03-01-08

Verhofstadt's machtergreifung.

Een staatsgreep, coup (uit het Frans kort voor coup d'état) of Putsch is een snelle politieke handeling, waarbij op een niet-reguliere manier een persoon of groep personen zijn macht uitbreidt. De plegers van een staatsgreep gebruiken zelf de term uiteraard bijna nooit. Verhullend taalgebruik onder coupplegers is dan ook duidelijk een manier om de per definitie antidemocratische aard van een staatsgreep te verbergen.

Wat hebben we hier in België? De verliezers van een democratische verkiezing nemen de macht op een ondemocratische manier en noemen deze putsch “een interimregering”. Zelf spreken ze natuurlijk niet over staatsgreep. Maar alle ingrediënten zijn er wel.

Verhofstadt verhoogt na een nederlaag zijn macht en zet zichzelf  weer aan de top. De winnende partijen en de wil van het volk zet men aan de kant.

U weet toch nog hoe Hitler aan de macht is gekomen, de “machtergreifung”? Doordat de Duitse politici Premier Müller ten val brachten, door middel van artikel 48 van de Duitse grondwet. Artikel 48 stond een president toe een korte tijd te regeren zonder parlement op voorwaarde dat er nieuwe verkiezingen zouden komen. Tegen januari 1933 kwamen de conservatieven met een plan om de democratie definitief de doodsteek te geven. Artikel 48 zou toegepast worden, maar zonder verkiezingen, en men zocht politici die in een dergelijk kabinet zitting wilden nemen. Tegen deze achtergrond zou Hitler aan de macht komen.

En wat wij hier nu meemaken is de Belgische versie van de “machtergreifung”. De putsch van de”interimregering” zou zijn macht moeten afstaan in april. Nu zijn de meeste mensen het er over eens dat Verhofstadt die macht niet gaat afgeven en dat hij door middel van één of andere kunstgreep op de pluche zetel gaat blijven zitten.