03-01-08

Verhofstadt's machtergreifung.

Een staatsgreep, coup (uit het Frans kort voor coup d'état) of Putsch is een snelle politieke handeling, waarbij op een niet-reguliere manier een persoon of groep personen zijn macht uitbreidt. De plegers van een staatsgreep gebruiken zelf de term uiteraard bijna nooit. Verhullend taalgebruik onder coupplegers is dan ook duidelijk een manier om de per definitie antidemocratische aard van een staatsgreep te verbergen.

Wat hebben we hier in België? De verliezers van een democratische verkiezing nemen de macht op een ondemocratische manier en noemen deze putsch “een interimregering”. Zelf spreken ze natuurlijk niet over staatsgreep. Maar alle ingrediënten zijn er wel.

Verhofstadt verhoogt na een nederlaag zijn macht en zet zichzelf  weer aan de top. De winnende partijen en de wil van het volk zet men aan de kant.

U weet toch nog hoe Hitler aan de macht is gekomen, de “machtergreifung”? Doordat de Duitse politici Premier Müller ten val brachten, door middel van artikel 48 van de Duitse grondwet. Artikel 48 stond een president toe een korte tijd te regeren zonder parlement op voorwaarde dat er nieuwe verkiezingen zouden komen. Tegen januari 1933 kwamen de conservatieven met een plan om de democratie definitief de doodsteek te geven. Artikel 48 zou toegepast worden, maar zonder verkiezingen, en men zocht politici die in een dergelijk kabinet zitting wilden nemen. Tegen deze achtergrond zou Hitler aan de macht komen.

En wat wij hier nu meemaken is de Belgische versie van de “machtergreifung”. De putsch van de”interimregering” zou zijn macht moeten afstaan in april. Nu zijn de meeste mensen het er over eens dat Verhofstadt die macht niet gaat afgeven en dat hij door middel van één of andere kunstgreep op de pluche zetel gaat blijven zitten.

30-09-06

De PS plant een staatsgreep!

Volgens De Morgen wil Onkelinx de parlementaire controle op inlichtingendiensten afschaffen. Ze wil die controle rechtstreeks onder haar departement brengen en die van defensie. Comité I, dat voor het parlement de controle uitvoert zal worden beperkt, zeer beperkt, het zou een soort klachtendienst worden.

Als die geen staatsgreep is dan weet ik het ook niet meer. Alle controle en macht gaat naar Onkelinx en defensie.

En als u dan weet dat Flahaut al jaren bezig is met alle belangrijke legeronderdelen naar Wallonië te verhuizen…

 

Dit is ongehoord het gaat zelfs nog verder dan de “Patriot Act” in de VS waar de inlichtingendiensten nu al oppermachtig zijn, alleen is daar nog een verschil tussen de inlichtingendiensten en het leger. Hier in België zou dat er zelfs niet meer zijn!

 

Uit De Morgen:

“Het voorontwerp van wet betreffende methodes voor het verzamelen van gegevens door de inlichtingen- en veiligheidsdiensten, dat onlangs werd opgesteld door minister van Justitie Laurette Onkelinx (PS) en minister van Defensie André Flahaut (PS), voorziet een listige manier om het Comité I en de parlementaire controle definitief buitenspel te zetten.

Tegelijk wil de regering echter twee nieuwe controleorganen in het leven roepen, de BOM-controlecommissie en het BOM-college. De controlecommissie moet vooraf haar goedkeuring geven aan het gebruik van BOM en zal bestaan uit drie magistraten, die benoemd worden door en werken onder het rechtstreekse gezag van de ministers van Justitie en Defensie. Het college is bedoeld om a posteriori controle uit te oefenen en zal voorgezeten worden door een gedetacheerd magistraat van de Raad van State. Toeval of niet: Pascale Vandernacht, de kabinetsadviseur van minister Onkelinx die zich toelegt op het beleid inzake inlichtingendiensten en de drijvende kracht achter het wetsontwerp, is gedetacheerd auditeur bij de Raad van State en komt bijgevolg in aanmerking voor de functie van voorzitter van het BOM-college.”

 

Alle macht zou dus naar één partij gaan, de PS. Dit is gewoonweg te absurd voor woorden. Onkelinx en Flahaut zijn twee PS ministers die al verschillende malen betrokken zijn geweest in schandalen die door het comité I aan het parlement gerapporteerd zijn geweest.

Nogmaals uit De Morgen:

 “De aanhoudende schandalen van de afgelopen maanden waarin de Staatsveiligheid telkens een hoofdrol speelde, zijn de regering-Verhofstadt een doorn in het oog. Dossiers als de omstreden uitvoer van de EPSI-pers naar Iran, de CIA-vluchten, de verdwijning van Erdal, de diefstal van geheime documenten bij de militaire inlichtingendienst ADIV of Swiftgate raakten meestal in de openbaarheid dankzij het werk van het Comité I, dat namens het Parlement toezicht houdt op de werking van de inlichtingendiensten, en de parlementaire begeleidingscommissie aan wie het Comité I rapporteert.”