aangebonden. (belga/hln)

 

Zoals u weet heeft soswatch de lijst van Politicsinfo hier ter beschikking staan. Een lijst van meer dan 150 onregelmatigheden ivm socialisten

14-12-06

Onkelinx betaald haar facturen niet!

Vanmorgen raakte in de pers bekend dat het departement Justitie haar facturen niet betaald heeft aan benzineleverancier Total. Het zou gaan om een bedrag van 211.000 euro. Total bleef niet bij de pakken zitten en blokkeerde 250 tankkaarten, met als gevolg dat er gisteren niet getankt kon worden met verschillende wagens. Justitie beweert dat het probleem ondertussen van de baan is en wil verder niets meer kwijt over de zaak. Dit is maar één symptoom van de grote betalingsachterstand die het departement Justitie heeft.

 

Tolken, artsen en andere personen die hun werken voor justitie worden ook nooit op tijd betaald. Soms spreekt men hier over een betalingsachterstand van een jaar.

 

Ik denk dat ik ook eens een jaartje ga overslaan met het betalen van mijn belastingen. De staat en de ministers zouden een voorbeeld functie moeten hebben, wel ik ga hun voorbeeld volgen. Ik betaal mijn rekening niet meer, en met het geld dat ik dan spaar zwier ik over de balk! 

24-11-06

Regering betaald facturen niet!

Uit Actueel, 02.11.2006 citeren we: “Vadertje Staat betaalt zijn facturen niet. Dat is niet echt nieuw, maar recente cijfers geven aan dat de overheid nog nooit eerder zoveel achterstand opliep bij de betaling van facturen. Gunther Vanpraet, commentaarschrijver van Het Nieuwsblad, spreekt terecht over “een georganiseerde oplichting door de overheid van tienduizenden leveranciers”.

Vroeger betaalde de staat vanaf november geen facturen meer. Maar het kan nog straffer: volgens de krant krijgt een aantal leveranciers nu al in september te horen dat pas in februari de openstaande schuld wordt vereffend. “Onze toppolitici, die graag pronken met initiatieven voor de zelfstandigen en ondernemers, zijn zelf medeverantwoordelijk voor het faillissement van honderden kmo’s, waardoor duizenden werknemers op straat komen te staan,” aldus Vanpraet.”

08-11-06

Alles gaat goed! België in cijfers.

België in cijfers

 

MAS project: 54.000.000 € werkelijke kost ? Maal 3 waarschijnlijk

Justitiepaleis Antwerpen: 100. 000.000 € werkelijke kost  ongeveer 249.000.000 €. Maar hier stop dit verhaal nog niet. Het gebouw word verkocht en terug gehuurd. Koper maakt hier 133% winst. Totale kost van het gebouw dus geen 249.000.000 € maar ongeveer 600.000.000 €.

Gronden van justitiepaleis in Antwerpen: Gekocht voor 3.8 miljoen euro verkocht voor 112.000 €

Hoofdkwartier van de SP.a in Antwerpen: Gekocht voor 7 miljoen Bfr verkocht aan de staat voor 27 miljoen Bfr. 267% winst voor de SP.a partijkas.

Asielcentra Zon & Zee: Gekocht voor 13.600.000 € verkocht voor 9.000.000 €.

Asielcentra Hengelhoef: Gekocht voor 19.000.000 € verkocht voor 5.300.000 €

OCMW Antwerpen: Verliest 30.000.000 €

Renovatie Berlaymont gebouw:  kost 882.000.000 €

Huur Berlaymont gebouw: 440.000 € per maand.

 

België marktaandeel: België verloor de jongste vijftien jaar  20 % marktaandeel tegenover de geïndustrialiseerde landen en 7 % sinds 2000.

Belgie competiviteit: In vijf jaar tijd van de 18de naar de 33ste plaats (bron: WEF Genève)

Belgie delokalisatie: Van de 61 landen bevond België zich qua risico voor delokalisatie van de productie-eenheden op de 60ste plaats in 2006 (in 2003 was dat nog de 41ste plaats).

