17-11-06

Jongeren, what the f*ck zijn “jongeren”

In de media spreekt men steeds over jongeren, men noemt geen namen of afkomst het zijn steeds “jongeren”. Ik versta onder “jongeren” mensen die nog niet volwassen zijn en ook geen jonge kinderen meer zijn. Ik begrijp onder jongeren dit personen zijn van alle nationaliteiten, maar de media gebruikt het woord jongeren in een andere context.

 

Bvb:

“Jongeren proberen haar van slapende man in brand te steken
De Brusselse politie heeft in de nacht van zaterdag op zondag vier jongeren opgepakt die tot twee keer toe poogden het haar van een andere jongere in brand te steken. Dat meldt het parket van Brussel. Het slachtoffer van het groepje lag te slapen in een metrostation in Brussel. Volgens de jongeren ging het om een grap. De onfortuinlijke slaper, een man van 30 , liep geen verwondingen op. (belga)”

 

U ziet men heeft hier een heel ruim begrip over jongeren, een man van dertig is geen ouwe zak maar behoort ook niet meer tot de groep “jongeren”. Een ander voorbeeld is dat men het woord “jongeren” gebruikt om de nationaliteit te maskeren.

Zo spreekt men over jongeren die de treinbestuurder dood hebben getrapt op een lijnbus. Of men spreekt over “jongeren” als men in het recreatiecenter De Ster in Sint-Niklaas weer last heeft met groepen “jongeren”

Maar als het gaat om geweld van autochtone kant spreekt men niet over “jongeren” maar noemt men gewoon de naam, en zegt men er bij voorkeur nog liefst bij dat ze van extreem rechtse signatuur zijn. Ook al weet men dat niet zeker, een tante bij een rechtse partij hebben is al genoeg om als extreem rechts bestempeld te worden.

 

Waarom dat verschil, waarom zegt men niet gewoon welke bevolkingsgroepen er voor de meeste last zorgen? En waarom zegt men, als het een autochtone jongere is, er meteen bij dat die extreem rechts is?

Iedereen weet dat de Belgische pers enorm links en onbekwaam is (de woorden van een ex-topman van belga ) maar dat ze op deze manier hun onbekwaamheid blijven etaleren is hallucinant. Ofwel noem je iedereen bij naam, politieke overtuigen en geloof, of anders niemand. Op de manier van de Belgische pers legt iedereen die het woord “jongeren” hoort meteen de link naar een welbekende bevolkingsgroep.