België delokalisatie R&D afdeling: Ook hier verliezen wij gestaag terrein. Op de 61 onderzochte landen zijn wij het 54ste risicovol (cijfers voor 2006). Drie jaar eerder bevond ons land zich nog op de 26ste plaats.

België loondruk: De fiscale en parafiscale druk op de lonen is de hoogste ter wereld.

België loonkost: Hier bevinden we ons op de 119de plaats (van de 125 door het WEF onderzochte landen).

België loonkost per arbeidsproduct: Hier belanden we op 73ste plaats van de 125 landen.

België verspilling van de overheidsuitgaven: . Inzake verspilling van de overheidsuitgaven dalen wij van de 17de (in 2002) naar de 50ste plaats (in 2005).

België efficiëntie belastingsdienst: 115de plaats op 117. Alleen Benin en Brazilië doen nog slechter.

België corruptie index: Hier staat België op de 20ste plaats samen met Chili.

10:50 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wanbeleid, geld, politiek, belgie, kosten |  Facebook |

N.V. Belziek virtueel failliet!

Dit zijn even wat cijfers over België door iemand die het kan weten! Ik weet het, het is een hele tekst maar u zou toch eens de moeite moeten nemen om hem uit te lezen. Nadien mag u uw broek terug optrekken die ondertussen wel zal afgezakt zijn van het verschieten.

 

Als bedrijven even alarmerende cijfers zouden neerzetten als de nv België, zouden ze op de beurs worden afgeslacht en ingrijpende herstructureringen moeten aankondigen.

Ondernemingen houden permanent hun evolutie in het oog. Beursgenoteerde ondernemingen worden zelfs continu in de gaten gehouden door experts. Omzetevoluties en marktaandelen zijn daarbij belangrijk. Maar ook de financiële structuur van een bedrijf is een topic van permanente aandacht. Enkele ratio's bijvoorbeeld mogen niet onder een bepaald niveau dalen. De solvabiliteit (eigen vermogen over balanstotaal) mag niet minder dan 15 % bedragen, het bedrijfskapitaal mag niet onder de 10 % van het balanstotaal zakken en de cashflow mag niet lager zijn dan 6 % van het balanstotaal. Vooral delicaat wordt het wanneer die zogenaamde alarmpeilen samen worden overschreden. Als het bedrijf dan toch nog overeind wil blijven, dringt een herstructurering zich op.

Die benadering is geldig voor alle ondernemingen, met uitzondering van één: de nv België ontsnapt blijkbaar aan die logica. De nv België verloor de jongste vijftien jaar immers 20 % marktaandeel tegenover de geïndustrialiseerde landen en 7 % sinds 2000. Het alarmpeil voor de nv België is vanzelfsprekend niet hetzelfde als voor een individuele onderneming, maar de logica blijft ook hier toepasselijk. Gezien de beperkte accuratesse van een aantal indicatoren is vooral de evolutie belangrijk. Daarnaast worden, indien mogelijk, verschillende bronnen geraadpleegd. Laten we even een paar indicatoren op een rijtje zetten.

De competitiviteit van ons land daalde, afhankelijk van de bron, in vijf jaar tijd van de 18de naar de 33ste plaats (bron: WEF Genève) of van de 18de naar de 27ste plaats (bron: IMD Lausanne). Logisch dus dat ook het risico op delokalisatie is verhoogd. Op 61 landen bevond België zich qua risico voor delokalisatie van de productie-eenheden op de 60ste plaats in 2006 (in 2003 was dat nog de 41ste plaats). Nu blijken heel wat politici dit te relativeren; sommigen beweren zelfs dat we er op termijn naar moeten streven om de R&D-afdelingen hier te houden en de productie te laten vertrekken. Die redenering is fundamenteel verkeerd. Op termijn zal de R&D-afdeling immers (fysische) toenadering zoeken tot de productie-eenheid. Als alle industrie delokaliseert, mogen wij er ook van uitgaan dat de R&D-afdelingen zullen volgen. Trouwens, ook wat betreft het risico op delokalisatie van de R&D-afdeling verliezen wij gestaag terrein. Op de 61 onderzochte landen zijn wij het 54ste risicovol (cijfers voor 2006). Drie jaar eerder bevond ons land zich nog op de 26ste plaats.

Sense of urgency. Terwijl een bedrijf dat wordt geconfronteerd met dergelijke alarmpeilen zou worden afgeslacht op de beurs en ingrijpende herstructureringen zou moeten aankondigen, is de nv België immuun voor die evoluties. Zo blijft de fiscale en parafiscale druk op de lonen de hoogste ter wereld. De loonkosten in hun totaliteit bevinden zich op de 119de plaats (van de 125 door het WEF onderzochte landen). Onze legendarische hoge productiviteit, bijproduct van de te hoge belastingen, zorgt ervoor dat wij inzake loonkosten per arbeidsproduct op de 73ste plaats belanden.

Wie denkt dat die benauwende cijfers leiden tot een beter beheer van de publieke middelen of een efficiënte overheidsdienst, vergist zich schromelijk. Inzake verspilling van de overheidsuitgaven dalen wij van de 17de (in 2002) naar de 50ste plaats (in 2005). Onze belastingdiensten bekleden qua efficiëntie de 115de plaats op 117. Alleen Benin en Brazilië doen nog slechter.

Verbeteringen in de marge zullen niet leiden tot een fundamentele oplossing. Integendeel, kleine ingrepen strooien zand in de ogen zodat de werkelijke uitdaging eventjes wordt onderdrukt. Radicale ingrepen zijn nodig, onder meer inzake de lasten op arbeid, de flexibiliteit van de lonen, de regulering van de arbeidsmarkt en de efficiëntie van de overheidsadministratie. Zonder dergelijke ingrepen zal de nv België nog meer marktaandeel verliezen en zal de sociale welvaartsstaat niet langer sociaal en ook niet langer welvaartsstaat kunnen blijven.

De overheid kan dergelijke ingrepen niet alleen realiseren. Ze heeft daarbij de steun nodig van de sociale partners en de hele bevolking. Als we verwijzen naar voorbeelden van landen die het de jongste tien jaar bijzonder goed doen, vernoemen we steevast Ierland en Finland. Nochtans was Ierland een arm land bij de toetreding tot de Europese Unie, met emigratie van hun geschoolde arbeidskrachten. Finland dan weer kende een diepe economische crisis door het ineenstorten van de grote buur: het Russische imperium. Bovenstaande cijfers zijn dan ook helemaal niet bedoeld om aan de klaagmuur te staan. Ze tonen alleen aan dat de situatie ernstig is en dat ingrepen in de marge weinig zinvol zijn.

We hebben een sense of urgency nodig, zodat fundamentele ingrepen mogelijk worden. Al moeten we hier misschien verwijzen naar het recente boek van gewezen Barcotopman Hugo Vandamme en journalist Karel Cambien: Wat baten kaars en bril, als de uil toch niet zien wil ...

(De auteur, secretaris-generaal van het Vlaams Departement voor Economie, Wetenschap en Innovatie, schrijft deze column in persoonlijke naam.)

 

28-09-06

Belgische goudvooraad

Ik heb dit hier al eens geschreven maar toch wil ik het nogmaals onder de aandacht brengen. Deze cijfers zijn zo hallucinant dat het in mijn hoofd blijft spoken.

De Belgische goudvoorraad. De cijfers komen van de Nationale Bank.

In 1988 had België nog 1303 ton goud

1992 - 973 ton goud

1996 - 596 ton goud

1998 - 297 ton goud

2005 - 218 ton goud

 

Nog maar 218 ton goud!   

Aan dit tempo zijn we tegen 2010 gewoon failliet.En dan mag u zich nu afvragen aan wie we dit te danken hebben.

Zou het kunnen dat de gratis campagne van de SP.a er een flinke hap heeft uitgenomen? Of het wanbeleid, of de gezinsherenigingen, of omdat men de grenzen hier wagenwijd openzet voor schattenjager, of ……

 

Kortom dit linkse beleid is gewoon de ondergang van dit land.

 

11:10 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: belgie, wanbeleid, spa, ps, goud |  Facebook |